Mental Blot

Celyn hates Mabaho

2010-07-28T12:08:00.003+08:00

Nakakatuwa, buhay pa pala tong blog ko. It's been one and a half year na di ko to nabisita.

Oh cia.. cia.. cia.. kinarir ko na talaga yung bago kong buhay. I've been busy with work and Celyn. As in iba na talaga ngayon. Before, nung kay mama pa ko nagwo-work kaya kong bumabad sa pc ng hindi tumatayo. Since nagka-shop ako eh di na puede yon. Siguro kaya nag-less yung chats and blogs ko kasi kahit simple lang yung ginagawa dito, hindi naman puede na nakatutok lang ako sa pc. Ah.. hindi pala less kundi nawala na. I don't chat anymore unless it's very very important and most of the time, si Ate Thess or si Nelz lang ang kinakausap ko. No.. hindi ako snob, wala lang ako kasing masabi kaya hindi nag-e-effort and since nakakapag-update naman yung mga close friends ko sa facebook kaya ok na sa akin yon.

The reason why I'm here is because of Celyn. Lately, napupuna ko na para bang makakalimutin na ko. Gusto ko kasing maging very detailed yung memories ko sa kanya hanggang sa paglaki nya. Sayang, sobrang busy kasi ako for the past 2 years kaya hindi ko na na-i-blog.

The last 3 years of my life had been so complicated, I'm always worried, paranoid, super nega ang outlook ko sa future namin ni Celyn. Maipo-post ko din siguro dito little by little yung mga dinaanan naming trials ni Chris.

Yesterday, nagpa-stay si Celyn sa house ni Mommy. Nung binalikan ko siya, umiinom siya ng yakult tapos may bitbit pa na yakult sa kabilang kamay.

Sabi ng mother ko, tingnan mo tong anak mo ha..
"Celyn, kiss mo ko sa noo"
nagkiss naman siya
"Kiss mo ko sa pisngi"
"Kiss mo ko sa kabila"
"Kiss mo ko sa lips!"
kiss naman siya ng kiss,

"eh Kiss mo ko sa kili-kili!"

tumahimik si tabachingching.. sumimangot tapos bumubulong-bulong.

I asked her.. "Sige na anak.. may chocolate si mommy.."

as in no pa din, nakasimangot tapos sabi nya na bumubulong pa din.. "abaho.. baho aman" (mabaho.. baho naman)

Wala na. Tawa na lang kami ng tawa sa kanya. Para ba kong naluluha sa moment na yon. Napaka-arte na nya for 2 years old.

2 months ago, sinama ko sa palengke si Celyn. Nung dumating na kami sa wet market, nagulat kami ng yaya nya kasi sumuka siya. Ang sama-sama ng mukha nya.. Yung yaya sabi nababahuan daw si Celyn kaya nagsuka. Ever since nangyari yon, ganyan na siya kaarte na every time na makaamoy siya ng hindi maganda eh nasusuka siya.

Naiisip ko, hindi naman ako ganyan kaarte nung bata ako dahil lumaki naman ako sa palengke, may pwesto pa kasi kami doon dati pero sa dry goods naman. Kwento pa nga ni mama eh para kong prinsesa ng palengke kasi iniikot nya ko don palagi pag hapon with matching new dress.. new shoes.. Naaalala ko pa din naman yon pero ang unforgettable for me is yung 5 years old na ko eh pinarada ako ng erpats ko sa palengke na naka 2 piece. Ewan ko.. at that age parang nakaramdam ako ng hiya... Yeah, it's one of my childhood embarrassment. hehehe!

Ala lang

2008-03-15T16:19:00.002+08:00

Hehehe! katulad ng title.. Ala lang talaga.

Di ko alam kung anong pumasok sa isip ko bat ako napunta dito sa blog kasi madami pa akong gagawin. Ilang pc pa ang irereformat ko kasi navirus yung anti-virus ko. Madami kasing iresponsableng customer na nag-rerent dito na hindi magawang mag-sabi man lang na maglalagay sila ng usb. Yan tuloy.. sangkatutak na virus ang inabot ng mga pc ko. Since bakasyon na din naman, magsisimula na kong mag-reformat later.

Birthday ko yesterday. Contented naman ako, kumpleto ang pamilya ko. Nagluto na lang ako ng pansit and sweet and sour na breaded pork, in short.. pacham. Actually, di ko alam yung tawag don basta nasa isip ko lang yung itsura and lasa nya. Buti naman edible yung handa ko. :D

Binabasa ko yung mga posts ko dito around 2004. Grabe pala pagkaloka-loka ko noh.. Para tuloy akong nagkakaron ng identity crisis ngayon. Parang hindi ko na kilala yung sarili ko 4 yrs ago. I don't know what happen but since I get pregnant at lumabas si Celyn parang nag-iba yung outlook ko sa buhay. Life changing si Celyn. Dati pag nade-depress ako, sinehan ang katapat ko pero ngayon iba na. Actually, matagal na kong di nakakapanood ng sine. Para bang ayokong lumabas, mas gusto kong kasama yung mga anak ko kesa umalis or mag lakwatsa. Nag-mature na din siguro ako.

My baby Celyn

2008-01-06T00:34:00.000+08:00

I gave birth two days after I posted here. It's been 2 months and 2 weeks after that and I still can't believed that I am a mother now. AS IN REAL and REEL Mom.

We named her Marielle Celyn.
5.8 lbs (she's small, I call her "bonsai" the first time I saw her in the nursery room)

My sister calls my daughter a "Miracle Child". According to her, it was too impossible for me to have one and for some medical reasons.. I believe her. It is frustrating but now the long wait is over.

Well.. I've waited for her for too long. Now that I have her, I will do anything to give her a good life, a good education, and everything that I can afford to give her. (Haaay.... I will do everything for you darling.)

I want her to call me Mama Anne when she grew up. Just like what my nephew and nieces used to call me. Hah! I can't wait for that day. :)

Padating na siya :)

2007-10-22T22:14:00.000+08:00

Nagpacheck up ako 2 weeks ago, sabi ng ob-gyne ko.. puede na daw akong manganak pag nag 37 weeks. Parang napressure ako, actually kaming dalawa ni Chris eh medyo kinabahan. Syempre, andon yung thought na "ready na ba kami financially"? Medyo madami kasi kaming gastos lately, sumasabay pa na kelangan naming magpalit ng motherboard and mga ibang piyesa sa mga pc. Since may nagbukas na computer shop 3 house away dito sa min last June, medyo naapektuhan ang benta ng shop. Minsan naiisip ko, wala talagang perfect na sitwasyon/bagay/tao sa mundong ito. Kung kelan umayos na yung lovelife ko at nakapag-asawa na, saka dumating tong crisis ko financially. Actually, di naman siya crisis.. napepressure lang siguro ako sa panganganak ko and sa savings namin mag-asawa, napre-pressure kami sa gastos sa hospital. Yon na lang ang problema namin kasi halos kumpleto na din naman si baby sa mga gamit, from crib to cotton buds eh meron na siya. Siguro may kulang pero hindi naman siguro ganon ka-big deal na mahihirapan kaming bilhin paglabas nya.

Hay.. nakakapressure talaga. Nae-excite na kami sa paglabas nya. Sana healthy siya, walang sakit or kung ano pa mang negative na bagay.

What kind of Ghost I am

2006-12-02T21:05:00.000+08:00

I am a...
guide spirit
Always watchful, the guide spirit is one spectre that lights the way for others. Call it compassion or just plain kindness, but it seems like you often fill a "guardian angel" role.

Read more...

What kind of ghost are you?

Labo mo

2006-11-10T03:00:00.000+08:00

Minsan gusto kitang sisihin
Kung bakit nagkaganto ang buhay namin
Kung puede nga lang sana bumalik sa nakaraan
Sana sa una pa lang na nakilala kita ay iniwasan na kita.

Bakit ba ang labo mo?
Pag binibigyan kita ng atensyon
Saka mo naman ako binabalewala
Pero pag ayaw ko na at may iba na kong
pinaglalaanan ng panahon
Para kang bata na inagawan ng kendi at gagawa ka
ng paraan para mabalik ako sayo.

Sawang-sawa na ko sa ilang taon na ganto
Paulit-ulit... ang gulo-gulo mo
Bakit di mo na lang ako pabayaan magmahal ulit
Bakit di ka na lang mawala sa buhay ko.

Ang labo ng set up mo
Gusto mo magkaibigan pa din tayo
Bakit di mo muna ko bigyan ng puwang para
makapag-isip para sa sarili ko
Lagi na lang ikaw.. pulos na lang ikaw
Nakakainis ka na.

Hayaan mo naman kami maging masaya
Siguro tama na ang ilang taon na minahal kita
Eto na ang panahon namin..
Kung magkamali man ako ulit
Wag kang mag-alala, hindi kita sisisihin.

My Guardian Angel

2006-11-01T01:39:00.000+08:00

4 days na kong di natutulog sa bahay ng gabi.. Ewan ko ba natatakot pa din ako kahit matagal na kong nakatira don. Pag palapit na kasi ang halloween, nakakaramdam ako ng di maganda sa paligid kaya nakikitulog ako kila mama and this time.. sa kwarto naman ng mga babies namin. Yesterday pag-uwi ko around 6am, napa-idlip ako. Pag gising ko parang wavy ang pakiramdam ko.. napansin ko yung wall bandang paahan ko na may portrait ko (pero payat ako don pramis), ang kakaiba lang don parang 3D siya.. gumagalaw yung drawing; hinahangin yung buhok ko tapos parang ang saya-saya ko don. Napuna ko na may katabi akong lalaki na naka-all white.. Sabi ko sa kanya, "Uy.. tingnan mo oh.. Ang ganda ng pagkakagawa" Parang nagulat sya sa kin.. Sabi nya.. "Balik ka na.. bilis balik ka na.." Nagtataka ako don sa lalaki.. at nagising na nga ako. Mga bandang hapon na dito sa shop nung naalala ko ulit yung "panaginip" ko. Para kasing totoo.. Hanggang sa nafinalize ko na nakapag-astral projection na naman pala ko but this time, medyo weird talaga siya kasi may lalaki akong kasama sa kwarto. Sino kaya yon? Sure ako na kilala ko siya pero di ko matandaan kung anong connection nya sa kin. Sabi sa kin ng sister ko, baka daw binabantayan ako ng guardian angel ko tapos nagulat siya nung lumabas yung spirit sa katawan ko kaya pinapabilis na bumalik ako. Anyhow.. Thank you my guardian angel :) Talagang binabantayan mo ko :)

.... And promise my guardian angel.. di na kita papabantayin kahit kanino. Nung college ako, may bf ako na halos namuti ang mata ko kakahintay sa kanya eh inindyan ako. Di siya nagpe-page sa kin (dahil di pa naman uso ang text non kaya page lang). Sobrang worry ko, nagdasal ako at inutusan ko yung guardian angel ko na bantayan yung bf ko kasi baka naaksidente siya or whatever na may masamang nangyari sa kanya. Napa-idlip ako habang nag-iintay. Napakadilim ng kwarto, yung ilaw lang galing sa tv ang liwanag, nakikita ko yung mga kasama ko sa bahay pero sobrang dilim. Kinakausap ko yung mga kasama ko sa bahay pero di nila ko pinapansin, parang di nila ako nakikita. Lungkot na lungkot ako tapos bigla akong nagising. Bumangon ako, paglabas ko ng kwarto.. kung anong pwesto at kinakain ng mga kasama ko.. ganon na ganon din sa panaginip ko. Madaming beses na din nangyari sa kin to. Most of the time, pag sobrang depress ako pero yung kahapon.. di naman ako super depress. Depress lang pero not to the point na kelangan kong uminom ng lexaton para maibsan ang nararamdaman ko.

Anyway.. Nov. 1 na ngayon. Sana lang, tama na ang paramdam at masyado na kong natatakot. And promise po.. magdadasal ako mamya para sa "inyo".

Hmp!

2006-09-14T02:31:00.000+08:00

Last sunday, text everness kami ni Randy. Ininvite nya ko manood ng sine, yung movie na "The weaker man".. Pumayag naman ako. Actually, medyo excited ako kasi ang tagal naming di nagkita.

Yesterday, nagtext ulit siya. He asked me kung showing na ba talaga. Sure ako kasi dapat manonood na ako non kaso di lang ako tumuloy kasi parang nakakatakot. Akala ko inaayos na nya yung schedule nya sa sunday, kasi last week nagsabi din siya na dadalawin nya ko dito pero di naman siya pumunta. Kaso, after lang ng ilang oras nagtext ulit siya, nanonood na daw siya ng The Weaker Man kasama ang mother nya. Ano ba yan.. Iinvite-invite nya ko manood ng sine tapos di pala siya makakatiis eh nauna na siya. Masama ang loob ko noh.. Wala man lang sorry-sorry.. GRRRR!!! Sa lahat pa naman ng ayaw ko yung yayayain ako manood ng sine tapos di matutuloy. Hmp!! Parang gusto ko lang sabihin na..

Hello!!! Movie addict kaya ako.. Kahit di mo ko yayain manood ng sine kaya kong manood mag-isa! Nakakainis lang kasi magbibitaw ka ng salita pero di mo naman ginagawa... and di ka man lang marunong magsabi ng "Sorry".. nakakabawas ba ng pagka-lalake pag mag-aapologize ka?

Susme naman.. madali lang naman ako kausap. In the first place, di ko naman siya pinilit na pumunta dito. Second, mag-iinvite invite siya.. tapos di naman pala sure kung matutuloy.

Nag reply naman ako na enjoy na lang siya sa movie.. and I never text back when he texted me again. I'll never text him until I hear him say "SORRY"...

Pramis!

Kasal

2006-09-13T23:02:00.000+08:00

2 weeks ago, umuwi si Chu (classmate and a friend since highschool) dito sa Parañaque, nakipaghiwalay sa asawa nya. Since pagbalik nya, lagi na kaming lumalabas.. nag co-coffee.. kwentuhan hanggang umaga.. Parang katulad nung mga ginagawa namin before nung wala pa kong business and mga dalaga pa sila. Last friday, pinag-usap namin (Rosie and Weng; husband naman ni Ros) sila sa Tagaytay. Actually, parang set up na din para magkaayos yung mag-asawa. It all went well although inabot na kami ng umaga sa Tagaytay and nakauwi na kami around 9am. Pero ok lang, atleast na-ayos namin yung problema nila. Yesterday, sinundo na siya ni Rodel and nag-coffee kami dito lang sa malapit sa amin. Nakakatuwa.. parang feeling accomplished kami kasi ok na ang lahat.

Last week.. A long time friend showed up. Si Ashley naman, bestfriend ko siya nung 1st yr college ako. Medyo matagal-tagal na kaming di nagkita kaya medyo shock pa ko nung nag uusap kami sa bahay. Hay! Ganon din ang problema nya, yung asawa nya. 8 yrs na silang kasal, 3 na ang anak nya.. kaso arranged marriage sila. Di pa naman siya nakikipaghiwalay pero feeling ko mas malaki ang problema nya, unlike kay Chu na kaya pang ayusin ng magkakaibigan.. pero yung sa kanya.. medyo hopeless. Parang nahihirapan ako for her but I can't do something to ease her pain. Di ko siya kinakausap lately kasi feeling ko hindi pa panahon, I want her to realize na iba na yung panahon ngayon.. Nagbabago ang lahat ng bagay kahit mahirap tanggapin. Di naman sa iniiwasan ko siya pero iba talaga eh.

Mag aapply siya ng work sa Libis, sinamahan ko siya na hanapin yung lugar para di na siya mawala pag ready na siya magpa-interview.

Kinabukasan ng gabi, tinext nya ko. Samahan ko daw siya mag-apply.. She needed me daw para malakasan siya ng loob, 7-9am ang interview nya. Ang tagal ko bago nag reply. Pinag-isipan ko ng husto, nagtataka kasi ako kung bakit ganon. Bakit siya kukuha ng strength sa kin? Yeah, I know na friend nya ko.. and as a friend, I should be there to help her... Pero bakit ganon? 3 na ang anak nya.. di pa ba sapat yon para don siya kumuha ng strength nya? Sinabi ko sa kanya yung feelings ko about sa sinabi nya. Actually, yung buhay nya ang pinag usapan namin.. puro advise ang ginawa ko... Mahirap magbigay ng payo mas lalo na kung isang side lang ang naririnig mo. Gusto ko man malaman yung side nung asawa nya, pero wag na lang. I haven't met him baka sabihan pa ko na nakikialam.

Last friday, she text me again.. Nagsusumbong siya sa kin na 2 days ng di nauwi yung asawa nya.

Nag-reply naman ako pero brief lang kasi on the way kami sa Tagaytay non para ayusin yung problema ni Chu. I told her na suportahan nya yung asawa nya kasi kakabukas lang ng stall nila sa Metrowalk, since wala naman silang katulong and gipit sila financially.. baka yon ang reason kung bakit di nauwi ang asawa nya. Ang dami pa nyang sinabi sa text, lahat naman daw ginagawa nya para maging maayos sila.. lagi na lang daw siyang binabalewala ng asawa nya. In short, nagse-self pity siya. Di na ko nakapag-reply.

Nagi-guilty ako for Ashley because I'm not there for her. Para kasing di ko na kaya.. I'll still do the same thing kahit di dumating yung problema ni Chu. Maybe I just got tired of saving her ass to her parents.. Pagod na ko kaka-back up and lumabas na masama sa family nya pag tinutulungan ko siya.

Naiisip ko, tama nga yung kasabihan ng matatanda.. "Ang pag-aasawa ay di mainit na kanin na puede mong iluwa pag napaso ka." Sa dalawang friend ko, nasabi ko sa kanila na ang pag-aasawa eh di parang fairytale, na pagkatapos nyong ikasal eh nasa dulo na yung "and they live happily ever after". Bakit kasi ang daming nagmamadaling mag-asawa. Ano ba to? Marathon? Mag-uunahan kayong magpakasal... pero sino ba ang panalo sa finish line? Hindi naman sa against or natatakot ako sa term na Kasal.. pero ang dami ko ng nakita, hindi lang sa mga friends ko kundi sa paligid na nagiging failure ang union nila. Bakit pa magpapakasal kung maghihiwalay lang naman?

Siguro, depende lang talaga sa sitwasyon. Depende sa pagdadala nilang dalawa sa problema.

Ay.. bakit nga pala bigla kong na-neglect yung term na Love sa pag-aasawa. Baka dahil di nag-eexist ang Love sa kin kaya parang di ko makuha yung point ng kasal.

Siguro nga..

Malas

2006-09-13T22:14:00.000+08:00

Nakakainis tong araw na to... Parang medyo malas..

Si Joshua, naiwan na naman ni Tin sa loob ng sasakyan. Buti nakita ko.... Muntik ng masuffocate ang bata sa sobrang init. Until now, pag naaalala ko.. awang awa ako sa pamangkin ko. Oh my God.. wag sana maulit.

Nag-over heat yung revo nung hinatid ko si Papa sa Greenhills, eh sinama ko pa yung baby ko. Hay.. First lakwatsa nya with me.. nag-over heat pa.

Na-late ako pa ko sa appointment ko dahil sa traffic and yung inispent na time namin habang inaayos yung sasakyan.

Nasira ni Papa yung bukasan sa likod ng Revo.. puede pa naman maayos pero.. Yari ako...

Nabasag nung customer yung salamin ko sa table. Nakakainis, di man lang pinabayaran ni Ivan.

Dumating yung mga s0-called friends and so-called sister ni Mama. Iritado talaga ko sa kanila. Pupunta lang sila dito pag may kailangan sila, pero pag wala na.. wala na din.. Ang pobre kong nanay, nagamit na naman.

Out of Bound

2006-08-30T04:02:00.000+08:00

4 months ago, I decided to quit playing gunbound. Actually, di naman talaga quit to the max na i-a-uninstall ko siya sa pc kasi ako na ulit ang gm ng D.end pero ang consequence is.. di na active lahat ng members. Drew joined other guild, ok lang. Sayang lang yung sinimulan nya. It's because of him why I pursue myself to take care of the guild while he was "away". It's kindda disappointing when he left us... but as I have said, it's OK.
For 4 months.. ang dami kong nagawa. Mas naging close kami ng sister and brothers ko. I have more time for my family now.. di lang sa family kundi sa madaming bagay. Naayos ko na din ang bahay ko... Actually, I'm not asking for more. I'm blessed with my family.. and my business is doing good.
Although zero lovelife ako ngayon, parang ok lang. Hindi ko naman hinahanap and it's not a big deal for me kung wala. Nae-enjoy ko yung pagiging isolated ko sa ibang tao, mas lalo na sa ibang nakilala ko sa gunbound. Yeah, I still have hatred with some people.. it may took long for me to forget about it. It hurts when you are betrayed by a 'friend'. Oh well.. naging friend ba talaga ako sa kanila? But I'm still thankful that I met those assholes, atleast I'd learned something.

test .. test .. test..

2006-08-17T12:37:00.001+08:00

Personality test addict as I may say.. This is what I usually do whenever I'm bored.

How Evil Are You?

You Are 26% Evil

A bit of evil lurks in your heart, but you hide it well.
In some ways, you are the most dangerous kind of evil.

whoa...

The Five Variable Love Test

Your Five Variable Love Profile

Propensity for Monogamy:

Your propensity for monogamy is medium.
In general, you prefer to have only one love interest.
But it's hard for you to stay devoted for too long!
There's too much eye candy to keep you from wandering.

Experience Level:

Your experience level is high.
You've loved, lost, and loved again.
You have had a wide range of love experiences.
And when the real thing comes along, you know it!

Dominance:

Your dominance is medium.
You tend to be the one with more power.
You aren't a total control freak in relationships..
But of course you don't mind getting you way!

Cynicism:

Your cynicism is low.
You are an eternal optimist when it comes to love and romance.
No matter how many times you've been hurt - you're never bitter.
You believe in one true love, your perfect soulmate.
And if you haven't found true love yet, you know you will soon.

Independence:

Your independence is high.
You don't need to be in love, and sometimes you don't even want love.
Having your own life is very important for you...
Even more important than having a relationship.

Are You Ready To Date Again?

You are Ready to Date Again

If you're not out there already, you should be.
Your ex is long gone from your heart, and you are ready for another relationship.
Any guy you meet gets a clean slate - and no emotional baggage.
Congratulations, you've gotten completely over him.
Now, on to a better guy :-)

It's time for you to start dating!
Post your photo and profile on a bunch of personals sites.
Before long, you won't have any more lonely Saturday nights.

hmmm... I'm a bit surprised. :)
anyway.. do I really need a knight in shining armor?
I guess I need to take another test..

Do You Need a Man?

You Don't Need a Man, but You Want One!

You like having a guy in your life, and overall, you prefer not to be single.
You won't go out with a guy out of desperation.. you rather be alone.
However, when you're single, you do tend to obsess a little over dating.
Because no matter how good your single life is, it's better with a great guy around.

funny.. wahahaha!

Cross Your Fingers With Me

2006-08-15T02:25:00.000+08:00

I got sick for 2 days last week. Overfatigue and heartaches strikes me. I lost my defenses, no doubt.. it's really a knock out.

I've been depressed for the past years, insanely mad with life for the past few month. I guess, I live so much in the past and I forget that there's a brighther tomorrow even if he's gone. Before I got sick, I dreamt so much about flying. My bestfriend's interpretation about flying in dreams is that the dreamer wants to escape. Escape from what? My business is doin' good, I have a wonderful family. So what's the reason for me to 'escape'? I've been evaluating myself, my feelings for someone, and then I realized that I didn't succeed to forget him. My stuggles begins (again), I thought I'm done with the Bullit thing and I wonder what is wrong again.. I realized how can someone move on when she's trying to run away from it.

A weeks before I got sick, I called him on the phone... I don't know what happen, I just found myself telling him that I'm still madly inlove with him BUT I have no intentions for a reconciliation. I just want to let him know my feelings.. and what life would be if I chosed Chris better than him. I let him know my frustrations and the pain I've gone through of losing him. He was my world, my happiness, my everything. How could he left me defenseless from pain and loneliness. My soul was crying but not confused.

A week or so, I woke finding myself sleeping on a messy room... living on a dirty house. I keep on mumbling.. "Anong nangyari sayo Jo? Anong nangyari sa bahay? San ka nagpunta?" I decided for a general cleaning. There I saw our diaries, loveletters, those chocolate and roses boxes I kept. I recall that it is the reason why I am avoiding to clean the house for the past years. I can't help myself not to look at those again.. those things that I know will hurt and makes me cry. It took me 8 hours cleaning (5 hours for cleaning, and 3 hrs for reminiscing and crying)... duh.. as if I'm living on a big house. It's a messy house.. and I have a messy lovelife..
It's a very tiring day but I still managed myselt to go to the shop. (It's a punishment for me for not cleaning the house for decades!... just joking) Then I got sick a day after that.

Right at this moment, I don't feel depress anymore. I can't say that I have no feelings for Bullit but I think I'm starting to move on.
I want myself to be healed not by hatred nor having a relationship again.
I know it's not too late for me.. I'll keep my (hand and toe) fingers cross.

Rainy Wednesday

2006-07-13T01:30:00.000+08:00

Around 9 am, nakareceive ako ng text sa assistant ko na sira daw ang OS ng pc 5. I'm trying to ignore his text kasi 6am na ko natulog. I was thinking na mga lunch time ko na lang aayusin kaso.. di ako mapakali sa pagtulog and may lakad kami ni Tin before lunch. So, napilitan akong bumangon at ayusin yung pc. Actually dapat reformat na ang gagawin pag naging ganon ang problema, buti na lang nagkaron ako ng powerquest drive image. It's a software that copies your hard disk... puedeng i-copy from hard disk to hard disk or puedeng i-save mo yung image sa hard disk mismo but you'll really be needing 2 pc talaga. Depende sa sira nung pc mo. Pag OS, 2 pc talaga ang kelangan. Pero kung na-virus lang at wala ng solusyon, puede na nya i-load un sa mismong pc. To cut it short, nadaanan ko lahat ng pc ko.. at sa isang pc lang ako puedeng mag-kopya. Dati naman, puede lahat... Nagtataka tuloy ako ngayon kasi baka magkaron ako ng problema in the near future sa mga pc ko. Dapat talaga mag ipon ako kasi mahirap masiraan ng pc... ang mas mahirap eh yung wala akong nakatago para ipampalit ng piyesa. Parang wake up call na naman. Kung wala tong software na to, it will took me several hours sa pag reformat and pag install/update ng mga games. Maswerte pa din ako kahit papano kasi wala pang 1 hr kung magkopya.

Lunch time na kami nakaalis ni Tin papuntang Tagaytay. Every wednesday kasi, may panata si Mama na pupunta kami sa Pink Sisters and Our Lady of Manaoag sa Tagaytay. Since nasa Bicol si Mama, kami na lang ng sister ko ang tumuloy sa panata nya. Before, sumasama din ako kay Mama pero lately iniiwan ako kasi minsan di ako makagising on time atsaka kakabalik din lang kasi ng assistant ko kaya wala din akong time last month. Gusto ko ding sumama palagi kasi don na lang yung time na nakakapag bonding kaming mag-iina. Don kami nakakapag-usap ng walang istorbo. Pag dito kasi sa bahay, paputol-putol kasi laging may bisita si Mama atsaka laging may phone call.

Kanina ko lang nakwento kay Bullit na nagpupunta kami sa Pink Sisters.. Sabi nya sa kin, may miracle na ba kong natanggap since pumunta ko don. Kanina ko lang nasabi sa kanya na 3 yrs ago, nagpunta ako don nung unang hiwalay namin. Di ko naman winish na magkabalikan kami, I asked for His guidance kasi naman maloka-loka talaga ako nung nawala siya di ba. After 3 months, nag-reconcile kami. Last January, bumalik ako don with my friends. Sila din yung kasama ko nung unang punta ko. It was a good timing because Arielle was confined in the hospital for 2 weeks. I prayed for my niece to get well and my prayer has been answered. After a week, naiuwi na namin siya. I don't know kung kino-call talaga Niya ko kasi si Mama, nadiscover nya yung PS last May. Last day of May, and it was wednesday.. sinama kami ni Mama don. Medyo mabigat ang problema ko that time because of Ching, my ex. Kasi nga, gusto ko siyang tulungan na magbago. I asked for His guidance again, kung hanggang saan ako magho-hold on.. Kung kaya ko bang baguhin yung tao na yon. Kinabukasan, naghiwalay kami ni Ching. Parang ang bilis nung sagot nya sa kin. Pero alam ko tama lang yung nangyari. Nahihiya nga ako kay God.. kasi everytime na napunta ako puro wish ang ginagawa ko. Puro hingi ng guidance, pero ako kaya? Ano ba ang nagawa ko para sa Kanya?

Pag uwi namin kanina, umidlip muna ko. I'm up around 6pm, di rin ako makatulog. Ang lakas ng ulan, iniisip ko kung may customer ba ako o baka may tumutulo na naman galing sa bubong. Minsan kasi pag magdamagan ang ulan, nagkakaron ng leak sa bubong. Ang pinagtataka ko lang, lagi kong pinapaayos ang bubong ko pero bakit nagkaka leak pa din? Tama nga ang hinala ko, may leak nga. Pero bakit ganon? Nung isang araw pa naulan pero ngayon lang nagkaron ng tulo? Di ko pa pinapaayos yung bubong ngayon, pero bat tumigil yung tulo eh umuulan pa din hanggang ngayon. Nakaka-aning din tong problema sa bubong ah. Ang gulo parang pansit.

Wala pa din si Arielle :(
Iniisip ko siya palagi. Sana napapalitan siya ng diapers ng nanay nya on time. Sana di umiiyak. Dapat di ko siya masyadong isipin eh kasi sabi ng mga matatanda, dapat wag masyadong isipin ang bata pag nalalayo sayo kasi nase-sense daw nila yon. I can't help it. I miss her so much :(

Nag brownout sa min kanina around 11pm.. Bumalik ang kuryente after 30 minutes. Inis na inis ako kasi pagbukas ko sa isang pc.. Nasira din ang OS. Grrrr! Alangyang brownout yan! Nasira ang pc ko. Pasalamat talaga ko sa drive image na to. Lord.. tama na muna yung dalawang pc na nasira ang OS for this day. Sana last na yung dalawa na yon kasi pag yung ibang pc ang nasira (mas lalo na yung mga bagong pc), magbabayad na naman pag pagawa sa techinician ko.

Buti na lang eto lang ang pino-problema ko sa araw-araw lately. Wala akong ibang tao na pasanin. Tama na siguro ang lovelife. Gusto ko munang magpahinga sa ganyan at namo-moret ako. :D

Woot!

2006-07-12T04:09:00.000+08:00

I don't know how to start again. Everytime na magba-blog ako, iniisip ko kung ano bang title atsaka pano ko mag i start. Hayz.. Name-mental block ako. Kanina andami kong iniisip kung anong ilalagay ko, natagalan lang ako sa paghahanap ng bagong skin. Sa sobrang tagal, nakalimutan ko na ata lahat. Iniisip ko pa yung theme ng blog skin ko.. Inlove but lonely. Lonely ako pero di ako inlove noh! Ang cute lang kasi ng design nya.. Hihihi!

Laging umuulan ngayon, buti di masyadong apektado ang business ko. Actually, my shop is picking up mas lalo sa mga chatters pag gabi. Before, wala na kong customer ng 11pm pero ngayon.. ako pa ang sumusuko kasi minsan natatapos na sila ng 4 am, mas worst pa is 7 am. Ay! di ako nagrereklamo.. pramis. Bumalik yung assistant ko kaya medyo di na ko pagod palagi. Medyo naka-recover na din ako sa hypertension ko last week, pero magpapacheck up pa din ako a week before maubos ang gamot ko. Sabi nga nung doctor na pinuntahan ko, di dapat dinededma ang ganitong sakit.

Nung isang araw ko lang naisip... Pano kung mabuntis ako eh nagte take ako ng medications? Hmmm... Ay, umaasa pa ako.

Naiinggit kasi ako kay Tin, kamukhang kamukha ko pa yung baby nya.
She's 2 months old.. ang cute di ba.
Ashley

Last night, napag usapan namin ni Bullit sa phone yung tungkol sa mga babies sa bahay. Yung 2nd baby kasi ni Aris, kami ang nag-aalaga ngayon kasi parehas na nagwo work si Aris and yung nabuntis nya. Gusto ko sanang ampunin si Arielle..
Here she is.. 6 months old naman.

Last week, bumili ako ng panglakad nya na damit. Omg.. di nagkasya yung blouse na nabili ko. Napunta tuloy kay Ashley. Kaya nung isang araw, nilakihan ko na yung overall na bili ko, large lahat and it turn out na sakto lang. Wag lang muna siya biglang lumaki agad kasi di nya magagamit lahat yon. Grabe ang hirap namin sa bata na yan since napunta siya sa min. Gustong gusto ko na talaga na ako na lang sana maging nanay nya kaso sabi ni Bullit, wag daw kasi mas maganda daw na sarili kong anak. Gagawan na lang daw kami. Asa din tong si panget. Pakasalan muna nya ko para di naman kami kawawa ng magiging anak namin noh. Pramis di kami nagkabalikan... at hindi ako umaasa na magkakabalikan kami. Hahaha!!

Ok na ko ngayon about Bullit. We seldom see each other, puro usap lang sa phone. Parang mas okey nga eh. Although I know deep inside me na mahal ko pa din siya pero ayaw ko na eh. Parang mahal ko lang siya.. ganon lang. Hindi ako nag eexpect na magiging kami ang magkasama in the end pero di ko kino-close yung istorya naming dalawa. Nakapag move on na siguro ako sa part na yon.

Nami-miss ko si Arielle, every day bago ko pumunta sa shop.. Iche-check kung ok lang siya.. Kung gusto magpakarga.. kung nagugutom na. Most of the time, I spend my time with her and Ashley pag wala namang masyadong ginagawa sa shop. Taga-alaga.. taga-hele.. taga-karga. Kaya nami-miss ko siya kasi hiniram muna siya ng mama nya ng 3 days. Bukas daw isasauli na. Sana bukas makabalik na siya.

Ashley and Arielle is different in many ways. Mahinhin si Ashley.. pati pag iyak babaeng babae. Atsaka parang madaldal pag lumaki. Nakakausap na kasi siya.. Di naman nagsasalita pero pag kinakausap kasi namin, sumasagot siya. Ganon di naman si Arielle pero kakaiba. Ang lakas umiyak.. Ang lakas sumigaw.. Ay grabe. I remember nung 5 months siya. Natuto na siyang dumapa. Galit na galit nung nakadapa kasi di siya makatihaya.. Sumisigaw, eh di ko pinapansin.. umiyak na. Hahaha!! Siguro kung nakakapagsalita yung baby namin.. siguro sinasabi non.. "Hoy Mama Ann!! Ano ka ba!! Di ko mabuhat ang katawan ko!! Waaaa!!" Hehehe... Omg.. I really miss my baby. Binansagan ko pa yung ng 'dragon' kasi nga malakas sa lahat.. pati pagkain.. ay over sa dede. Kaya siguro ganyan siya kalaki.

Gusto ko ng magka-baby.. Pero pano? Wala naman akong asawa. Wala din akong boyfriend. Ayoko naman mag ampon kung di ko pamangkin. Gusto ko sana yung galing sa kin. Pero gusto ko kasal na ko bago ko magkaanak.

Yon na lang ang kulang sa kin... my own Family.

Why can't I

2006-07-12T04:03:00.000+08:00

Get a load of me, get a load of you

Walkin' down the street, and I hardly know you
It's just like we were meant to be

Holding hands with you when we're out at night
Got a girlfriend, you say it isn't right
And I've got someone waiting too

What if this is just the beginning
We're already wet, and we're gonna go swimming

Why can't I breathe whenever I think about you
Why can't I speak whenever I talk about you
It's inevitable, it's a fact that we're gonna get down to it
So tell me
Why can't I breathe whenever I think about you

Isn't this the best part of breakin' up
Finding someone else you can't get enough of
Someone who wants to be with you too

It's an itch we know we are gonna scratch
Gonna take a while for this egg to hatch
But wouldn't it be beautiful

Here we go, we're at the beginning
We haven't fucked yet, but my heads spinning

Why can't I breathe whenever I think about you
Why can't I speak whenever I talk about you
It's inevitable, it's a fact that we're gonna get down to it
So tell me
Why can't I breathe whenever I think about you

High enough for you to make me wonder
Where it's goin'
High enough for you to pull me under
Somethin's growin'
out of this that we can control
Baby I am dyin'

Why can't I breathe whenever I think about you
Why can't I speak whenever I talk about you

Why can't I breathe whenever I think about you
Why can't I speak whenever I talk about you
It's inevitable, it's a fact that we're gonna get down to it
So tell me
Why can't I breathe whenever I think about you

So tired and paranoid...

2006-06-18T01:58:00.000+08:00

Grabe.. pagod na pagod ako everyday :(
Since nagbakasyon yung assistant ko 2 weeks ago, wala na naman akong tulog na maayos. Nagsasara ako ng 2 am.. open ako ng 8 am sa shop. Kaya di ko na alam kung saang lakas ako humuhugot para sa araw-araw.
2 weeks ago, nag hiwalay kami ng bf ko na nameet ko taga-dito lang sa amin. Our relationship lasts for 1 1/2 month. Reason of our break up? I found out na drug addict siya. Ok lang sa kin kung yon ang past niya pero di ko kayang tanggapin to the extent na hanggang ngayon tumitikim pa din siya ng bawal ng gamot. Nalulungkot ako.. gusto ko kasi siyang magbago with my help pero pano matutulungan ang isang tao na di kayang tulungan ang sarili nya mismo. Nag hiwalay naman kami ng maayos... pero one time na high ata siya, tumawag siya sa kin sa shop and tinatakot nya ko. Mag ingat daw ako.. di ko daw kilala kung anong klase siyang tao. Di ko maimagine na ite-threat nya ko ng ganon.

Broken hearted and stressed.. Last sunday muntik na kong mag black out. Nagalit ako sa mga batang customers ko kasi nahuli ko na nag su surf sa porn. Na-feel ko yung slight numbness sa left arm ko. Di naman masakit ang batok ko... Basta feeling ko non na parang naka-float ako tapos nag na numb ang na nga yung braso ko. The following day, nagpa check up agad ako. They check my bp.. normal naman daw. I had my ECG that day.. tapos ang reseta ng doktor is uminom lang daw ako ng Vit. B. Hindi ako satisfied sa consultation ko, so the following day.. I seek for a second opinion. Mas maganda yung doctor na pinuntahan ko kasi ininterview nya ko. Normal pa din ang blood pressure ko.. So, yung doctor told me na magpa blood chem. May promo daw sila ng friday sa blood chem, 50% less.. so bumalik ako last friday. But since tuesday.. kung ano-ano ang iniisip ko. Since di kayang sabihin ng doctor kung anong sakit ko hanggang walang result ng blood chem, naparanoid na ko. Sabi kasi, puede daw hypertension or mas pinakamasaklap is diabetes kasi palipat lipat yung slight numbness sa right arm and pati sa feet ko. Yung para bang pag namali ako ng pwesto.. nararamdaman ko na parang may natusok sa paa or braso ko. For four days.. halos di ako kumain. Nag re research ako sa internet about diabetes.. Yung numbness lang ang pasok sa symptoms sa kin.
Friday.. ay salamat friday na. First thing in the morning, nagpunta na ko sa clinic for blood chem. Sobrang dinadasal ko na sana di naman diabetes type 2 yung sakit ko. At 8pm I got my result. Whew.. normal ang sugar ko, yung cholesterol level ko ang mataas. Relieved ako pero syempre problema din kasi mataas yung cholesterol ko .. pero mas ok na yon kesa diabetes di ba. So ngayon.. medyo strict ang diet ko. Andon pa din yung numbness pero di na katulad nung sunday.

Before ng blood chem ko, kung ano-ano iniisip ko. Sabi ng sister ko, napaparanoid lang daw ako. Atsaka depress. Since nag hiwalay kasi kami ni Ching (my ex), di ako umiyak or di ko man lang nailabas yung sama ng loob ko. Naisip ko lang kasi.. yung pain na nararamdaman ko is wala sa katiting na sakit na naramdaman ko nung nawala sa kin si Bullit. Pero iba din pala yon mas lalo na't naging part ng buhay mo kahit sandali yung tao. Ok naman kasi kasama si Ching, hindi ko lang matanggap yung part na pagiging addict nya. Ilang beses na siyang na-rehab. I think hindi na magbabago yung ganong sistema sa buhay nya. Gusto ko man siyang bigyan ng chance, pero sa ginawa nya sa kin.. parang di siya deserving para don. Nasasaktan ako pero alam ko na tama tong desisyon na ginawa ko. Masakit pero tama. Minsan iniisip ko.. san ba ko lalagay? Sa masaya ako na alam kong may mali at masasaktan din ako. O sa nasasaktan ako pero alam ko na tama ang ginagawa ko.

Sa susunod na ko mag-iisip. Kelangan ko muna magpagaling.

2005-12-16T04:06:00.000+08:00

Antagal ko palang di nakapag-blog. I was so busy at my shop... pati na din sa gb. Sobrang dami na palang nangyari. Christmas is fast approaching and it's hard for me to decide kung kelan ang xmas party dito sa shop. Actually, kanina ko lang nafinalize na sa monday na. May mga give aways na naman akong nabili but then.. I still feel incomplete.

Incomplete sa lahat ng aspect.

December na pala.. Bat parang hindi ko feel na malapit ng mag Christmas.
Sabi ni Jeff.. kelangan ko daw ng retreat. T_T Hala! Ganon na ata ko kalala.
Advise naman ng bestfriend ko, subukan ko daw lumabas.. maglakad lakad. Siguro nga.. sobrang focus na ko dito sa business.

I watch a movie last week, last full show... Tumakas lang ako sa shop. Comedy sya kaso parang di ko na enjoy... 3 lang kami sa loob ng sinehan, mag lovers pa yung naabutan ko. Di naman kaya nainggit ako noh. Sabi nila, lakas trip daw.. Last full show tapos mag isa lang manonood. Hello!!! AS IF I HAVE A CHOICE!!!

Back to the story... Ok naman yung film.. Nakakatawa naman siya. Kaso nung naubos ko na yung popcorn at nahalata ko na tawa ko lang ang naririnig ko, parang nakaramdam ako ng sobrang lungkot. Inatake ako ng depression. Naisip ko, kung may kasama ako.. baka naenjoy ko yung movie kahit papano. I feel so alone that time so I decided to go home. While walking through the parking lot.. Natulo ang luha ko. I feel empty and unloved. Andami kong naaalala. Mga friends.. ex lovers.. yung mga nasayang na panahon. It all keeps boiling back.. Sobrang lungkot ako. When I call Bryan, a new friend... girl naman ang nakasagot ng fon. I was looking for someone to talk to.. pero ala na eh. So I bear the pain ... at dinaan na lang sa inom yung lungkot na nararamdaman ko. I know it's stupid na uminom ng alak pag may problema but somehow, it lessen my sadness.

About Bullit.. Wala na talaga. Siguro, eto na yung end part ng story namin. Andaming lumalaro sa isip ko. Yung mga sinabi ng mga friends ko before... sobrang sakit naman yung huling comment sa kin. That time na masama yung loob ko, imbis na kalmahin ako.. parang mas sinaksak nya ko ng 10 beses sa dibdib. Minsan naiisip ko lang.. bat kelangan natin mag comment ng mag comment.. di ba puede yung makinig na lang tayo sa problema ng isang kaibigan at kalmahin siya. Minsan kasi di naman yung solusyon ang kelangan mo pag sinabi mo sa isang kaibigan ang problema, kelangan mo lang mailabas yung sama ng loob mo. Ganon lang kasimple. Nakakalungkot lang how a good friendship ended like that. Siguro ganon talaga. Maraming salamat na lang sa kanya. Kahit papano naging parte din siya ng buhay ko kahit sa internet kami nagkakilala.

T_T

2005-10-22T01:32:00.000+08:00

My celfone was stolen last week. This is the first time I lost a fon since I had one 8 yrs ago. Tsk.. tsk.. tsk.. I feel sad because that fon have a sentimental value to me, Bullit gave it to me last year. He nagged on me for 2 days when I told him that I lost it. Kung di daw nakadikit ang pe-- ko.. baka daw nawala na din yon

Pero syempre, pag may nawala.. may kapalit din. The following morning, my mom gave me her 3660. I swapped it at Greenhills with 6600, nagdagdag na lang ako. I miss my old fon. Ok naman tong new fon ko.. pero iba pa din yung dati kong fon. I lost all of my contacts at the outside world.

Regarding my life.. with Bullit and everything.. I'm starting to move on, and taking some risks. I met someone, I'm sorta kindda like him.. but it would be like a may december affair. So, I let it go. Basta, there is something na na-experience ko na puede pa pala.. I can't describe it pero puede pa pala.. yon lagi ang naiisip ko.. PUEDE PA PALA. :)

Sabi nga sa kanta..
"´Cause there´s always tomorrow to start over again. Things will never stay the same the only one sure thing is change. That´s why there´s always tomorrow."

My business is doing good... I don't have much problem about the OS now.

Starting Over and Over and Over and Over and Over Again.. Shocks! Pagod na ko!!!

2005-10-01T01:33:00.000+08:00

I was reading my old entries awhile ago. Looking for some hints how I survived when Bullit is "Missing in Action" again. Wala talaga kong kadala-dala. Anyway, buntot ko.. hila ko. I don't want to blame it all to him. In the first place, I know it's going to happen again.. actually it's happening right now. Ok... Mr. Dreamboy and love of my life is out of action right now. I am hurt, alone, and neglected. Every time he walks back in my life, I always hope that he will change for good so there will be a reason for me to accept him. And everytime he stay away, of course, I pray that he'll find his way home back to ---- me. I've been loving this man for 4 years and I feel so frustrated of what he's doing to our life for so long. I hope God would take away all my burdens because of him and have a chance to start with my life again.

Stay

2005-09-24T23:13:00.000+08:00

I believe

We shouldn’t let the moment pass us by

Life’s too short

We shouldn’t wait for the water to run dry

Think about it

Cause we only have one shot at destiny

All I’m asking

Could it possibly be you & me?

So if you’d still go,

I’ll understand

Would you give me something just to hold on to?

And if you’ll stay, I’ll hold your hand

Cause I’m truly, madly, crazily in love with you

Time has come

For us to go, our separate ways

God forbid

But my mind is going crazy today

I feel so cold

Feel so numb

I’m having nightmares but

I’m awake

Help me Lord

Fight this loneliness

Take this pain away

Now that you’re gone, I’m all alone

I’m still hoping that you would come back home

Don’t care how long, but I’m willing to wait

Cause I’m truly, madly, crazily in love with you

I'm bored again

2005-09-05T00:51:00.000+08:00

After a relaxing day... tama ba term ko? relaxing? hmmmm.... parlor and dentist visit after lunch and shopping at the afternoon.. I don't know kung relaxing nga yon pero medyo magaan pakiramdam ko.

I was trying to make my hair long.. pero nakakairita kasi nagpa-fly away ang buhok ko. After 2 months of resisting myself to trim my hair di ko rin napigil magpagupit... but not really that short like before pero ok na ko sa buhok ko ngayon.
Last month, I bought clips, hairbands, at lahat ng kaechosan for my hair. Preparing for my hair pag haba nito pero nakakainis.. di na ko marunong mag ayos ng buhok like before in my teenage days.

Napansin ko lang kanina don sa parlor (kasi madaming customers) is nagdadala ng bata yung mga customers tapos parang mas disaster ang buhok nila sa kin. Actually, bagong open lang yung parlor and ang mura ng services nila.. 39.95 for trim. Mostly 100+ na pagupit ngayon, mas lalo na pag sa mall ka pumunta. Medyo natuwa ako sa price kaya nagpa highlights na din ako. Anyway, patawarin sana ako ni God kasi masyado na naman akong malupit mamintas. Medyo di kasi ako satisfied sa gupit nila. I was thinking na lumipat na lang pero tinawag na ko nung cashier kaya no choice.. umupo na din ako. I was talking to the hairdresser kung anong gusto ko pero di nya alam yung style na gusto ko. As in gusto ko ng mag evacuate kaso nashampoo na ang buhok ko.. baka sasaksakin ako ng gunting kung bigla kong sabihin na ayaw ko na..Pero.. Cute naman ang outcome. Weeee! I know he'll be surprised when he see me on tuesday. hahahaha! Buti na lang maayos ang pagkakagupit sa kin kung hindi.. malamang super short na naman ang buhok ko sa back job.

It's 1:00 in the morning.. and I still have 2 customers. Medyo bored and antok na. Tinatamad naman akong maglaro. Ewan ko.. basta nabobored ako.

Yesterday, 2 days akong alang tulog. Nakakainis talaga sa mga gumagawa ng mga virus and scripts!! 3 pc ang nireformat namin tapos 2 ang inayos dahil sa script na yan. Nakakabwisit pa kasi saturday yon!! Puede akong maglakwatsa kaso napako na ako dito sa shop. Nung matapos namin yung mga pc around 1pm, di na ko natulog. Nanood pa kami ng sine ni Bullit. Grabeng energy.. Siguro ganon talaga pag mahal mo yung isang tao, kahit ano pang nararamdaman mo, bibigyan mo pa din siya ng oras kahit kelangan mo na magpahinga. Actually, wala na din akong time for Bullit or sa kahit anong relationship. Ok lang naman... kelangan ko magconcentrate sa negosyo.

He invited me to go to Singapore this October or May next year. Vacation lang ng 1 week. Sana di mabago plano namin. Gusto ko yung bakasyon na yon.. Syempre, mas gusto ko kasi kasama siya.

Oh yeah.. I'm bored

2005-08-21T11:56:00.000+08:00

Wala kong magawa dito sa shop... It's sunday today kaya medyo konti ang customer. Ka-bored.. narereminisce ako.. naiisip ko na naman si Bullit. Hayz.. ano pa ba. Why do I keep on hanging on to someone na alam kong wala ng patutunguhan. I feel pathetic. I really enjoy his company.

We went out yesterday, nagpagawa kami ng celfone sa Greenhils tapos manonood sana kami ng sine kaso di natuloy kasi di na puede sa sched namin yung showing time. So, nagstroll na lang kami sa Cubao. Nung pauwi na kami, malapit sa kanila may manhole na alang takip.. He warned me na may butas.. sabi ko nakita ko.. ang ganda pa ng sagot ko "yes yes yo" pa.. Pero nahulog pa din kami. Napagalitan ako ni panget pero bago siya bumaba.. tinawanan na lang namin yung nangyari... as in we both laugh hard.. hanggang di kami makahinga.. Nira-rap pa nya yung pagkakahulog namin sa manhole.

"Yo.. yes yes yo!
nakita ko yung butas yo!
nahulog pa din ako yo!"

Narealize ko, ang tagal ko palang di nakatawa ng sobra, na parang kala mo bawal ng tumawa bukas.

After ng tawanan.. balik ako sa dati. Malungkot.. nag iisip.. Hanggang kelan to? Para kasing kahati ng buhay ko si Bullit. Parang hindi kumpleto pag wala na siya. I know may bago na naman siyang "apple of the eye." Although masakit pero sanay na ko. Naiisip ko.. pag nagsawa siya don, babalik din siya.

2 months ago, nachallenge siya nung bumalik si Perci. For almost 2 months, dito siya natutulog sa bahay. Hindi ako iniiwan. Last month, sinabi nya mahal pa din nya ako. He talked about marriage.. yung mga doubts nya pati frustrations. Sanay na ko sa ganong tagpo.. Hindi ako masyadong umasa. I was there at his side as a friend.. who understands, love, and accepts him for being human. I feel complete with the thoughts that he's here with me.. I've been longing for that moment to happen... again. I love him ... kahit ganyan siya.

I remember last month, we're about to watch a movie. While falling in line, he kissed me at my forehead. It was a simple kiss, pero randam ko yung pagmamahal nya. I want to reciprocate it but I'm too overwhelmed with the love I am feeling at that moment.
It was a lovely day.. Hindi ko makakalimutan yung araw na yon.

Oh my God.. I'm too emotional again.

I was browsing the internet awhile ago.. nakita ko tong romantic compatibility sa yahoo.com.
So.. di na ko nagtataka ngayon kung bakit ako ganito.

Pisces & Cancer
A love match between a Cancer and a Pisces is a positive meeting of spirits. Both signs are basically tolerant and sympathetic, and Pisces is easily energized by Cancer's ideas. A Pisces mate can open a Cancer's eyes to the world of creativity and spirituality. In turn, Cancer's practicality can be a guide, leading Pisces to the fruition of their dreamy, utopian ideas. This celestial pairing benefits from an amazingly strong and multifaceted emotional bond.
Cancer loves material goods, they admire and they appreciate. Cancer desires comfort and a rich home, and at times might not understand the simplistic, minimalist lifestyle of their Pisces mate. Though they may work toward different goals of acquisition and lifestyle, the shared emotional depth of Cancer and Pisces can make theirs a very rewarding relationship.

The Moon (Emotion) rules Cancer, and Jupiter (Philosophy) and Neptune (Illusion and Dreams) rules Pisces. When the Moon and Neptune come together, a beautiful spiritual connection is made. Both of these celestial bodies vibrate with warm, feminine energy. Together, they create an idealistic, almost divine relationship, one that puts much significance on dreams and illusions. Jupiter also rules Pisces. This Planet of Good Fortune adds a masculine energy to this planetary combination, representing philosophy, expansion and excesses. The nature of this combination offers a utopian relationship: It is drenched in emotional intrigue and is a true celestial bond. Emotion, depth, warmth, expansion -- it all sounds too good to be true, doesn't it. Though they both ask a lot of their love relationships, Cancer must be careful not to cramp the floating Fish, as Pisces will suffocate under too many demands.

Cancer and Pisces are both Water Signs. Since Water is a tangible, physical entity, Cancer and Pisces are generally very compatible. Pisces are in this world to create human connections, and when they come together with Cancerian intuition and nurturing, there is no stronger bond. So that this union does not wash out in a stream of romantic idealism, Cancer's stable view of life holds them afloat. And it's not a case of Cancer putting up with a dreamy Pisces mate: Cancer really understands emotional ambiguity and can help Pisces stabilize their ephemeral nature. Though Cancer could grow weary of their Pisces mate's faraway nature, and though Pisces could be bothered by Cancer's self-centeredness, it's easy for this pair to find a compromise.
Cancer is a Cardinal Sign, and Pisces is a Mutable Sign. Though intuitive, in love, as in life, Cancer likes to get things moving with a good idea and a solid plan, and they'll write it all down to keep track. Pisces, on the other hand, is more about going on instinct; they'd lose that plan as soon as Cancer handed it to them! Cancer needs to give Pisces the freedom to enjoy their external interests and to occasionally follow a whim undeterred. Pisces can show Cancer that completion is sometimes better than initiation, and that compromise without struggle can pay off. Cancer and Pisces feed off of each other's energy well, and should be completely compatible in romance.

What's the best thing about the Cancer-Pisces love match? Their similar emotional natures. Both have a great capacity for emotion and compassion, and both can act as teacher AND student. They complement and harmonize with one another very well. The overall empathy and commitment that these two Signs value in a relationship is what will keep the ties strong and long lasting between the Crab and the Fish.

Busy Busy-han

2005-08-18T13:45:00.000+08:00

Everytime na nagba-blog ako, it took me awhile thinking kung ano bang magandang title. Ngayon ko lang narealize, 2 years na din pala ko sa blog world.
Kamusta na kaya ang mga blog mates and alimasag friends ko? Antagal ko na palang hindi nakakalabas with them. Medyo may problema pa ko dito sa blogskin ko.. di kasi kami magpang abot ni Ate Thess. Di ko talaga alam kung pano ilalagay yung comment box. Ang tagal ko ng gustong sumagot sa shout box kaso bakit laging sinasabi.. Cookies Deactivated
Pano ba tatanggalin yang cookies cookies na yan!! Kelangan ko ata si Cookie Monster para matanggal yan.. Grrrr.... baka sabihin ng mga friends ko.. Inii-snob ko na sila.

Mostly, ang gimik ko lang is with my family and Bullit's family... at laging sa mga department store lang pero last saturday, pumunta kami sa Enchanted Kingdom ng family ni Bullit. Namiss ko yung
Anchor's away... Weeee!! 3 times sunod-sunod ako sumakay kaya kinabukasan nananakit pa din ang ulo ko. Nakakatanggal lang talaga ng stress. Naiba din ang hangin na nilalanghap ko.

I'm planning for a reunion with the alimasag peeps this month, nandito na ata si Lara sa Pinas. Aayusin ko muna ang sched ko for that. Grabe.. parang last month lang kami nakipag-eb kay Lara.. Ang bilis ng panahon!! August na pala!!

Ate, if you're reading this... I Miss You So Much. Di ako maka-tag sa shoutbox mo, so dito na lang kita babatiin ha...

Happy Birthday Ate Thess!!!!!

Me and Ate Thess

Taken last year on our first meeting at Greenbelt, Makati.

Busy talaga ko... It's not because addict ako sa mga internet games.. Hindi lang talaga ako makaalis dito sa shop. I have an assistant pero pero pag saturday and sunday lang nya ko natutulungan dito sa shop kasi nag-aaral pa siya. Ang trabaho lang nya sa kin pag weekdays is maglinis ng shop pag morning tapos papalitan ko sya ng 10 am kasi may pasok pa siya ng 1 pm. Pag dito naman sa shop. Di rin ako nakakalaro masyado kasi madaming nagre-rent ng pc. Kaya nakikinood na lang ako ng laro nila. Nakaka-jive din naman ako sa mga kids kasi naglalaro na din ako pag konti na lang ang customers. Part din ng trabaho to.. Lahat ata ng online games may account ako kahit ayaw ko laruin. Minsan kelangan mo lang malaman yung laro nila para just in case na may magtatanong or magpapaturo, alam ko yung gagawin ko. Nakakatuwa din minsan. Isipin mo.. part ng trabaho is yung naglalaro ka.... but not all the time puro sarap. There are times na walang connection sa internet katulad kanina. 11 am na ata nagkaron. Minsan mahirap din pag nasira ang hub, router, or part ng pc. Medyo mahal ang kapalit. Since nagka dsl ako last feb.. 2 times na kong nagpalit ng router and hub. Sakit sa bulsa. Under warranty naman pero bumili pa din ako, just in case na masira ulit eh may kapalit agad. Right now, isang pc ko ang bumigay ang board. Yon pa lang ang suspetsa namin kasi di pa nabalik ang technician ko. Ayaw ko na lang muna magreklamo. For 1 1/2 year running this business, ang dami ko ding natutunan. One of it is PATIENCE... ah.. pati na din ang pagiging maagap, syempre technically madami din akong natutunan mas lalo na sa pag alis alis ng hardware.. Pag technical na ang problema sa mga pc, nanghihinayang ako minsan kasi sana computer science or comp tech na lang sana ang kinuha ko nung college. Pero ok lang.. every day is a challenge for me to keep this shop running.

Letting Go Of The Past

2005-08-01T00:31:00.000+08:00

Hmmm almost a month na din pala kaming hiwalay ni Perci..
I dont know what happen. Basta bigla na lang nawala, hindi ko na naramdaman. Siguro dahil may gumising sa kin na mali ang ginagawa ko.. or narealized ko na mali talaga. Siguro, narealized ko lang kasi kahit naman dati alam ko kung ano ang tama pero ginawa ko pa din yung mali.
I haven't talk to him since last week. Di ko alam yung feeling eh. Ayoko lang siguro siyang paasahin na magbabago pa ang isip ko OR baka iniiwas ko lang ang sarili ko sa mas malaking gulo.

Masaya naman ako nung magkasama kami. Actually, ok sana yung rapport namin eh. Pero naiisip ko, baka sa umpisa lang. Hanggang sa dumaan yung mga araw, napansin ko na magkaiba kami ng mundong ginagalawan. Hindi ko kayang kainin ang prinsipyo ko kapalit ng pagmamahal ko sa kanya. Dati galit na galit ako sa mga babaeng pumapatol sa mga may asawa na, mas lalo na sa mga dalaga pa lang.. Parang nakita ko yung sarili ko sa sitwasyon na yon. So.. I let it go. Alam kong mas may future pa ko sa iba.

Di ko maintindihan yung nararamdaman ko.. Feeling ko mas matatag na ko ngayon. Sa dami ba naman ng dinanas ko kay Bullit.. parang chicken na lang sa kin to.

Mas may peace of mind ako ngayon.

Di ko naman nireregret yung nameet ko ulit si Perci kasi may maganda ding nangyari. Siguro nga kelangan talaga na dumating siya para marealize ni Bullit kung anong worth ko. Para narekindled eh.

Ayaw ko muna magsalita ng tapos.. Basta, bahala na muna. Hindi ganon kadali para sa min ni Bullit yung mag-heal sa lahat ng nangyari sa min for 4 yrs... siguro mas lalo na sa part ko. Pero ano bang magagawa ko kung sa lahat na lang ng nangyayari.. sa isa't isa pa din ang bagsak naming dalawa?

Bahala na muna si Batman.

*Someone from the Past

2005-06-08T21:26:00.000+08:00

Kanina ko pa gustong magblog. Iniisip kung ano'ng magandang entry, wala akong maisip. Paulit-ulit lang kasi since pinaalis ko yung assistant ko dito sa shop 2 weeks ago. Habang naglalaro ng gunbound around 9 pm, nag-ring yung phone dito sa shop. Di ko pinapansin kasi wala namang natawag sa kin, so di ko sinagot yung telepono kasi alam ko din namang si Mama na ang sasagot non sa loob. After 2 minutes, tinawag ako nung tindero namin.. Phone call, lalaki daw. Hmmm.. imposibleng si Bullit kasi training nya ngayon.

Conversation on the phone
Joanne: Hello... sino to?
Man: Hello.. puede po kay Joanne.
Joanne: uhhhh.... sino to?
Man: Si Che-Che.
*Oh my god.. ano to lokohan?!!!
*startled

Joanne: uhhhh... saang company po kayo?

*oh my.. sana walang sabihin na company...

Che: Friend po nya ko...
Joanne: Si Joanne na nga ako... Che? as in Percival Jimenez?
Che: Oo... Jo.. ikaw na ba yan? kamusta ka na?
Joanne: Oh my God! Che!!! It's been so long... Kamusta na... Pano mo nalaman number ko?
Che: Kinuha ko kay Tita.........................................
Joanne: Oh my... Che.. ang tagal tagal na nating di nagkita..
Che: Oo nga eh.. antagal na kitang gustong tawagan kaso natatakot ako baka di mo ko pansinin.. baka di mo na ko makilala.

Medyo matagal din kami nag-usap. Che2x is my 1st bf way back in high school. I met him through my ex step mother at Nueva Ecija, 1991. Actually, taga Navotas siya; sinama lang siya ng father ko sa NE pagsundo sa min kasi nagbakasyon kami noon don.

Joanne: oh.. balita ko may asawa ka na ah...
Che2: Oo.. may anak na din ako, 5 yrs old. Actually, schooling na din siya.
Joanne: Naks.. tatay na tatay na.
Che2: Ikaw? ano? nag-asawa ka na ba?
Ouch... Ano ba namang tanong yan.
Joanne: Ahuh... hmmm... Dadating din yon. Di ko pa siguro nakikita.
Che2: Baka naman mapili ka..
Joanne: *chuckled hindi naman. Di lang nag work out yung mga past relationships ko.

I dont know but I was giggling.. Para kong nabuhayan... Di ko maintindihan yung feeling.
Totoo ba to? talaga bang si Che2 yung nakausap ko sa phone? Para kong nananaginip. Kung bibilangin ko... 13 yrs na kaming di nagkikita but until now, natatandaan ko pa din in every detail the 1st time I saw him.. yung mga kulitan namin.. lambingan.. yung mga 1st time and sweet moments.. and kung pano kami naghiwalay.. pati na din yung last na nakita ko siya. Wala kasing tuldok yung paghihiwalay namin.

It keeps on rumbling in my head.. Isusulat ko ba dito kung ano yung nangyari or wag na kasi tapos na din siya.. Pero gusto kong mag reminisce, kung anong mga ginawa ko noon nung naghihintay pa ko sa kanya nung highschool and college. Nagkaron kami ng chance na magkita ulit before I graduate in college. Neighbor kasi siya ng classmate ko sa thesis.. Pero siyempre, nahihiya ako noon atsaka sabi din ng classmate ko na may gf na kaya di na lang ako nagpursue na mameet ko siya. After college, nagkaron ako ng contact sa ex-stepmother ko. Sabi may gf na din ulit. I abandoned the thought na magkikita pa kami kasi meron na din akong bf non.. Syempre, ayaw ko din namang magulo yung present relationship ko. After a year, nabalitaan ko.. kinasal na siya.

Ngayon, kakatawag lang nya... Parang nasa langit ang utak ko. Ang tagal kong hinintay to. Nasabi ko ba lahat ng gusto kong sabihin noon? After 13 years saka lang nya inexplain sa kin lahat. I don't know if I'm dwelling too much on the past.. Kung tutuusin tapos na siya. May sarili na din akong buhay, masaya na din naman siguro siya sa buhay nya.

Naalala ko lang nung bata pa ko.. nung inlove na inlove pa ko sa kanya. Sabi ko sa sarili ko, pag nagkasasakyan ako.. hahanapin ko siya sa Navotas.. Susuyurin ko ang buong Navotas.
Ngayon, iniisip ko kung anong nangyari nung nagkaron ako ng sasakyan. Bakit di ko na siya hinanap..

Para lang kasing bumalik yung dating feelings. Hahaha!!
Is that what they called: First Love Never Dies? Nyahahaha!!
Natatawa ako sa sarili ko.

But I'm glad he called...
I can't wait to hear from him again.

Bakit pag may nakakausap akong ex ko.. puro sorry ang nababanggit?
Ganon ba talaga ko katanga nung bata pa ko?

Malas

2005-05-23T08:59:00.000+08:00

Malas ata ako ngayong May.

Until now, I'm still in shock on what happen to me last night.
Somebody stole my bag in my shop.
Lahat ng importanteng id's nandon; my atm, TIN card, driver's license.. etc.
I lost my cash and wallet... isama mo pa don yung kikay kit ko.

Pumasok kasi ako sa loob ng bahay due to nature call. Around 12 am, I told my brother to look after the counter while playing ragnarok. When I opened the door, may 2 lalaki don sa tindahan.. nakita na may computer shop pala kaya pumasok. He asked me how much was the internet rental, I talked to him for a while and he told me that he'll just wait for his friend. So, I said 'Ok' and left him with my brother who's just occupying the pc near the counter. When I got back, wala na yung lalaki. Sa loob-loob ko lang.. That's ok. I'm about to close the shop by 1:00 am.

Around 1, don ko na napansin na wala na pala yung bag ko. Hinalughog ko na yung buong counter, wala talaga. Huling kita ko sa bag ko is around 11pm kasi nagpapalit pa yung cashier namin. Sobrang nanlumo ako. Hindi ko maimagine na puedeng mangyari sa kin to ng dalawang beses sa isang buwan. I lost a cash worth 5+K. Naiyak talaga ako.. and until now.. Naluluha pa din ako sa sobrang hinayang and galit.

Umuwi akong nanglulumo.. I talked to my friend Kian on the phone, medyo nahimasmasan ako. Pero alam mo yung feeling na gusto mong matulog pero di ka makatulog kasi di mo matanggap sa sarili mo na wala kang pera bukas pag gising mo? Kasama na don yung wallet and everything.. Waaaa!! Yung mga pictures ko!! Syet! pati pala picture ni Legolas nanakaw.

First week of the month, I also lost 3+K on my car. I was too sleepy and didn't notice that I left it on my car. I last seen my pouch when I pay the toll fee so I know I didn't left it anywhere else. Who's the culprit? My mom's driver... Nakasalubong ko kasi siya pag uwi, he told me na nasira daw yung service car pangkuha ng dyaryo kaya hihiramin daw nya sa kin yung revo. Binigay ko naman yung susi, may pahabol pa kong sabi.. "Pa-gasan mo yan ha.. kakapa-gas ko lang nyan kanina." Goodbye pouch with the cash inside it... Until now, he's still denying that he never saw it. Ang nagagawa nga naman ng pera sa tao.

Before I lost my cash, nasaksak yung likod ng aircon na gamit ko dito sa shop. So, syempre.. nasa likod siya ng shop hindi ko nakita kung sino ang gumawa. Kinabukasan, pinaayos ko yung aircon. Tinamaan yung compressor pati yung mga tubes. Ginawan na lang ng paraan para magamit ko pa. Naiyak ako sa fee nung gumawa, ako na nga bumili ng freon pero ang laki ng binayaran ko. I was thinking that time na bibili ako ng bagong aircon. Target ko sana before the month ends, may bago na kong aircon... Mabayaran yung ibang bills... Or kaya mapatanggal ko na tong brace ko at magpalagay ng bridge teeth sa bagang. Nanlulumo pa din ako pag naiisip ko.

Sa nangyari sa king to.. Naisip ko, eto ang panahon na dapat magpakatatag at magsipag ng husto. Kelangan kong ibawi ang nawala sa kin.

Naisip ko lang.. Pano kaya nakakatulog ang mga magnanakaw?
Bago ba sila matulog, naiisip ba nila yung perhuwisyo na nagawa nila sa kapwa nila?

Sana kahit yung mga importantend ID's, maibalik sa akin.
Yon na lang dapat ang ipagdasal ko gabi-gabi.

Sa kanila na yung pera... kaya ko pang bawiin yon.... tangina sila.
(huh! yon na lang ang kaya kong sabihin.. sana kunin na din sila ni satanas)

Halo-Halo

2005-05-20T02:47:00.000+08:00

Nakareceive ako ng call from Maynard awhile ago. Actually, nagtatanong lang siya ng direction ng daan papuntang Laguna hanggang sa napunta kung saan-saan yung usapan namin. One of our topics is my lovelife. Nakakatuwa lang how we discuss about my current situation na parang akala mo wala kaming past. Tawa lang kami ng tawa.. Natatawa din ako sa sarili ko, para kasing ang level ng age ko is nasa early 20's. Tama ba namang ganon pa din? Ewan ko, medyo mas open akong sabihin kay Maynard yung situation ko pero kay Bullit na kasama ko araw-araw eh natatakot ako. Hala... 3 and half years na. Parang pansit sa gulo pa din ang sitwasyon namin. Ano ba yan.. napapag-iwanan na ata ako. Ikakasal na next week yung friend ko. Sino kaya ang susunod sa mga friends ko nung highschool? Oh well, I'm not expecting na ako na. Walang ka-kwenta-kwenta ang lovelife ko.

Parang mas gusto ko na lang maglaro ng gunbound kesa ma-hook sa dating. Nakakapagod ... nakakadala ang relationships. There are some people na masyadong eager magkabf/gf pero ako.. tapos na ata sa ganong stage. Parang masaya na din ako sa buhay ko. Minsan, naiisip ko.. kung yung sarili ko nga hirap na hirap akong buhayin, what more pa kaya kung dalawa na kami.. at madagdagan pa ng isang chikiting. Ang hirap kayang mabuhay sa Pinas.

Parang ang tagal ko na atang nagpapakabulok dito sa shop. Ang dami ko ng namimiss na mga friends.. Yung mga ali peeps, di ko na nakikita.

Last week, nawalan ako ng pera. Medyo malaki-laki, dagdagan na lang ng 1k pambayad ko na ng electric bill. Don ko naramdaman yung effect ng hirap. Dati nakakapag dinner pa ko sa maayos na restaurant kahit twice a month, nabibili ko yung mga gusto ko, nakakapanood ako ng sine anytime na gustuhin ko. Pero ngayon, parang dapat 1 beses ko na lang gawin yon. Di na din ako naasa kay Mama, minsan ayoko ng kumain sa bahay. Gusto ko din sanang makapag ipon pero sa mga bills pa lang.. nangagamote na ako. Isama mo pa dyan ang tax pati yung bababayaran mo pang business permit. Hay!! Hirap talaga.

2 months ko pa gustong iblog to eh, kaso tinatamad ako.
Nung pumunta kami sa Baguio, dumaan kami ng North Expressway. Ay naku! Grabe naman ang toll fee don. Pag pasok mo pa lang eh magbabayad ka na ng P40.00+ tapos pag exit mo eh magbabayad ka pa ulit ng P200.00+.
Grabe.. parang papatayin kaming mga Filipino sa mga toll fee na to.
Last January, nagtaas din ang South Super Highway ng 5.00. At dahil taga-Bicutan ako, 25.00 na ang binabayaran kong toll fee. Naisip ko lang, pano na yung mga pabalik-balik ng highway katulad ng taxi, jeep, and bus? Isipin mo.. dapat may 50.00 akong budget pag aalis ako, idagdag mo pa don yung parking fee kung saang lupalop ako pupunta. Grrrr... Kasama pa yung gas na ico-consume ko. Waaaa!! Ang hirap mabuhay sa Pilipinas!!
Ay naku.. iba pa pala ang presyo ng mga bus sa SSH! Eto ang tinatawag na lantarang HOLDAP sa kalye! Minsan, naiisip ko.. mas gusto ko pang mag-commute. Parang mas makakatipid pa ngayon ang mag commute kesa magdala ng sariling sasakyan. Kaso tataas na din pala ang pamasahe. Saan na ba ko lulugar ngayon?

Buti na lang.. may Darna at Enkantadia na. Kahit papano mababawasan ang mga sentimyento ko sa buhay... buti meron na ding gunbound.
Sorry sa alimasag, di ko na nagagawa ang duties ko.

Kaya mahirap talaga mag-asawa.
Ang hirap kumita ng pera.

Gisingin Mo Ko

2005-03-19T19:41:00.000+08:00

March 14, 2005

Maayos ko naman naicelebrate yung bday ko.
Dumating ang mga friends ko, pati si Bullit and Chris.
I was hesitant to invite Bullit coz in the 1st place, nakaset na pupunta talaga si Chris. Habang namimili kami ng sister ko ng lulutuin for that day, tinanong nya ko kung ininvite ko na si Bullit... sabi ko hindi pa atsaka dadating kasi si Chris, basta na-greet na din naman ako ni Bullit sa fon nung morning. She suggested na iinvite ko din with matching reason na may kanya-kanya na nga din kaming buhay, for good times sake, and bday ko naman.
Oh well, OK naman yung outcome. :)

March 17

I was about to go to Chris' shop pero nandito si Ian (my technician) kaya naglaro na lang ako ng gb until Bullit called on me.. I invited him na kumain ng siopao. Pumunta ko sa kanila tapos diretso kami ng Makati.. while on our way to Makati, naka-amoy kami ng bulaklak ng patay.. Ewan ko, pero di ako natakot. Sabi ko sa kanya na ganyan yung mga bulaklak na naaamoy ko non sa Baguio tapos hinuhulaan pa namin kung anong klaseng bulaklak yon. I went home around 3 am, dadaan pa sana ko kila Chris kaso tinamaan na ko ng antok.

March 18

The following day, gumising ako ng maaga kasi ipapaayos ko yung scanner sa Gilmore with Bullit. May plano pa nga kami na magco-commute lang. Ipapark ko yung sasakyan ko sa bahay nila tapos sasakay na kami ng jeep and mrt papuntang Gilmore kaso umulan.... at matraffic. 2pm na ala pa din kami sa Gilmore kaya nagdecide na lang ako na bukas na lang namin ipaayos yung scanner. Dumiretso kami sa Megamall. Nanood kami ng sine. Masaya naman.

Mind you guys.. di kami nagkabalikan, at di rin ako umaasa na magkabalikan kami. Di ko maexplain eh.. Ok kasing kasama si Bullit, masarap siyang maging kaibigan.

After ng movie, around 5 pm ata.. Nagstroll stroll kami... nagtingin-tingin sa music store hanggang nag-ring ang fon ko. It was a call from Chris. Napalakas pa ata ang boses ko sa bad news.. Nalimas lahat ng pc nya sa shop. Ninakaw lahat ng system unit nya nung madaling araw. Para kong nanlumo... naiiyak ako na hindi ko maintindihan. Napakapit ako kay Bullit pagkababa ng celfone. Buti malapit lang ang Megamall sa shop nya kaya nagdecide ako na puntahan namin siya don. Pagdating namin sa shop nya, medyo madumi.. Nandon pa yung mga monitor, kakatapos lang daw ng investigation. Wala daw nakuhang finger prints, pero ang sabi ni Chris.. parang minadali lang yung investigation. Kinuhaan lang daw ng picture, nilagyan lang ng powder na itim yung mga mesa pero di kinuha yung mga finger prints... tapos konting kwento-kwento.. Tapos na. Goodbye 13 pcs na system unit.

Ganto na ba talaga kabulok ang sistema ng imbestigasyon sa Pilipinas?

Nanlulumo man, inayos na namin yung monitors at naiwang mga gamit sa pc tapos dinala namin don sa bahay ng lola ni Chris. Nag-aasaran na lang kami.. pilit tinatakpan yung lungkot sa nangyari. Hiniram ni Chris yung sasakyan ko, paghatid ng 1st batch ng mga monitor habang on the way daw sila, nakaamoy sila ng bulaklak. Naiwan kami sa shop para bantayan yung mga monitors na natira tapos sumama na lang kami sa bahay ng lola nya nung nadala na namin lahat ng gamit sa shop. Pagdating namin don sa labas ng bahay ng lola nya, naamoy na naman namin ni Bullit yung bulaklak na naamoy namin nung madaling araw. Biglang pumasok sa isip ko yung asawa ng Lola ni Chris na namatay lang last month. Oh my God... May premonition na pala ko nung gabi pa lang. Nagtataasan ang mga balahibo namin habang pinagkukwentuhan yon. Eto na naman ako, sinisisi ko yung sarili ko.. Sana dumaan pala kami ni Bullit sa shop ni Chris kasi siguro puedeng magtagal kami don. 2 am na kasi nagsara si Chris, sakto sa oras ng pagdaan ko kay Bullit sa bahay nila. Kung alam ko lang sana. Nakakapagtaka lang, parang bulag ata lahat ng tao habang ninanakawan yung shop nila Chris kasi wala ni isang nakakita.. Kahit yung mga pulis na nasa kanto lang, para di napansin na nililimas na yung mga pc sa shop ng dis oras ng madaling araw.

Niyaya ko si Chris na mag-stay na lang muna sila sa shop ko para mag unwind.. Magkaron ng karamay..

Nakita ko kaming tatlo nila Bullit and Chris.. Para kaming nag-unite dahil don.. Kinalimutan lahat ng nakaraan.. Naging isa dahil sa isang masamang pangyayari.

Sana panaginip lang to. Nalulungkot pa din ako pag naiisip ko na wala ng source of income ang kaibigan ko.

Kinausap ko si Mama kanina, kung may tulong pa kaming puedeng maibigay kay Chris. Sigurado daw siya na sindikato ang bumiktima kila Chris. Di lang naman kasi kay Chris nangyari to.. Madami ding mga shop ang nagsasara dahil ninanakaw ang mga pc nila. Buti sana kung isa lang.. ang masaklap eh isang bagsak lang ang nakawan.. parang isang umaga pagbukas mo ng shop.. Wala na pala lahat ng pc mo. Nakakatakot isipin..

Dapat talaga ready ka sa lahat ng oras kasi sa bansang ito...
Wala kang ibang aasahan kundi ang sarili mo.

Back from Heaven

2005-03-13T21:19:00.000+08:00

Quote from the oldies..

"Singko na lang ang pamasahe, malapit na tayo sa langit"

Yan ang Baguio... 3 nights ago, bigla kong inaya ni Mama papuntang Baguio. Graduation daw kasi ng cousin ko sa PMA, although di naman kami ganon ka-close.. sumama pa din ako. Of course, miss ko na ang bakasyon. Actually, nagpaplan na talaga kong magbakasyon a week before that. Timing lang talaga tong okasyon na to.
The following morning, we proceed to the place I've been longing to live for the rest of my life.

It's my 2nd time there.. as in no regrets ako because I love the place (except for the ghosts.. ahihihi) and the people who lives there. Ewan ko ba kung anong pang-hatak sa kin ng Baguio. We arrived 2 in the afternoon, we first proceed at PMA. Wow.. ang laki pala non. Wala nga lang akong nakitang fafi.. on duty ata lahat.

Around 4pm, nasa Teacher's Camp na kami. Nandon kasi yung uncle ko, konting pahinga... nangati ang paa.. na-miss ang gunbound.. naisip ko.. Kelangan kong pumunta sa Session Road! From TC to SR, wow!! palakpak ang wallet ko, 37.00 lang ang fare ko sa taxi. Yahooo! Pero sana.. sa Manila ganito din. Walang reklamo ang mga taxi drivers at di namimili ng pasahero... at ang bonus pa don, KAHIT .50 cents LANG ANG SUKLI MO, IBIBIGAY NILA YON!!! Sana ma-apply ang gantong sistema sa buong Pilipinas.

At Session Road...

"Rain drops keep falling on my heads..
And just like the guy whose feet are too big for his bed
Nothin' seems to fit
Those raindrops are falling on my head, they keep falling ......

Raindrops keep falling on my head
But that doesn't mean my eyes will soon be turnin' red
Crying's not for me
Cause I'm never gonna stop the rain by complainin'
Because I'm free
Nothing's worrying me"

Have u heard this song at Spiderman 2? Naramdaman nyo ba yung feeling ng freedom just like Peter Parker felt while walking on the street?
Ako.. OO.
I felt the excitement, freedom, and happiness that I've been longing for so long.
Eto yung matagal ko ng gustong gawin.
Pag nasa Baguio ako, nakakalimutan ko ang mundong ginagalawan ko.
Para kong ibang tao na nakapaloob sa katawan ng isang babaeng malungkot
... at disoriented ang utak.

Habang naghahanap ng internet cafe.. tinatandaan ko yung mga lugar na napuntahan ko before. Nakita ko yung Porta Vega/Vaga. Hmmm.. Parang pumunta na ko don dati.. diretso ko sa 2nd floor.. Konting lakad, nakakita na ko ng internet shop. 15 hrs akong di nakapaglaro.. Wow! Excited!!! (ADIK!)
Around 7pm, umuwi na ko.. Nakalimutan ko, inutusan pala kong bumili ng red wine. Hihihi! Hinatid ko lang yung red wine, balik ulit ako sa Session Road with my cousin. Hinahanap ko yung kinakainan namin ng bestfriend ko dati. Late ko ng narealize, sa Magsaysay pala yon. At dahil gabi.. nakuntento na lang ulit ako sa Netopia. Lumipas ulit ang oras.. 11 pm na pala! Hala!! Pagbalik ko ng TC, iniwan na ni mama yung gamit ko. Wag na daw ako sumunod sa Executive's Hills.. susunduin na lang daw ako kinabukasan. Ang pobreng lakwatsera.. ahihihi!! Ok lang.. Enjoy naman.

--------------------------------
Ginising ako ng 5 am to prepare kasi 8:30 daw ang graduation. Brrrrr!! Ang lamig!! Gusto ko pang matulog. Buti na lang nakapag init na sila ng tubig. Isang baldeng pampaligo.. solve na ko. Umuusok ang katawan ko sa lamig. 7:30 nasa PMA na kami, buti kumain ako ng almusal.. 10:30 pala ang start ng ceremony. Pero kahit ganon, wala na kaming maupuan. Nadaanan ko yung mga ibang kamag-anak na manonood ng graduation, nagkakainan na sila sa sasakyan. Galing pa daw ng Tuguegarao.. Cagayan yung iba. Magaan yung feeling. Isipin mo nga naman.. kung puedeng dalhin mo yung buong angkan talagang dadalhin mo... Nakikita ko kung gano ka-proud yung Uncle ko sa anak nya. Mas overwhelmed siya kasi yung bunso nyang anak, 2nd year na this coming sem sa PMA din, at yung sinundan ng bunso... Papasok na din this April. Tatlo sa apat nyang anak na lalaki ba naman. Sana makayanan nung dalawa.

First time kong maka-attend ng graduation don, nakakatuwa palang manood. Di na masyadong binigyan ng attention yung GOAT ngayon.. Sabi nga nila, mas sikat pa ang goat kesa sa honored PMAers. 4 na babae ang pasok sa top 10. Kung titingnan mo, halos parang lalaki na din sila kung kumilos. Pero wow!! Yan ang Women's power! Pero eto pa ang mas bilib ako, mahirap lang talaga yung family ng isa sa kanila na makakareceive ng 2 awards.. Ang trabaho ng father nya eh magbabalot. Sobrang determination. Bow ako don.
After ng ceremony.. Nagtataka ako kasi yung mga graduates eh isa-isang binubuhat ng mga lower class... hinuhubad pa yung mga damit.. tinitira lang yung panloob nila na parang jumper style. Pagbaba namin .. di na namin mahanap yung pinsan ko. Waaaa!!! Nakuha na pala ng mga lower class. Sabi ni Daddy.. ihahagis daw yung mga yon sa pool. Wow!!! Yon ang masasabi kong SWEET REVENGE para sa mga lower class. Hehehe!!

After ng graduation, bumalik kami sa TC. Konting oras na lang ang natitira sa kin kaya pumunta ko ng La Trinidad, Buenget. Mas mura kasi don yung mga pampasalubong and strawberries, 50.00 lang per kilo. Meron pa ngang 35.00. Ayaw ko din pumunta sa Mine's View or kahit saan na madaming tao. Takot akong mahawa ng Meningo.
Bumalik ulit ako ng SR with my cousin nung afternoon.
Masaya na ulit ako. hehehe! Mas sumaya ako nung makakita ako ng branch nung kinakainan namin sa Magsaysay. Mura yung food.. and sulit ka naman sa sarap :)
Umuwi na ko ng maaga para di na ko maiwan ulit
"Goodbye Session Road.. I'll be back ASAP"
Ang aking farewell.. Bago ko sumakay ng taxi pauwi..

I slept with my mom at EH.. sa wakas! Ang ganda nung place. Sobrang tahimik.. Parang may mumu!!
Parang mas comfortable ako sa TC. Pero sa doon talaga kami.. kaya no choice. May kasama naman ako sa room eh.
The following morning... Uwian na kami
Hindi pinakinggan ng Supreme Court ang apela ko na mag-extend. Birthday ko daw kasi kinabukasan.

Kung may lugar akong gustong balik-balikan.. Yon ang Baguio. Kung mas malakas na ang loob ko.. gusto kong tumira don.. at mag establish ng sarili kong business. Balang araw.. magagawa ko to.

____________________________________

Before Heaven..

The night before I left to Baguio, nafinalize namin ni Maynard na tapusin ang relationship namin. He's sorry kasi akala nya ready na siya for a commitment. I was kindda disappointed how it end.. Friends pa din naman kami. Yon lang, until now.. di ko pa din siya kinakausap. Ayoko din muna talaga.. Gusto kong bigyan ang sarili ko ng space. Ayokong kausapin muna siya hanggang may nararamdaman pa ko sa kanya. Pero tanggap ko na din naman na hanggang don lang. Wala kong magagawa.

Bday ko na pala mamya. Ano kayang mangyayari? Masaya kaya or parang ordinaryong araw lang?
Sana nagmatigas ng ulo na lang ako kanina para nasa Baguio pa din ako.
Hay!!

Sorry

2005-03-09T05:32:00.000+08:00

Last night, nag dinner kami ni Chris sa Makati. Ok naman, although medyo late na talaga kami buti naabutan pa naming bukas yung North Park. Around 1 am, after dinner.. naisip naming mag-coffee sa Starbucks pero parang ala na atang open sa Makati ng ganong oras.. kaya naisip namin na sa Ortigas na lang. May bago palang open don na parang Libis style. May nakita kaming Starbucks na open pa, pag park ni Chris ng kotse.. habang naglalakad, parang may naramdaman akong humulagpos sa right na paa ko. Oh my gulay!! Yung sandals ko, napigtal!! Waaaa!! Buti nasa tapat na kami ng starbucks non, medyo natagalan kami kasi ang gusto nya eh kaming 2 ang mag-oorder ng coffee.. Ang kulit! pano kaya ko makaka-order? Kaladkadin ko kaya yung sandals ko no? Ayon, kakapilit.. nagclose na tuloy ang Starbucks.. Wala na ngang kape, pigtal pa sandals ko!
Kainis kasi tong si Chris eh.. ang arte. Yan tuloy, nagclose ang starbucks! :p
Ang bagsak namin? Sa Shell select, at sa shop na lang kami nag kape habang naglalaro ako ng gunbound.
Hmmmppp!! Malas! Nag-drive ako pauwi ng naka-apak.

Nag-away na naman kami ni Cort the other day... last sunday ata. Nasa akin ang mali... napikon ko kasi nagkukunyarian akong nagseselos, binabaan pa ko ng fon. Ayon, mas naasar siguro. Yon naman ang lagi naming pinag-aawayan.. Yung selos ever. Pero parang malala ata to. Ilang araw na kaming di nag-uusap, nitext di siya nagrereply... Mas naramdaman ko kanina yung coldness nung paalis na siya kanina. Walang goodbye, ni good night. Matindi ata ang galit sa kin. Hmmmm.... Lagi na lang ako.
Pag mas bata ba sa kin, kelangan ba na ako ang umunawa? Di ba dapat give and take?
Naiisip ko lang, kung maghihiwalay kami.. Hmmm... syempre, masasaktan ako di ba? Pero pano kung di naman magwowork out yung relationship? Magkaiba kami ng priorities.. Kung maghihintay ako, baka di na ko puedeng magkaanak non pag ready na siya.

Pero kung don nga ang bagsak namin..
Mamimiss ko siya. Narealize ko, puede naman yung mahal mo yung isa tao pero di mo siya kasama. Yung hanggang don lang kasi alam mong wala namang patutunguhan...
Salamat na lang dahil sa isang yugto ng buhay ko, nagawa mo kong pasayahin, patawanin, matutunang mahalin ka..
Sana kung maghihiwalay kami, maging magkaibigan pa din kami. Maganda naman yung samahan namin eh. Sana yung magiging relasyon natin eh yung katulad ng naipundar namin ni Chris, na kahit wala na.. nandon pa din ang respeto at pagmamahal sa isa't isa.

Nalulungkot ako.. Pero ganon talaga.
Sa umpisa lang naman masakit yan di ba...

Wow! Malapit na pala ang bday ko.
Ayos tong bday gift na to.

I'm Screwed!

Unang Araw

Sugarfree

Sadya ba talagang ganyan

Palakad-lakad kang nakatungo

San patungo?

Ngayong wala ka na

kailangang masanay na muling nag-iisa

San ka na kaya?

Wag mo akong sisihin

Minsan ika'y hanapin

Ito ang unang araw na wala ka na

Nasanay lang sigurong nandyan ka

Di ko rin akalang puedeng kang mawala

Ayan na nga...

Nababato.. nalulungkot

Luha'y napapawi ng singhot

At talungkob ng kumot

Wag mo akong isipin

Minsan ako'y iyakin

Ito ang unang araw na wala ka na..

Ito ang unang araw na wala ka na...

Thank You Lord

2005-03-06T03:51:00.000+08:00

I don't know how to start this.. but I'm too grateful for this day.
It's my shop's 1st year anniversay.
As I reflect for the whole year through, I can't help but to say "Thank you God".

I'll be cooking baked macaroni at the afternoon,
to celebrate with my loyal customers.
I've already prepared the balloons..
I don't know what am I gonna do later.
How about free games from 5 - 8 pm?
Hmmm...
I'll think about it before I sleep.

Long life and good business for my shop!
Cheers!

Lovers In MetaMine

2005-03-01T03:46:00.000+08:00

A screenshot again...

Parang valentine's day kanina. In 1 night.. may 2 games kaming magkaharap ang mukha..
di sadya ha...
hihihi!!

Kiss me baby..

Sweet!

btw, I changed my nick again to vampy :)

Bisyo Na To

2005-02-27T20:11:00.000+08:00

Hi Guys! I just want to share this screenshot on one of our games in Gunbound..

This was taken 4 days ago before I changed my nick again...
It was a 4v4 ramdom mobile game...
I am CoRt (with the turtle mobile) and my bf LordHatei who got lucky because he got the knight mobile, it's a rare mobile like dragon. Sabi nga, tsambahan lang makuha yan..

While waiting for the other players..

As you can see, I have a guildmate with the same avatar as mine.
My nick before was Vampy and hers was Yampy.
Oh well.... sometimes we both also get confused who's who when the game started.. Hahaha!!
Ewan ko ba.. lakas trip siya, tama ba namang igaya yung nick nya sa kin.

One time, my brother was playing gunbound.. he saw Yampy. Nataranta ang lolo.. akala nya, nahack ang account ko.

Why did I changed my nick to CoRt?

Secret!! hahaha!! ;)

This is us...

This is my character... alone

I'm using a power user that's why I have a cute background.

One time.. Natapos na kong maglaro around 5 am.
I woke around 8 am and started to play at 9 am...

Yung friend ko na nakatulog na that night, naabutan pa din akong naglalaro..
sabi nya sa kin..

= hoy.. adik!
= tsk.. natutulog ka pa ba?
= grabe.. di na kaadikan yan. Bisyo na yan.

Tawa lang ako ng tawa... Eh ano ba? Enjoy naman ako.
Ngayon.. may idea na kayo kung bat di na ko nakikita masyado sa alimasag.

Me and significant other is doing good.
Di pa naman tapos yung adjustment but the best thing there is we are both trying to cope up with other's difference and the "age gap thing"
... and I'm beginning to love him more.
His pc brokedown last week, di na din ako nakakapaglaro pag gabi. Hotline and telepono.

The virus problem at my shop is over. Buti naman...
I already have an assistant...
I can now spend my full time at gunbound. hehehe!
Adik!

P.S.

Bullit lost his job.

P.S. ulit....

I dont give a damn.
I already talked to my mom awhile ago and shared to her what happenned why did I suddenly stop loving him. It's not because of Maynard, actually.. I haven't tell her that I have a new boyfriend.
I dont want to tackle with the reasons anymore...
I don't have any tears to cry on.. for him.
I just felt in my heart that it's finally over... kahit wala akong boyfriend.
Checkmate ka Bullit.

Feel It With Me

2005-02-22T13:40:00.000+08:00

I Can't Make You Love Me

Turn down the lights,

turn down the bed

Turn down these voices inside my head

Lay down with me,

tell me no lies Just hold me close, don't patronize - don't patronize me

CHORUS: Cause I can't make you love me if you don't

You can't make your heart feel something it won't

Here in the dark, in these final hours

I will lay down my heart and I'll feel the power

But you won't, no you won't

'Cause I can't make you love me, if you don't

I'll close my eyes, then I won't see

The love you don't feel when you're holding me

Morning will come and I'll do what's right

Just give me till then to give up this fight

And I will give up this fight

CHORUS: Cause I can't make you love me if you don't

You can't make your heart feel something it won't

Here in the dark, in these final hours

I will lay down my heart and I'll feel the power

But you won't, no you won't

'Cause I can't make you love me, if you don't.

Another Used To Be

2005-02-16T20:59:00.000+08:00

I had a 20 minutes nap awhile ago, I dreamed of Bullit and his besfriend Coy. Nagtataka nga ko kasi di ko naman siya iniisip masyado... para lang kasing kabaliktaran. Pumunta daw ako sa house nya, we were talking nung dumating si Coy. I went out, nung nasa pinto na ko... narinig ko yung sinabi ng bestfriend nya na "Nagkabalikan na kayo?". Nagtago ako.. gusto kong marinig kung ano yung sagot nya.. Sabi nya.. "Pare, imposible. Masyado siyang madaming ginawa, parang di ko na siya kayang tanggapin. Magiging complicated lang kung magkakabalikan kami." Nagising na ko kasi nag-alarm na yung fon ko.

Until now.. buong-buo pa din sa isip ko yung napanaginipan ko. Kataka-taka... kanina ko lang narealize, ngayon pala yung anniversary ng break up namin. Kung babalik ako sa last year... Kakauwi palang nya from work, naghihintay ako sa kanya sa bahay dahil dapat morning eh nakauwi na siya. Tinatanong ko siya kung san siya galing, bakit di siya umuwi.. bakit di nya sinasagot yung tawag ko. Nakaiwas yung mukha nya sa kin.. nakaiwas ang sagot.. Ramdam ko, magkasama sila maghapon nung babae nya. Nararamdaman ko yung pain kahit isang taon na ang lumipas. Nag usap kami sa kwarto, inopen ko na maghiwalay na lang kami kung ganto lang ang mangyayari. Nung pumayag siya, nanghina ako. Parang nagblack out yung mundo. Ganon pala yung feeling... Para akong namatay... huminto ang tibok ng puso ko... tumigil ang pag ikot ng mundo. Yung taong halos ipagpalit ko sa lahat, kaya pala akong iwan.

Naisip ko lang.. di naman kaya gusto ko lang na makipagbalikan siya sa kin ngayon kasi gusto kong ipamukha kung ano yung nawala sa kanya. Lolz.. Malakas ang loob ko ngayon, hindi ko na siya papabalikin pa sa buhay ko. Tama na yung 2 beses na pagkakamali. 4 years na katangahan. Nanghihinayang ako sa panahon na yon pero wala na kong magagawa. Yung 1/3 ng panahon na yon eh naging masaya din naman ako.

I have a new boyfriend.
I confess that I'm not ready for the age gap thing. I'm much older with the guy... and I'm on the edge of losing my patience. Sabi nga ni Jeff... "Love is a decision, not an emotion... its never a feeling... its a choice."
Now, I truly agree with this.

I need a man who will look after me.. not to look after him..
Someone who will take care of me and fulfill my needs..
I need a companion who will devote some time for me..
and someone who will love me with my imperfections....

I'm having a hard time to adjust, sometimes I ponder about "how would you know if you love him?"
How can you distinguish love from liking someone?

I'm happy when we're together, I want to spend more time with him. I do always think about him... but the question is.. "Does he think about me when we're not together or when I'm log off at the game?"

Jealousy is a sign of love (ok.. fine.. insecurities na din)... I get jealous with him sometimes. We just had misunderstanding a few days ago. Pero ang tanong... Totoo na ba tong nararamdaman ko? Totoo din kaya yung nararamdaman nya sa kin?

I think this is my fault.
I don't know if this relationship is going to work. I'm afraid to fail again. :(
I dont want this relationship to go through "Another used to be"......

Why Men Leave

2005-02-14T11:35:00.000+08:00

by May Luna Sy

Men are like dairy products.
They have a short shelf life. Once opened, you have to refrigerate and consume them by the "best before date" or you'll get a tummy ache, throw up, or die of food poisoning.

Here's a guide of the kind of dairy product you could be dating;

He's a carton of milk (good for a week) when:

He asks for your number and writes it on his hand; he doesn't enter and save it on his celphone.
He arrives late on your first date.
Over dinner, he keeps looking at other girls except you.
He says he believes in equal rights and suggests that you split the check.

This man is curdled from the start. Make sure you have taxi money because he's definitely not bringing you home.

He's yoghurt (good for two weeks) when:

He sends you obscene text jokes. It could be refreshing at first until you start to wonder if you're dating a pervert/serial killer.
On your second date, he brings another girl because he doubled-booked and forgot to cancel you.
Over dinner, he ogles a girl with a big breasts (not you)
To add insult to injury, he suggests you pick up the check, since he paid the last time.

Who knew things would get rotten this fast? You should have dumped him in the first week.

He's an egg (good for one month) when:

He gives you his home number. You call, innocently asks for his wife, and the person who answers say he's single and lives with his domineering widowed mother.
He brings you flowers. Never mind if they're wilted sampaguity garlands bought from the street children anxious to go home.
He laughs at your corny jokes then tells even cornier ones and that's the extent of your conversation
On your fourth date, he borrows money from you.

It was fun while it lasted. Say goodbye now because this egg is definitely cracked.

There are dairy products that last longer than a month, Cheese, for instance, lasts a year - sometimes more.

But like men, they smell and they have holes in their excuses.

Question: Are there men out there who will saty with your through a nuclear war or at least until the economy recovers? Or will they leave at the first sign of a younger woman, especially one who fawns and has big breasts.

Answer: Men leave

They die or never come back. Pray they stay dead or move to Iraq.

But why do they leave in first place? I have three theories...

Women want commitment; men don't.
Men want women to run the show but they don't want to know about it.
Men want good women, good women are too much for men.

----------------------------------------------------------------------------

Now, I totally agree with this.

Guess the Differences:

Q: What's the difference between a girlfriend and wife?

A: 45 lbs

Q: What's the difference between a boyfriend and husband?

A: 45 minutes

Q: Why do men find it difficult to make eye contact?

A: Breasts don't have eyes.

Happy Heart's Day!

I think....

2005-02-07T13:15:00.000+08:00

I'm beginning to like someone. Like.. love... ano ba? I'm kindda confused... but right know, I know he has a soft spot in my heart.
Hmmmm...... but the problem is, he's too young for me.
Pano na ba to? Iisipin ko pa ba yung sasabihin ng ibang tao or family ko kapalit ng happiness ko? Or wag ko munang isipin kasi nagsisimula pa lang naman ako di ba.

I met this guy before the year ends..
Mabait naman siya... (pag tulog siguro)
ah.. malambing atska mapagbigay
I shouldn't be writing this.
Ewan ko.. basta, parang kinikilig ako...
Parang gusto ko siyang isulat pero parang pointless..
Para kasing di mawala sa isip ko yung ginawa nya kanina.
He bought a suncell sim para makapag usap kami ng matagal sa fon..
I don't know, pero naappreciate ko yon.

Ewan ko.. basta... parang......
Hay...... Bahala na nga muna.

Ngayon ko lang naramdaman ulit...
antagal ko palang di nagkagusto sa iba.
Sana tuloy-tuloy na to.

Lubayan mo ko Pllllssssssssssssss!!!!

2005-02-05T01:32:00.000+08:00

Stressful ang week na to.
Until now, may virus pa din ang mga pc ko.
3 days akong di dinalaw ng technician ko,
kaya nagtitiis na lang ako na etong server lang ang may internet.

Masyado akong namomoblema.
Natatakot ako na baka maglipatan na yung mga customers ko...
Masira nung virus yung hard drive ng mga pc
Hay!!!! Gusto ko naman ng peace of mind.

Kanina, dumating yung technician ko ng maaga.
Salamat naman..... Kaso malas talaga ata tong week na to.
Around 4pm, inumpisahan nyang ireformat yung 3 pc.
Natapos siya around 7 or 8, installation lang ng mga internet games and anti virus ang nalagay sa tatlo.
Meron kaming software na nag-co-copy ng hard disk to hard disk,
kaya alam namin na matatapos kami ng maaga don sa 6 pa na natitira
Installation na lang ng mga games ang gagawin namin
Pinaghiwalay namin in 2 different hubs yung mga pc na infected at yung hindi..
by the way, I have to hubs...
Kaso, ewan ko ba kung anong naiisip nitong si Ian (technician ko)
kasi kinabit nya yung server don sa hub ng infected na pc.
Hinahanap daw kasi nya yung connection ng bawat isa...
Ayon, sa awa ni batman... yung server and 3 pc... nahawa ulit.
Ano pahhhh!!!!! Balik ulit kami sa simula!!!!!

Buti na lang gumawa kami ng back up nitong server sa drive image just in case na mavirus ulit..
whew!!
pero
WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!! ulit
Maagang umuwi si Ian kasi parang may tsunami daw sa loob ng tiyan nya..
at nag aafter shock pa.

Actually, madami pa kong dapat gawin ngayon...
mag iinstall pa ko ng games don sa mga infected pc's.
Pero..... gusto ko naman ng konting time para sa sarili ko.
Sana tuparin ni Ian yung promise nyang babalik siya mamya ng maaga...
kasi nakakahiya na sa mga customers ko :(

For the whole week, maswerte na yung umabot ako ng 5 hrs na tulog.
Feeling haggard na ko..
Minsan, pag napapasandal ako sa upuan or habang naglalaro...
napapapikit na ang mata ko sa antok.
Kanina, naka-idlip pa ko ng mga 10 minutes nung napanood ako ng tv.
Buti na lang kakasimula pa lang nung mga customers kong maglaro.
Hay!!! Hirap buhay!!!
Sana makahanap na ko ng assistant...

o kaya.....

Hanapan nyo ko ng TRIPLE M!!!!!!!!!!
para di na ko magta-trabaho...

MMM
Mapoging Mayaman na Madaling mamatay!!!!!!!!

Virus' Week

2005-01-30T13:56:00.000+08:00

Medyo malas ata ko this week.
Last sunday, may nakasingit na virus sa download ng sister ko. Punyemas na virus yan, walang awa. Tuesday, I lost the connection of dsl on my server dahil sa virus... Thursday, lahat infected. I wonder what happened to my anti-virus, na-virus na din ata. Oh well, lahat kami natatawa pag naiisip namin na ganon na nga yung nangyari... but on the other side, nakakabwisit. Sira ang internet and gunbound life ko. huhuhu!! Pati negosyo apektado!!
Nak ng pating! kung kelan naman naka-dsl na ko saka pa nangyari to. Napunta pa ko kila Chris para lang maki-internet.

Last night, inayos na nung technician ko tong server pero isolated siya. Di muna namin sinama sa network. May co-server naman ako kaya ok lang. Sana mamya magawa na namin yung 9 para wala ng problema bukas. Kaso ang malaking problema, wala na din akong kasama dito sa shop. Hay pano na ba to? 5 am na kami natapos kanina.. gusto ko din naman matulog noh..

He's still texting/calling me.. Syempre, sinasagot ko na din. Kinakausap ko na din siya pero nandon na yung distance. Kasi dati ang nasa isip ko, kaya kong mag-move on kahit nandyan siya eh.. Ngayon, kelangan na talagang mag-pursige kundi pupulutin ako sa kangkungan. Nyemas!! Malapit na pala kong mag-28

Kelangan ko na bang i-career ang lovelife ko?
Ayaw ko muna... bwahahaha!!

Thank you Friend

2005-01-27T01:27:00.000+08:00

Around 9 am awhile ago, I received a long text from Bullit..
3 days na daw siyang di mapakali.. di makatulog ng maayos... disturb...
Siguro daw kasi miss na daw nyang makakita ng kasing panget nya (at ako yon).
I disregard his text at pinilit na matulog ulit kasi ayan na naman siya.
11 am, I received a long texts from him again,
puro explanations kung bat di siya makapagtext at kung ano-ano pa...
Ok, 5 days na sira ang network ng sun cell, accepted ang reasons nya.
Kaya di naman ako nagtetext kasi ayoko lang talaga at syempre until now di nya alam kung bakit.
Siguro nagtataka siya kung bat di ako nagrereply,
nag miss call siya.... once... twice....
Umiiyak na ko, gusto ko na ayaw kong sagutin ang celfone.
I was gripping my rosary, asking God to give me more strength to hold on to my decisions the other day.
Mahirap talaga pag umpisa...
Pang 3rd time na nag ring ang fon at papatayin ko na sana..
biglang nakita ko ibang name ang nakaregister..
Oh my.. si Jeff na pala
Nung sasagutin ko na sana, binaba na nya yung fon.
I call him back... at napaiyak na ako kay schat.. I told him what happen just before he called.
Ayon, napayapa ulit ang loob ko.
Kahit nung isang araw, kahit wala siyang kamuwang-muwang sa buhay ko..
Ang galing tsumamba ng pagkakataon..
Siya ang nag absorb ng sama ng loob ko.
Sana tuloy ang date ng mga single sa Valentine's day...
Excited na ko. :)

Masyadong madami akong dapat pagbalingan ng attention ngayon.
Tama na muna si Bullit, oo nga pala... tapos na siya.

Lumabas kami ng sister ko kanina,
Sinamahan ko siyang mag exam tapos sinamahan naman nya kong pumunta sa Gilmore.
After that, nanood kami ng Electra sa Megamall.
Buti.. di na siya masyadong nagtatanong tungkol kay Bullit.

To all my friends..
thank you so much for all the support you've given me.
ipag-pray nyo din sana ako na malagpasan ko to. :)
I love you all. :)

Rumble

2005-01-25T05:44:00.000+08:00

Grabe ang lamig ngayon, parang December pa din
parang nasa Baguio ako.
Went to Ace hardware 2 days ago to buy a heater
To my dismay, ubos na daw yung stock ng pang nawasa na heater nila,
yung pang deep well lang daw ang available....
I'm wondering what the difference between a nawasa and a deep well heater...
Eh parehas lang naman silang tubig di ba?
Can somebody enlighten me...
Seriously, I cant see the point.
brrrrrrrrrrr.........

My dsl line was installed last sunday...
whoooppieeee!!!!
No more lags at gunbound!!
Yahoo!!!

Masyado akong bad yesterday...
Habang iniayos ang configurations ng mga pc,
Meron akong nalaman...
Di ko alam kung dapat ko bang sisihin yung sarili ko,
Siguro sabi ni God, maybe it's about time for you to know..
that all of your hunch is true.

I get depressed again on what I found out..
Nakakadismaya...
I wasted 3 1/2 years of my life....
Ganon pala yon... nawala lahat ng pagmamahal ko sa kanya.
Nakakahiya siya...
Nakakasuka...

Talked to Jeff awhile ago...
Medyo na-enlightened ang isip ko..
Nagawa ko pang itawa.
When he asked me how am I feeling...
tama naman ang sagot ko....
I'm hurt pero parang kaya ko ng tumawa..
Siguro dahil manhid na ko lahat ng ginawa nya.
Kaya siguro dito sa nalaman ko... isang iyakan lang..
Pagkatapos non... tinulog ko na lang.
May magagawa ba ang luha kung nandyan na?

Ang mahirap lang eh yung trauma ko sa nangyari.
I can't let it out.
Paulit-ulit na lang eh
Nakakasawa na.
Gusto ko man ng bagong love,
Para ano pa?
Ready na ba ko?
Naka-move on na ba ko?
Kaya ko na ba na ibigay ulit ang sarili ko?
Kaya ko na ba ulit yung commitment?
Kaya ko na bang mag tiwala?

Para sayong buset sa buhay ko

2005-01-25T05:35:00.000+08:00

I don't want to be your friend

I don’t wanna see your face
I don’t wanna hear your name
I don’t wanna thing
Just stay away, baby

Don’t wanna know
If you’re alright
Or what you’re doin’ with your life
Don’t wanna hear that you’ll stay in touch, maybe
I’ll get just fine

Refrain:
So if you’re goin’ then darlin’ goodbye,
Goodbye…

Chorus:
Don’t call me in the middle of the night no more
Don’t expect me to be there
Don’t think that I will be the way it was before
To think that I care
I’m not over you yet and
I don’t wanna be your friend
I’ll forget we ever met
I’ll forget I ever let
Ever let you into this heart of mine, baby

You just gotta let me be
You gotta keep away from me
‘Cause all I want to be is just free of you, baby

Don’t you come around
And say you still care about me
Go now, go now

Don’t call me in the middle of the night no more
Don’t expect me to be there
Don’t think that I will be the way it was before
To think that I care
I’m not over you yet and I don’t wanna be your friend
You take it casually

And baby, it’s killing me
Goodbye, goodbye

Don’t call me in the middle of the night no more
Don’t expect me to be there
Don’t think that I will be the way it was before
To think that I care
I’m not over you yet and I don’t wanna be your friend
And I don’t wanna be your friend
Don’t call me
Don’t come around
Don’t wanna be your friend.

Gunbound Life

2005-01-23T01:08:00.000+08:00

I guess this is not a good day to play
and I don't know what's wrong with my game...
Everytime we tag along, I always miss a shot..
I couldn't focus..
I couldn't concentrate..
Was it because of you?
or am I too confident that I can win the game with you.

Funny it seems that my life right now is this game,
Yeah... I know..
I've got to get a life..
lolz....
What is life, anyway?

Love Song For No One

2005-01-22T04:41:00.000+08:00

Staying home alone on a friday

Flat on the floor looking back

On old loveOr lack thereof

After all the crushes are faded

And all my wishful thinking was wrong

I’m jaded

I hate it

I’m tired of being alone

So hurry up and get here

So tired of being alone

So hurry up and get here

Searching all my days just to find you

I’m not sure who I’m looking for

I’ll know it

When I see you

Until then,

I’ll hide in my bedroom

Staying up all night just to write

A love song for no one

I’m tired of being alone

So hurry up and get here

So tired of being alone

So hurry up and get here

I could have met you in a sandbox

I could have passed you on the sidewalk

Could I have missed my chance

And watched you walk away?

I could have met you in a sandbox

I could have passed you on the sidewalk

Could I have missed my chance

And watched you walk away?

I’m tired of being alone

So hurry up and get here

So tired of being alone

So hurry up and get here

You’ll be so good

You’ll be so good for me

Fed Up

2005-01-20T03:44:00.000+08:00

30 hrs na kong di nagtetext kay Bullit.
Sabi nga nung title ko.. fed up.
Not because he's not texting nor calling me
kasi he call on me naman after kong mapublish sa blog ko na di na kami nag-uusap.

Kagabi, bago ko matulog.. bigla kong naumpog..
Parang yung makapal na helmet ko sa kanya eh biglang nawasak
Siguro dahil sa kayabangan nya sa kin nung naglalaro kami ng gunbound.
Gunbound lang pala yung way para magising ako sa kahibangan ko.
Di ko gusto ang timbre ng pananalita nya..
Bumalik na naman ang kayabangan nya.
Anyway, di ko na lang sasabihin kung ano yung nangyari..
basta na-offend ako ng husto sa ginawa nya.

Wow.... after a year (after our break up) ngayon lang ako nagising sa kagagahan ko.
Andyan na yung harap-harapan nyang pangtu-2 time at pangloloko sa kin
pero di ako nagalit, di ako napagod sa pagmamahal at pagtulong sa kanya...
Pero ngayon, masasabi ko nang......
AYOKO NA!!! TAMA NA ANG KAHIBANGANG ITO!!!!!
Bukas, pag gising ko... Alam ko, eto pa din ang sasabihin ko sa loob ko.

Actually, di na ko nasasaktan.. tapos na ko don.
Hindi na din ako iiyak para sa kanya.
4 na taon ang nasayang sa isang relasyong pinagkaingat-ingatan ko.
Sinayang nya lahat...
Sinayang nya ako.................................

Parang gusto kong punitin lahat ng binigay nya...
gusto kong sunugin yung singsing at hikaw hanggang matunaw..
gusto kong basagin yung celfone..
wasakin yung damit at stuff toys..
Para magkasya sa isang box ng canned foods..
at ibabalik ko sa kanya with note na..
"Maybe, you should have give me more!"
Kaso baka isipin na gusto ko siyang bumalik sa kin..
Wag na lang..

Tama yung sabi ng friend ko...
Oo nga...
Checkmate na tayo Bullit!
Tapos na ang laro.. at ikaw ang talunan.

Nakakalungkot isipin na umabot na ko sa dulo ng pisi ko.
Akala ko walang hangganan na yon....
Ngayon, alam ko na...
Meron din palang hangganan ang isang pagmamahal na totoo
Mas lalo na kung inabuso at niloko ka.
Kala ko nagfe-fade lang ang pagmamahal at di nawawala..
Meron din pala.

Salamat sa experience..
Sana di na ako makatagpo ng taong katulad mo.

Random Thoughts Again

2005-01-17T02:54:00.000+08:00

I must confess ....
adik na ko sa gunbound.
napapanaginipan ko pa nga eh.
nakakatuwa lang yung interaction with other players.
some laughs at my nick.. "Panget" nga naman kasi.
inalis ko na yung bullitgurl na nick... nakakasawa na.

Talked to Bullit awhile ago, he was trying to call me daw.
if he's interested with me, sana nagtry siya na magtext kung network busy palagi.
alibis.. excuses... I'm fucking tired of it.

We had a party on our house awhile ago.
Nakakaiyak sa saya..
for almost a decade, ngayon lang nakumpleto ang family ng mom ko.
Nagkita-kita kaming lahat magpipinsan..
I'll post our family pic one of these days.

Oh my... 2 days to go and my Uncle and Auntie's are going back to Belgium.
I will miss them, esp my Uncle Cocoy who took care of us when we we're just kids.
Sometimes, I want to hug him..
Tell him that I will miss him..
Baka magkaiyakan lang kaming dalawa.
I was in elementary when he went to Belgium,
parang lumiit yung mundo naming magkakapatid kasi wala ng nagpapasyal and nag-aalaga.
Mama is busy at work and papa is busy with his friends and his other wife.
Nagloko ako nung Grade 6, pinalayas ako ni Mama (para matuto)..
Wala kong matakbuhan non kundi si Papa lang..
If only he was here that time, baka sa kanya ko tumakbo.
Oh well... ok naman yung stay ko kay Papa,
di lang maganda yung samahan namin nung madrasta ko.

Past is past...
I have to move on..
If he doesn't love me anymore..
Maybe it's about time to bring back my life..
Wala naman sa kin yung problema di ba.
Siguro, in our younger life.. we're going to face our hardest dilemma.
Eto na siguro yung sa akin pagdating sa lovelife.
Yung sa career.. if I have to stay here in the Philippines or pumunta na din ng Belgium.
One thing that stops me from going there is my mom.
I can't imagine living far from her... naiiyak ako pag naiisip ko na yon.
Mind you... di na si Bullit ang iniisip ko about this matter.

Life goes on...
With or without him.

Random Thoughts..

2005-01-16T03:40:00.001+08:00

It's been a while I and Bullit haven't seen each other..
.... he's not texting me like before,
.... no calls either.

I miss those calls at the afternoon after his training...
just asking me how's my day and he's going home,
or calling me bcoz he's pissed off at MRT station,
or some funny adventures.

Maybe, I miss everything about him,
but I'm beginning to get tired of playing alone on the game he started.

My friend told me,
our relationship is like playing a chess,
one false move and we're checkmate..
Just like that, we're out of the game.

Just thinking of everything we shared for almost 4 years..
How could he just threw it away?
Or maybe, I should also have to ask myself if I'm going to let it burn.
Hmmmm..... It's not easy.....
I feel like I can't go on not loving him.

How could I still love this guy after all the pain I've gone through.

Dolores

2005-01-14T01:10:00.000+08:00

Take a glimpse to my baby...

Her name is Dolores...
2 1/2 months old

She loves...
sleeping
cuddles
eating.... (before Schat died, and that is what Mama Anne's problem.. how to bring back her appetite) :(
tummy tickling

Hates....
fish...
and pangets

Doctor.. doctor.. I am sick

2005-01-05T02:14:00.000+08:00

I'll be gone for awhile. Medyo pangit ang pasok ng taon sa kin in health term coz I've been sick since the year started. Muscular pain at the back.. hanggang sa pati paghinga ko naapektuhan na. Ang conclusion nilang lahat, pati ni doc eh over fatigue na daw ako... tapos madaming iniisip.. Oh well....

Maco-confine na dapat ako yesterday. Di lang ako pumayag. Nung umupo pa lang ako sa wheelchair sa ER eh inabot na ko ng nerbyos.. sa kama pa kaya ng hospital.
Nakakatuwa lang yung mga customers ko na nagtetext sa kin, dadalhin daw nila ako sa manghihilot.. Naappreciate ko naman sila :)
Nakakatuwa din yung pamangkin ko sa hospital (kasi sinama ng sister ko)... to calm us... sumayaw ng ispageti.. at binigyan ako ng chocolate na dala-dala nya, sabi.. "mama anne is sick" daw. bibo and sweet.. haaaay!! gumaan ng konti ang pakiramdam ko :)

Mga 1 week pa siguro ko magpapahinga... takas lang tong pag iinternet ko kasi super bored na ako... Super bed rest. Medyo nakakatulong naman yung gamot kaso hilong-talilong naman ako pag nakainom na. Anyway, naeenjoy ko naman kasi sobrang pahinga and madaming time with my family. Affected lang yung business kasi siyempre, di na kakayanin ng assistant ko na magduty hanggang madaling araw. Pero ok lang yon, maganda naman ang pasok ng business ngayong taon na to :)

Oh well.. naiisip ko lang ang Ali, may pending pa kong trabaho don.
Hay.. bahala na muna sila.

2005-01-01T03:50:00.000+08:00

Merry Xmas To Everyone

2004-12-23T22:49:00.000+08:00

"2 days to go.. Christmas na pala. Ang bilis ng panahon. Parang bukas pag gising ko, bday ko na. Awww... tatanda na naman ako."
Yan yung naiisip ko kanina habang naglalakad ako papuntang SM para bumili ng regalo sa monito ko.

Wala ata kong ginawa ngayong week na to kundi mag-shopping para pang-regalo. Wow! Parang ang yaman ko.. pashopping-shopping.. rega-regalo. Bwahaha!
Pinag-ipunan ko talaga yung event for tomorrow. Xmas Party dito sa shop.. at may pa-raffle pa.
Eto na naman ako... excited na naman.

Wala naman masyadong happenings this Christmas. Medyo malungkot kasi sa Bicol mag spent ang aking mga folks. Ilang araw na ding di kumpleto ang araw ko.. wala akong nanay na binubwisit... and I'm starting to miss her. Sobrang tahimik ng bahay, wala ding pamangkin na nangungulit sa kin dito sa shop. Hay!! Di bale, babawi na lang kami.. kasi dito daw sila magcecelebrate sa New Year. Dumating kasi yung Uncle and Auntie ko from Belgium... kaya para naman mabuo yung family ni Mama, nagsiuwian silang magkakapatid don. Gusto sana namin sumamang magkakapatid pero walang mag-aasikaso ng negosyo. Hay! Sacrifice. Ok lang, tutal masaya naman sila doon eh.

I have a mixed emotion lately. Ok naman ako sa lahat ng aspect.. except for one thing.
Ehem... Basta, yon pa din yon.
Sana, sa kasama ng pagpasok ng taon tapos na ko sa feelings na to.
Sana matapos na yung dapat matapos.
Sana makalimutan na yung dapat kalimutan.
Sana...

Alimasag Virtual Party

I had fun awhile ago. Ganon pala yon. First time kong makaexperience ng virtual party... at nanalo pa kami sa contest. Magaling si Dobby eh..
This year is productive for Alimasag...

*Alimasag Tshirt (hopefully, next year na ang printing)
*Alimasag Exchange Xmas Card (I'm glad, madaming sumali)
*Alimasag Monito - Monita
*Alimasag Virtual Party (na pagkasaya-saya)
pero actually eh nag-aalburuto ako kanina kasi late na ko nakajoin dahil nagloloko ang isp ko, panay ang disconnect at sobrang bagal dahil sa mga pictures na nilagay namin. Pero nag-enjoy talaga ako.
*Nabuhay ang Alam nyo ba thread
*We have a new tanod - Ate Suplada
*Bumalik din si Jokla
*Sangkatutak na gimik with the alimasag peeps.. sana mas madami pa next year.
*Bumalik yung mga old timers ng barrio dahil sa blind items ni Jok.
*Nagkaron ng gimik and mga baguhan kasama yung mga old timers..
*and napromote ako to Kapitan del Barrio.

Merry Christmas to All of You and Your Family. .

Ate Thess...

2004-12-12T23:58:00.000+08:00

I would like to thank Ate Thess for this wonderful blog skin...

Ate... there's no words I could express right now..
Alam kong nahirapan kang isipin kung anong magandang skin para loka-lokang tulad ko.
hehehe!
You're the best!! :)

Thank you so much!! Love yah!!

Laugh with Me

2004-12-07T19:10:00.000+08:00

If you haven't read this at Tawa ng Tanghalan @ Alimasag.com

Halloween party sa house nila Bullit..
Masaya kaming nagkukwentuhan ng mother ni Bullit, his friends, and of course, him.

JR: Tita, ano tawag dyan sa isdang kinilawin?
B's mom: Tanigue
B: Favorite ko to eh..
J: Tita, anong ingredients nito?
sabay bulong kay Bullit..
"Eto na naman ako, nanghihingi ng ingredients.. hehehe!"

JR: Ano po? Paniki?

B's mom: Hindi.. tanigue..
dahil maingay sa background.. nakisakay yung isang friend..

Jonas: Paniki.. Oo paniki yan...

Bonakid: Ay.. Paniki pala yan..

biglang binitawan ang tinidor..
at dahil cool si mommy...

B's mom: ay! hindi ka ba nakain ng paniki? masarap yon hijo!

JR: Ayoko po non..

J: Ay.. paniki ba yan?
nakikisakay din..

B's mom: Ay! ano ba kayo.. di ba kayo kumakain ng exotic food? Yung aso nga, mas malinis pa sa karne ng baboy o baka..

JR and J: Ewwww...

B's mom: Eh yung kambing, di kayo nakain?

J: ay tita! nakakain na ko kaso parang mapanghe ang lasa.

Bonakid: hindi talaga ko nakain ng mga ganyan..
feeling sick with our topic

B's mom: Ay naku.. hija, pag ako ang gumawa.. Naku.. hindi mo malalasahan yon.. magaling akong magluto ng kambing.

*B: feeling proud to mom

Bonakid: Ayoko na..

J's mom: Daga? Palaka? nakakain ka na?
referring to Bonakid

at sabay sabad ang nalalasing na "ako"...

J: Ay tita.. Nung palaka pa lang ako.. kumakain ako ng bata!.....

ooppppssss..

B: ano? bwahahahaa!!!

Imaginin nyo na lang yung tawa and buska nilang lahat after ng line kong yon.....

with bullit, his mother, sister-in-law,and jonas.

Why Are You Still Single

2004-12-05T23:13:00.000+08:00

Joanne, you're single because you don't want to settle

You, more than others, have a fairy tale fantasy of how things should be. Ever since you were a kid, you've probably dreamed of the perfect wedding, coming home to a white picket fence, dog, and 2.2 kids (how does that work, anyway?). When someone asks what you're looking for, you don't skip a beat: You're likely to have a handy checklist that details your perfect partner.

Hair and eye color, height, religion, education, career, interests, the list goes on. While it's great to have standards — Hey, you shouldn't have to settle, after all — there's one slight glitch in your master plan: No one has made the grade in real life — at least not yet. Next time you're out with someone, keep yourself from mentally checking that list, and give love — and others — a chance. That special someone who you've written off may be perfect for you after all...

Hmm.... somehow I have to agree with the standard thing....
but as of now, I'm really not thinking of falling inlove..
nor seeking for the one who will love me... I have a lot of plans 'til next year,
and when I'm done with that....
Maybe, that would be the right time to give love a chance. ;)
________________________________________________________

At last!!!
Take a sneak on my shop...
with my new babies....

My technician Ian and his girlfriend.

As you can see, wala yung front cover ng casing kasi dinodouble check nya yung trabaho ko. :D
Yung may babae na nakatalikod, yung ginagamit nyang pc eh yung server ko. Naka-open na yung casing talaga nyan all the time kasi pumutok na yung ic nya :(
Yan na lang ang pinag-iipunan ko.

My brother Garry and our bunso... Tin.

Oh siya... Bawal na ang ngumiti bukas.. hehehe!
wala na kong mata... natakpan na ng eyebug ko kasi 3 days kaming walang tulog nyan... and syempre, masaya kami kasi natapos na din lahat-lahat at puede na kaming matulog.

As you can see... pinangalanan ko talaga yang mga pc ko ng mga favorite character ko sa Pugab Baboy. Nagsawa na din siguro ako sa numbers..
Minsan kasi nakakatawang isipin pag binanggit mo yung..
"hoy! yung nakaupo kay Brosia... time ka na!"
or kaya..
"Ate, may save ako kay Barbie."
or..
"Over time ka na! Kakagatin ka ni Dobermaxx pag di ka pa tumayo dyan." :p

Gusto ko sana yung mga pangalan ng mga chicks.. kaso mga bata tong naglalaro dito.
Ayaw ko silang magkaron ng malisya sa edad nilang yan. :)
Mas maganda na yung iniiwas sila di ba. ;)

As of now.. wala pa din akong kasama dito sa shop. May nag-apply yesterday, nag work na din sa computer shop pero masama ang vibes ko... hindi naman sa nangdidiscriminate ako ng gender kasi gay siya, pero nakakatakot magtiwala sa panahon na to. Konting sacrifice pa siguro, pasasaan ba't makakakita din ako ng bagong kasama dito.

Jun call on me awhile ago..
Ay grabe! Namiss ko siya.. it's been 2 months na din pala since our last talk.
Nakakarefresh din. :)
I want to see him.. sana magkita kami pagbalik nya dito sa Pinas.

*Minsan, inaabot talaga ko ng katangahan...
tagboards and some links wouldn't be available for a few days...
nabura ko po :(

. Grateful

2004-11-24T02:06:00.000+08:00

After 8 months, nafulfill ko din ang not so long term plan ko. Kumpleto na din yung empty pc slot ko dito sa shop.
Last friday when we bought the 3 pc's, I just couldn't believe that "this is it" thing again. Sometimes, I still can't believe myself that I already have a computer shop... it's really like a dream come true.

Medyo matagal lang talaga yung process ng installation namin.. which took us 3 days to complete pero ok lang. Sobrang hirap ng pinagdaanan namin ni Ian, nireformat lahat ng pc pati ang server... Yung brownout pati ang puyat. Pero bilib ako sa kanya kasi nakayanan nyang di matulog for 2 nights. I just have a little problem with one of my new pc kasi corrupt ata yung video card nya :( Yan kasi yung ginagawa namin nung panay ang brownout. Siguro nasira siya dahil don.. Di ko tuloy magamit kasi naghahang. Gusto ko mang ibalik sa binilhan ko (which I have a 1 year warranty)... Wala na kong kasama dito sa shop. Di na siya napasok for 3 days na din, at ang hirap pa nyan... nag-cash advance siya sa kin. :( Hay! ba't ba may mga taong ganyan.

May ka-compete na din ako dito... Nagbukas siya 2 weeks ago. Ang medyo masakit lang sa loob, katabing-katabi ko lang siya. Oh well.. kanya-kanyang diskarte na lang yan. Challenge nga naman. :) Pero nung first 3 days nya eh kala ko last day na ng shop. Sobrang tumal talaga.. Pero ngayon, medyo nabalik na din yung mga customers ko atsaka sa kin pa di naman napunta yung mga students sa harap.
Ganyan talaga ang buhay... parang life.

Drowning

2004-11-07T20:40:00.000+08:00

I don't know why I feel so broken hearted today.

Was it because Achilles passed away, due to a vehicular accident.

I'm so sorry for my baby Achilles.. I'll surely miss him. I'll be missing those nights that he's here with me on my shop... barking on those pangets. I'll miss his company. Last night before I went home, he was here with me.. I was browsing on Alimasag, looking for someone's post and I felt like crying.. He was watching me.. and I felt his body on my legs.. maybe he's telling me not to cry.. I looked down on him and smiled with teary eyes.. I told him.. "Sige achilles, dito ka lang ha.. Bantayan mo ko. Wag mo kong iiwan ha" and I stroke my hand gently on his head. Yon na pala yung last na lambing nya sa kin.

or.. was it the same old Bullit heartaches again.

I'm trying to analize why am I feelin' this way. Siguro combination nila.

I'm sensing something wrong.. Basta, I feel so down and I thank that alimasag people is there to fill up my mind.

Whenever I think of him today, I feel like my heart is crushing and I keep on holding back to the memories where our relationship started and how it break apart.. I'm messed up, feeling screwed again. And this question keeps filling up my head.. "Why do you keep holding on to someone who no longer loves you. What's fucking wrong with you?! I have this feeling that I want to go back.. go back to the days that I'm so carefree. Sometimes before I go to sleep.. I often ask myself with..

What would be my life right now if I didn't meet him? ~natuloy kaya yung kasal namin ni -----

Oh love... love is such a crazy game.

Miss Tsungit on the go..

2004-11-04T22:28:00.000+08:00

Gumimik ako yesterday with the Alimasag people..
Ok naman.. masaya siya kahit 3 lang kami.
I'm glad nakahabol si Jeff... I wasn't expecting na makakasama siya kasi di ko siya matext kahit yung mga ibang friends, nakausap ko lang sila nung naghihintay na ko for Abi sa Makati..
I'm glad to see him again. :)

here we are..

Jeff, Abi, and yours truly.

I went home around 11 pm.. at natambakan ng sangkatutak na paper works. I finished 4 book report in one seating. Grabe din tong mga customer ko. May nakakainis, may nakakatuwa. Hay! Ewan. Natapos ako around 5 am, and slept around 6.. Sobrang puyat. Nakabawi naman ako kahit papano ng tulog kanina pero mabigat pa din ang katawan ko.

A few days ago, may nagpatype sa kin ng 3 chapter ng isang pocketbook, I asked him if what is that for, ang sagot... "summary report daw". Muntik na akong malaglag sa upuan. Nagpatawa na lang ako.. "Anong summary report? Eh nobela tong pinapagawa mo eh!" Mapilit siya.. eh ano bang magagawa ko, yon ang gusto ng customer di ba! Type dito.. type doon.. after 2 days, bumalik siya. Tapos na yung pinagawa nya, 16 pages and it will cost him P240.00 for the typing and printing job. Nung sinabi ko kung magkano ang bayad nya.. mukhang hindi ata kayang bayaran ni kumag. Ang nakakaasar bigla siya humirit..

"Ate, lagpas ba yan sa 600 words?"
ang sagot ko "Anong 600 words? Eh libo po kaya yan?!"
"Eh bakit ganyan kadami?"
"Sabi mo itype ko yung 3 chapter..."
"Di ah.. sabi ko sayo gawan mo ng paraan."
nairita na ko...
"Hoy sira-ulo ka.. wag mong painitin ang ulo ko ha. Sinabihan kita na nobela ang pinapagawa mo sa kin.. Sabi mo ikaw na ang bahala. Sinabi ko pa sayo na malaki ang babayaran mo pero sige ka pa din! Atsaka ano ka? Project mo yan, tapos ako ang papagawain mo?! Nagtatype lang kami dito!"

Hindi ko na napigilang pagalitan. Ang ginawa ni kumag eh pinalagay na lang sa diskette yung pinatype nya pero siningil ko pa din siya sa typing job. Until now, di ko pa din siya kinikibo.
Pano naman kasing di ako mapupuno, nung morning pa lang.. may mga estudyante na nagpatype ng book report din, 5 book report sa Dekada '70 and 2 book report sa Scarlet Letter.. Tapos nung sinisingil na sila eh walang mga pera. Samantalang nung pumunta sila dito last week eh sinabihan na sila kung magkano yung dapat nilang bayaran.. Hindi ko rin nirelease yung pinagawa nila. Bahala silang bumagsak sa subjects nila.
Medyo masakit sila sa ulo.. masakit din sa daliri at mata, mas lalo na sa bulsa.
Nasayang ang panahon at kuryente ko don. :(

Let me hear it from you

2004-11-01T03:31:00.001+08:00

First of all... I would like to thank Ate Thess for the blinkies.

Haven't blog for a while.. Kaya eto na..

I have a good news..

2 months na lang ang itatagal ng brace sa ngipin ko at makakakain na ko ng maluwalhati. hehehe!!!

2 days ago, nagvisit kami ng sister ko sa dentist namin at habang pinapalitan yung rubber ko.. biglang na-open ang topic sa pag-da-diet. Nag-Slimmer's world din pala si Doc.. well, effective naman talaga don kaso nung panahon na kliyente nila ako di nakayanan ng schedule ko kasi college na ko non and at the same time, lumipat ako ng Sampaloc para manirahan. Diet ang usapan, at dahil makulit ako eh.. bigla kong naijoke ang tungkol sa bf ever... Don nagsimula ang topic na "ba't ayaw mo pa kasing mag-asawa eh nasa tamang edad ka na". Napag-isip tuloy ako. Ang daming advantage ng pagiging single eh.. although I know that I'm ready to settle down in all aspect of life.. Merong kulang.. at yon ang GROOM!!!! bwahahaha!!! Naisip ko si Bullit.. pero... nah! Ayaw ko talaga munang isipin yan... PERIOD!

After sa dentist.. nagyaya ako na pumunta sa SM. I treat my sister for dinner at TokyoTokyo. We have to eat bago sumakit ang ngipin namin kasi nahigpitan nga. Actually, ako lang ang kwento ng kwento pero siya ang nagbibigay ng topic. May mga nabungkal na issues about Zsa-Zsa and her sister (my ex-bestfriend in college and padmates at Sampaloc). Kung pano nasira yung 4 years na friendship.. at hinayaan lang na ganon yung mangyari sa min. Siguro yon ang tinatawag na fate. It was hard for me to leave Sampaloc when I graduated in college because of her. Maybe, I just want to settle our misunderstanding and huwag hayaan na dumating sa point na mabalewala lahat yung lahat ng pinagsamahan namin. Oh well.. siguro ganon talaga ang buhay. Anyway, It's been 5 years... siguro nakapag move on na ko sa pagkawala nya.. but sometimes, I miss her. Wala na din naman yung sama ng loob ko eh. I just hope she's happy with her life right now.. and have her own "family".

While on our way home, may sinabi ang sister ko sa kin na medyo disturbing.. here it goes... "Ate, bat kasi ayaw mo pang mag-anak? bat ayaw mo pang mag-asawa. Dapat mag-asawa ka na... kasi dadating ang panahon na hindi na kita masasamahan sa gantong mga lakad dahil magkakaron na rin ako ng sariling buhay. Ayaw mo man, pero dadating tayo sa panahon na yon. Lumilipas ang panahon, dapat pag-isipan mo yan. Oo nga, masarap ang buhay single pero di mo pa ba napapagdaanan lahat? Di mo ba naiisip na isang araw may batang sasalubong sayo pag uwi mo.. na may makakasama ka sa pagtanda mo?" Shocking as it is.. saka ko na open sa kanya yung findings ng ob-gyne ko 2 weeks ago. It would be hard for me... but there's still a big chance kung maayos ang hormones ko. Kaya kahit gustuhin ko man.. hay!! I don't want to think about it. Dadating din yan at the right time.

Kapoy gid

2004-10-16T01:38:00.000+08:00

Sobrang pagod ako the whole day. Nagpacheck up ulit ako kanina.. with Bullit as moral support. Ok naman yung result. Haay!! Nabunutan ako ng tinik pero nakakalungkot pa din isipin yung katotohanan. Next week, babalik ulit ako sa doctor. Hanggang kelan kaya matatapos to. Napag-isip isip ko kanina na siguro dapat kumuha na ko ng Health Insurance para naman just in case na mas may worst pang dumating dito eh nakahanda ako. Sana may dumating na lang na ahente dito sa shop na mapagkakatiwalaan ko tungkol dyan kasi wala na akong chance pa para makaalis since yung kasama ko dito sa shop eh pauwi na din ng Bicol next week. Sana makahanap agad ako ng kapalit nya. Sayang naman kasi kasundo ko na siya.

Pagod na pagod na talaga ko kaso may customer pa ko dito. Gusto ko sanang ibuhos na lang lahat sa gunbound kaso nag-a-update naman sila ngayon. Kaya eto, blogging ang napag-tripan ko.

Nag-iikot ikot ako sa alimasag kanina.. may thread akong nabasa about this book.. Yung "Purpose Driven Life", maganda kaya tong book na to? Medyo intriguing. Tapos kaka-ikot ko.. napunta ako sa isang thread about course nung college. Narealize ko.. parang naliko ata ako sa linya. I took BS Commerce Major in Bus. Management at bigla akong nalinya sa computer. Napractice ko naman yung course ko ng 4 1/2 years, pero kakaiba to. I have a related story about this 2 weeks ago.
Naubusan na ako ng supply ng bond paper and notebook. Habang naglalakad papuntang SM, tinanong ko yung sarili ko kung ba't ako pupunta sa National. Yon nga.. bibili ako ng mga gamit sa shop. Then, there's something inside me na biglang na-confuse ever.. yung biglang pop ng question na: "Anong shop?!".... "Computer shop.. ano ka ba! may computer shop ka na no!" Parang don lang nag-sink in sa kin na may sarili na pala akong negosyo. Medyo nagpanic pa ko ng konti kasi ano nga ba naman ang alam ko sa computer samantalang isang pc lang ang pinagpapractisan ko dati. Ah.. siguro, mabait talaga si God sa kin. Eto ako.. walang kamalay-malay sa computer tapos biglang natuto lang ng konti eh may instant negosyo na. This was my dream 3 years ago pa... and I never thought that it could happen. Oh well.. eto na siya. Thanks God. :)

Ok pala akong mapagod noh? May sense na kahit papano ang kwento ko. :D

Happy Couple...

2004-10-15T02:09:00.000+08:00

Happy Couple...
Originally uploaded by bullitgurl.

Masaya naman kami pag magkasama.. kahit madaming problema.. basta magkasama kami. I don't know kung anong klase to.. pero ayaw ko na munang mag-isip ng kung ano-ano. Kung kami talaga.. eh di kami. Kung hindi.. Ok lang.

Di na naman masyadong masakit isipin kasi.. Nag move on na ako sa ganong feeling na what if di pala kami sa isa't-isa. Masaya yung company nya eh... I just love it when he's around. Ok siyang kaibigan.. Ok siyang lover...

Malaki yung influence nya sa buhay ko eh.. sobrang laki ng changes when he came into my life. Madaming painful memories.. Madami din namang masasaya.

Maybe, that's the reason why we're still with each other kahit ano yung dinanas namin sa isa't isa.

Gimik

2004-10-14T02:35:00.000+08:00

rye,luch,bgurl and neo

Gumimik kami yesterday.. here's the pic. Ala si Bullit kasi siya ang nagpicture.. Sayang :(
I had a great time. Mas lalo na nung ginagawa namin yung mga cards atsaka yung don sa Neo print!! kaaliw.. Medyo mukha kaming tao don.

Anyway.. nagpacheck up ako kanina.. It's horrible. Para akong binabangungot. Eto ang pinaka-disaster sa buhay ko.

Sunset

2004-10-12T01:02:00.000+08:00

1
Originally uploaded by bullitgurl.

taken at Tambognon, Catanduanez, Bicol last year.

Bigla kong namiss yung dagat... and some "PEACE OF MIND".. :)

Love

What Kanji word best suits you?
brought to you by Quizilla

Got this from Missy's blog.. I wonder what's wrong with me for the past 3 days, everytime my head hurts I feel like puking.

Oh God.. please.. Not this time. Bullit said, the problem might be on my new eyeglass. I tried not using it for a couple of hours, and I feel a little better. Mas gusto ko ang idea nya kesa sa tukso ni Chris sa kin.

Just had haircut and hilite awhile ago.... Putek!! Naiiyak ako sa presyo. Wala na bang mura sa Pilipinas? :(

Still overwhelmed at Alimasag. Last month, I was planning of resigning to my position, and this promotion came up. Of course, I'm happy. I guess, they are all right.. I dont have to do that just because of..... him. Oh well.. wag na siyang pag-usapan. Baka sumikat pa.

Si Bullit na lang ang topic at baka humaba pa ang wrinkles ko. Ay.. wag na nga lang.. basta, we're good friends.

I hope He could find me ASAP.. as in ASAP na talaga. I need a new love.. new adventures in life.. and a happy love.

I'm just too tired about everything.

Eto na naman ako.... bwahahaha!! Oh siya.. basta.. praning talaga ako. :p

Hunted dream

2004-10-05T17:28:00.000+08:00

The boy is back and he's a ghost again in my dream.

Meron daw akong resort. Madami daw estudyante na nagsi-swimming. Nagkakatakutan silang lahat kasi may namatay daw don... and nakita ko na naman yung bata sa panaginip ko last week, at nagmumulto. Ano kayang ibig sabihin non?

Went out with Chris last night. Coffee talk.. sermon na naman ang inabot ko. Hay!!
Nakakasawa na puro tungkol kay Bullit ang sermon.. 3 years!!! Oh crap. Ayaw ko na muna siyang pag-usapan. Medyo ok na ngayon ang isip ko. Mas maganda talaga na wag na muna kaming magkita or mag-usap.

I'm happy kasi kateam up ko na si Ate Thess sa paglinis sa Ali.. di naman kaya maging berdugo sisters kami? lol!

What's NEXT?!

2004-09-30T02:07:00.000+08:00

I'm feelin' good today.

Bullit texted and asked for some favor, and I reject it.
Maybe this time.. he should learn how to do things on his own.
Maybe, that's one of the reasons..
and of course I already have Sims 2... that's why I feel so damn good today!
Mind you.. medyo nawala ang pagka-adik ko sa gunbound.

I have a new friend.. hay! sobrang kulit! and he makes my mind occupied for the whole day. Ewan ko.. feeling teenager again.. pero... lagi kaming nag-aaway pero pag nakapag-usap naman.. Ok na ulit. Magulo siya eh... magulo din ako. Kaya parehas kaming nag-guguluhan. Peace babe.. hehehe!!

WAAAAAHHHH!!!
ang pagsisimangot at pagkasungit ko this past few months eh nakaapekto sa kin.
Tiningnan kong mabuti ang mukha ko sa salamin.. at nakita ko ang isang wrinkles sa noo!!

Gosh!! I don't want to look old!!! at ayaw kong dumating sa point na yon :(

At eto pa ang isang natutuwa ako.
I'm finally moving on with my life..
Napagod na din siguro na pilit kong isinasama pa din sa buhay ko si Bullit samantalang dapat hindi na.

at ang lovelife?

Bahala na muna si Batman.
Contented na ako sa gantong buhay.

wag lang sana muna akong aatakihin ng pagkapraning. ;)

Nightmare

2004-09-26T19:02:00.000+08:00

Kanina, nanaginip ako... Hindi naman siya yung tinatawag na bangungot pero kakaiba ata to.

Galing daw ako sa school at kasama ko yung yaya ko papunta sa kwarto.. medyo madilim ang kwarto nung oras na yon, ang ilaw na lang namin eh yung galing sa hagdan. Habang inaayos daw namin yung kama ko biglang may kumatok sa kwarto. Natakot ako kasi kakaiba ang mga boses.. sabi "Tulungan nyo kami.. tulungan nyo kami..." Pagpunta namin sa pinto.. nakita ko yung mga humihingi ng tulong kasi may uwang na yung ilalim ng pinto ko. Isang babae dalaga na at isang bata na age 12-14 years old. Maliwanag sa isip ko yung mukha ng batang lalake kasi siya yung nasa bandang hagdan at nakikiingay sa paghingi ng tulong, samantalang yung babae eh natatakpan yung mukha ng pinto at parang nakadapa. Feeling hopeless.. kinuha ko yung celfone ko. Gusto kong humingi ng tulong sa labas pero di ko na nagawa kasi nagigiba na yung pintuan. Hinawakan namin yung pinto at nagdasal ako. Dasal na hindi ko alam kung pano ko mabibigkas dahil wala ng boses na lumalabas sa kin. Panay ang hingi nya ng tulong.. gusto kong sabihin na "hindi ko kayo kayang tulungan".. "Magdasal.. magdasal tayo." Nasira yung pinto ko.. tumakbo na daw kami palabas ng bahay. Sa hallway sa apartment namin eh puno na din pala ng multo. Nakita ko yung pamangkin ko.. kinarga ko daw siya palabas ng bahay at sabay kaming umiyak dahil wala pala sila daddy and mommy. Nagising na ko.

Alam ko yung feeling na yon nung nagising ako.. Maraming beses ng nangyari to, panaginip or sa totoong buhay... pero kakaiba talaga to.

Iniisip ko na isang senyales to na kelangan kong magsimba. So.. I decided na umattend ng 4:15 mass sa church namin. Isinama ko sa dasal ko ang nakakatakot na panaginip na yon... but what makes me freak out is this boy who sat infront of me. He's wearing a penshoppe black shirt... I know his face.. and it resembles to the boy in my dreams!

Fuck! Ayoko talaga ng gift na to!!

Gusto ko sanang lapitan yung bata after mass pero nagsesermon pa lang yung pari, umalis na siya... at siya lang mag-isa!!

Oh boy... how can I sleep tonight? : (

Pedicure.. anyone?

2004-09-23T21:09:00.000+08:00

Habang nagpapamanicure/pedicure ako kanina.. napagkwentuhan na naman namin ng manicurista ko si Bullit. She's been my manicurista since I graduate kaya updated ang lola sa bawat chapter ng katangahan ko. 4 days kaming walang communication... medyo maganda na uli ang takbo ng utak ko pati na din ang kwento kay Jun, at sa isang bagong kakilala. We were texting... the new friend and Jun ng biglang may nagtext sa kin na ang pangalan ay Bullit. Nakaramdam ata na pakonti-konti na akong nawawala sa kanya. Nagtataka lang ako kasi everytime na may iba akong nakikilala at nag-eenjoy na sa sarili kong buhay eh bigla siyang sumusulpot. Baket kaya siya ganon?

Di ko maintindihan yung feeling eh.. pero di naman siya magulo. Di ko lang siguro pinag-uukulan ng pansin kasi busy ako lately and madaming nagpapa-occupy sa isip ko.

Bakit pag nagmahal tayo, pag dumating ang punto na hindi mo na kaya pero nandon ka pa din. Kahit nasasaktan ka nya, tumatahimik ka lang. Dahil ba sa duwag ka lang na harapin ang katotohanan na hindi ka na nya mahal or takot ka lang harapin na wala kang makakasama habang buhay? Siguro kaya mo naisip na panghabang buhay na siya na ang kasama mo eh dahil nai-devote mo na ang lahat ng oras mo sa kanya.. hindi lang ang oras kundi ang mundo mo. Mas close ka na nga sa mga kaibigan nya kesa sa mga kinalakihan mong kaibigan. Bakit pag dumating ang oras na ayaw mo na at gusto mo ng magsimula eh nalulungkot ka. Nakakalungkot kasi antagal nyong nagsama tapos mapupunta din pala sa wala ang lahat. Sa ilang taon na umiyak, tumawa, nagalit, nalungkot ka at siya ang nasa tabi mo.. Hindi ba't nakakalungkot isipin na hanggang doon na lang. Minsan, mahirap harapin at tanggapin ang katotohanan na ang lahat ng bagay ay may katapusan.
Siguro nga hanggang don na lang.
Siguro nga, madami pa kong makikilala.
Siguro nga, madami pa akong dapat matutunan.
Malamang ganon na nga.

Yan ang naisip ko habang nagpapalinis ng kuko.

Hay.. buti na lang mabilis natapos, maglalaro pa kasi ako ng gunbound. :D
Konting experience na lang.. metal axe na ko. lol!
Naglaro kami ni Lara nung isang araw.. deads agad ako.
Di man lang ako nakapagpakitang gilas.. hahaha!!

Melanism

2004-09-20T14:38:00.000+08:00

At the Miss International Contest

· The FIRST ever --
Eddie Mercado: "Angie Dickinson has insured herlegs for a million dollars, would you also do the same?"
Melanie Marquez: "No, of course no, because I am proud and contented with my long legged."

Accepting an acting award
· "Eto na po ang pinakamaligayang pasko at manigong taon sa inyonglahat." (yes, for a movie where she plays herself)

About her modeling school
· "You may want to be a model pero mas bagay ka pala maging beautyqueen, so I'll concentrate on your potential as a model."

Being a mother
· "I deserve my Miss International title kasi 'international' din angmga anak ko - may Filipino, may Arab, may Chinese at may American."
· When asked for a message to her daughter who was allegedly abused bytheir houseboy -- "Don't worry little angel, big angel is here."
· On what they should do to the houseboy who molested her kid: "Heshould be put behind bar."

On family·
"My brother is not a girl; he's a gentleman."
· "Kapatid ko pa rin siya. We are one and the same."
· "Ang tatay ko ang only living legend na buhay!"

Talk show moments
· Host: "Ano ba ang pinaka-favorite mong movie lately, Melanie?"
Melanie: "Maganda yung kay Emma Thompson at Kate Winslet, yung "Simple andSimplicity".
· Host: "Paano ka nag-susurvive sa mga trials mo?" Melanie: "Alam moate Ludz, you know, when you are alone, you really have to step yourfoot...ah , forward!"
· At a talk show after her break-up with Derek Dee, Melanie was asked if she had some words for Derek's mother (whom she partly blamed for theseparation)
. "Oo nga," said Melanie, "pero i-English-in ko para maintindihanniya." She looked into the camera and, with the peremptoriness of royalty,said, "And to you, Mrs. Dee, I have two words for you. Ang labo mo!"
· "Period na talaga; wala nang exclamation point." (When asked onS-Files if her present husband, Adam Lawyer, is her Mr. Right.).

Sa Xtra Challenge Hong Kong
· Melanie about Extra Challenge sa Hong Kong: "It's really an openeye(i.e. eye-opener)"
· "Eh nagmamadali na ko eh kaya tumawid na ko sa PEDESTRAL(pedestrian)"
· "....I think its because of the anxiety of curiosity....

"Joey vs Kris vs Melanie
· "hindi si joey ang tipong mambubugbog ng babae...talaga lang malapitsya sa mga gulo...pro-accident kasi sya eh..."
· "hindi ba kayo naawa sa kapatid ko...sa mga kwento nya? di ba kayonapersuave ng mga kinwento nya?"
· "Don't judge my brother; he's not a book."
· "...di sinungaling ang kapatid ko! sa mga pangyayari, sya pa ba angmay kasalanan? di ba nyo nakikita?! di ba nyo nakikita?! are you dep?!"
· "'Yung STD, baka sa maruming toilet lang niya nakuha yan."
· "Eh, ikaw ba naman, durugin ang ari mo... Pag di ka naman manutok ng baril."
· "We are lovers, not fighters."

· Melanie to Kris Aquino. "You're nothing w/o your parents!"

Sari-sari
· "That's why I'm a success, it's because I don't middle in other people's lives."
· "I won't stoop down to my level."
· "I am not an addict. I am the victims!"
· "I don't eat meat. I'm not a carnival."
· "Sumasakit ang migraine ko."
· While waiting backstage during a noontime show, after watching NikkiValdez do her dance number. "Nikki, you're so galing. You should go to the States. You will sell hotcakes."

My personal favorite
· "You can fool me once, you can even fool me twice, you can even foolme thrice. But you can never fool me four"

At bilang pagtatapos --
· "Bakit," Melanie said during an interview. "'Yung magagaling mag-English diyan, may Miss International title ba sila?

got this from an email...
there you go.. lol!

..................... start your week with a laugh everyone. :)

Scary yet Funny Saturday Night

2004-09-19T13:50:00.000+08:00

Nanood kami ng Fengshui kagabi ni Bullit sa Megamall.. Syet!!! Mababaw lang talaga ang takot ko, napapasigaw talaga ako sa takot sa loob ng sinehan. Ok yung movie. Infairness, ok ang acting ni Kris dito and puede rin siyang pang international horror movie. When I was driving home, muntik pa kaming maaksidente. Gitgitin ba naman kami ng truck and kotse. Oh God! Hinihintay ko na lang na may marinig akong bunggo kundi deds na talaga kami. Buti na lang lumayo ng konti ang kotse. Whew!!

Eto, real life na. Pag-akyat namin sa kwarto ni Bullit, I was going to pee by then.. biglang sumigaw si Lola. Yung room ni lola eh sa baba.. sabi nya.. "Eeeeeeee!!! iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!! Lumayo kayo sa kin.. Alis.. eeeeeeeeeeeeee!!!" Sabi ni panget, ganon na daw si lola ngayon. Every night lagi siyang sumisigaw ng ganyan pero pag tiningnan mo naman sa kwarto nya, siya lang mag-isa. Umuwi ako around 2 am, hindi pa din nakakatulog si Lola. Pagsilip namin sa kwarto nya, siya lang naman ang nandon. Nakakatakot ang feeling. FYI, Lola is 100 yrs old now.
Naaawa ako sa kanya.. naisip ko, ayaw kong umabot ng ganyan katanda... mas lalo na yung may sumusundo sa kin kasi malapit na akong dumating sa katapusan ng buhay ko. I demand an instant death. lol! Ay! sabi nga pala ni Bullit, I should be careful with my wishes. Hay... napapangiwi tuloy ako.

Pag uwi ko ng bahay.. natakot na naman ako. Kung dati, natatakot ako dahil mag-isa lang ako, ibang klaseng takot yon.. it somekindda loneliness you feel at night at sa gabi, napapag-isip ka ng kung ano-ano. Ang feeling na to eh.. takot kang mag-isa kasi baka may mumu. I slept with the lights on. Alam nyo ba yung feeling na pumipikit na yung mata mo sa pagod pero pilit mong dinidilat kasi takot ka. Ayaw ko talagang matulog. Pag nafeel kong nakatulog ako, ginigising ko ang sarili ko. Nakatulog lang ako ng maayos nung sumikat na ang araw at pinatay ko na ang ilaw. Hay!! for 4 hrs na tulog, nakapanaginip pa ko, but it's a good dream. At ang meaning.. A new life with a new friend/acquaintance. :)

Sana nga.

*singit.. parang nakita ko yung cousin ni Chris kagabi sa Mega pero nahihiya naman akong pansinin. Actually, nilapitan ko na siya don pa lang sa Jollibee kaso di nya ko binati kaya dedma na lang ako. Tapos after nung movie, nakasalubong pa namin siya don sa pintuan pero dedma ulit. hmm.. Sana malaman nila na kung ano mang conflict meron kami ni Chris eh di sila damay.
Am cool...

(kahit mainit ang ulo all d time.) :p

Magpamisa na kayo...

2004-09-13T21:10:00.000+08:00

Last friday pa kami huling nagkita ni Panget.. nagkasakit kasi ang pobre kaya siguro di nagyayayang lumabas. Anyway.. nagtetext and miss call naman siya.

For the past 2 days.. eto ang napuna ko. Hindi uminit ang ulo ko (yung tipo na pagsisisihan ko). Oh well, sana tuloy tuloy na to. Pasumpong-sumpong na sungit lang pero di tuloy-tuloy. May peace of mind ata ako ngayon.. or may peace of mind ako kasi di ko nakakasama si Bullit. Kung may tao nga naman na source ng galit ko.. share nya yung 75%. Maybe that's what happen when love and great shit of hate of collides.

Achilles was hit by a tricycle 3 days ago.. Napilay yung left leg nya tapos si Schat naman.. pinaglaruan ng mga salbaheng tambay 2 weeks ago, ang laki tuloy ng sugat sa leeg. :( Wag lang talaga silang papakita sa kin, babasagin ko mukha nila >:( Oh well.. ok na naman ang mga anak ko. Minsan talaga pag busy, di maiiwasan na makalabas sila ng canteen ni sisterlet. Pagaling na yung sugat ni Schat and medyo nakakalakad na din ng maayos si Achilles. Nadala sa pagmamahal na hilot ng nanay nya. :D Di na siya iika-ika ngayon.. para na lang pike kung maglakad.

Hindi nga ata sila magkapatid. Tinitingnan ko silang mabuti kagabi, parehas lang sila ng tenga pero sa mata eh iba. Atska mataas si Achilles unlike Schat na maliit and yung katawan ang humahaba.. parang hotdog. Atska green eyes si Schat, si Achilles eh ordinaryong brown lang. Kelangan ko sigurong pigain yung nagbenta sa kin kung san nya nadampot tong mga anak ko. Ok lang kung wala silang lahi or mahina na yung lahi nila kasi matatalino tong mga anak ko. :) Atsaka alam kong labs nila ako. Kaya pala nabangga si Achilles kasi one time, sinama siya dito nung sister ko nung nirenovate naming tong shop. Siguro.. hinahanap hanap ako nung gabing yon na kasalukuyang nagpipintura.. ayon.. nabangga na nga. Napatakbo tuloy ako nung sinabi sa kin yung nangyari. Hay!! Salamat na lang at yon lang. Yung aso kasi ng sister ko, namatay din sa bangga 3 months ago. Sinusundan din kasi siya non kahit san siya magpunta. Kagabi naman.. marurunong na palang pumunta dito yung mga anak ko.. Nagulat ako may sumusundot sa puwet ko.. si Schat na pala. Hehehe!! Sabi nung tindera namin, mga ilang gabi na din na pumupunta sila dito sa shop. Timing lang na bukas ang pinto ko kaya nakita nila ko.

Bgurl~~ as in... Busy Gurl

2004-09-10T01:02:00.000+08:00

Been busy for awhile.. Nirenovate namin ang shop. Oh well.. mas maganda na siyang tingnan ngayon and medyo lumuwag na.

Di ako masyadong makapag-Ali ang gumawa ng entry sa blog coz since renovation, laging puno ang shop.. (THANKS GOD!!!) Masyado talagang busy ang byuti ko..

Anyway.. sasagutin ko na lang yung mga tag nyo.

@ Jeff - hello schat!! wow! parang namiss mo ko ah.. hehehe! ang haba pero nakakatuwang basahin.. I'm still thinking about that credit card pero di masyado ngayon.. Madami pa akong ginagawa. I'll call you one of these days. Grabe.. until now.. nabobroken hearted ako pag naaalala ko ang chocolate na yon. Dapat bago ako mamatay.. MAKATIKIM MAN LANG AKO KAHIT ISANG PIRASO NG CHOCOLATE NA YON!! GRRRRR!! tama ang advice mo.. at napaisip ako sa pagreject ko don sa babae sa credit card.. hehehe!! ganti ganti lang.. :D

@ Missy - waahhh!! mali po kayo!!! I went home with an empty hand.. :( Pero hello pa din.. :) usap ulit tayo next time sa phone ha..

@ Neo - lagi namang malakas ang tama nyan ni Bombi eh.. hehehe!! Hello! ano nga pala ulit ang celfone no. mo? I'm trying to call you pero wala na ata yang sim na yan.

@ Ymir a.k.a **** - hehehe!!! umamin ka na!! miss yah! ;)

Alam nyo ba, grabe talaga ang kapangitan ng ugali ko ngayon. Sobrang uncontrollable ang galit ko na pati Mama ko eh natamaan ko ng kasungitan kanina. I still feel guilty about it, though I already said sorry and nilinis ko yung dalawang aquarium.. Nagi-guilty pa din ako.
May bago kasi akong baby.. flower horn, 2 1/2 inches pa lang ang laki. Actually, gift ko yon sa Mama ko, sabi ko sa kanya na ako ang mag-aalaga. Kaso, kaninang pag-gising ko at pakakainin ko sana yung isda nakita kong may mga kasamang isda maliliit, yung pangkain nya sa arowana nya. Naaasar kasi ako sa isda na yon kasi madumi sa aquarium atsaka namamatay agad! Minsan, hinihigop pa nung pump at nagpapadumi sa tubig. Eh siya ang naglagay ng mga buset na isda. Ayon, umakyat hanggang langit ang dugo ko. Dyaske.. kaaga-agang galit. Reklamo too the max with matching lakas ng boses.. Ayon, pinagalitan ako at nilayasan ko siya. Nung mahimasmasan ako.. saka ko naramdaman kung gano ako kagagong anak. I shouldn't do that to her. Ang kapal ng mukha ko. Nung mag-sosorry na ako, umalis pala sila ni Daddy. Di na ako nag-dalawang isip.. I call her on dad's celfone at nag-sorry.. napaiyak pa ako nung nag-aapologize sa kamalditahan ko. Ayon... pag-uwi nya, pinasalubungan ako ng siopao. Peace na kami ni Madir. :) pero super guilty pa din ako until now.

Tantrums

2004-09-03T15:33:00.000+08:00

I had a brunch date awhile ago with Bullit. I almost forgot that it's friday today at kakatapos pa lang ng sweldo, sobra naman talaga ang traffic. Ang kawawang Bullit, nakaranas na naman ng tantrums ko. Di pa din pala napapaayos yung aircon ni syoting kaya sobra ang init!! I regret wearing black shirt on a hot weather.. mas mainit! dyaske! Nadidisolve ang mga natutulog kong mantika. It almost took us 2 hrs bago nakarating sa G4. Hate ko talaga yang traffic na yan. Kainis! Mas naalibadbaran pa ako sa mga barumbadong driver. Muntik pa kaming masandwich and masangga ng bus. Que horror!! I was screaming talaga.. as in konti na lang!

Naaawa naman ako kay Bullit.. spoiler talaga ako sa mga times na dapat maganda para sa min. But what can I do? Last week, I also had this bad temper and I told him that maybe I need an anger management. He asked me... "Why do you have to make simple things complicated?! You don't need that.. you just have to accept it and there's nothing you can do! Oh sige.. Gusto mong palipadin tong sasakyan? sige... palipadin mo." Ok.. pissed off na siya. Not because of the traffic, kundi sa ugali kong ewan ko ba. Kahit ako minsan di ko na maintindihan.. Minsan sobrang calm tapos tatawa-tawa pa ko tapos bigla na lang nagsi-shift sa pagkabwiset.. na parang sa sobrang frustration sa traffic eh parang gusto kong kumuha ng kutsilyo at maglalaslas ako! Actually, yan ang naiisip ko pag aburido na ako sa traffic.

At sa sobrang inis ko.. parang gusto ko ng mangibang bansa. Pero pano kaya mangyayari yon? Haaa!!! Lintek na traffic yan!! Kung ano-ano na tuloy ang naiisip ko!

"Come to think of it.. it almost took us 2 hrs to go here and then ilang minuto lang tayo kakain!" Bullit muttered. I just smiled on him.. at wala na yung topak ko. Yon lang ang ginawa namin sa Makati, nagbrunch and then pumasok na siya sa office...

Ah.. Oo nga, bumili pa pala kami ng cologne nya. I was on a happy mode, I saw Leonidez/s.. yung chocolate outlet na matagal ko ng pinapangarap tikman. Nangulit ako na bumili kami non.. Ayaw ni papa, ang mahal daw. Mahal naman talaga... 4 pcs for almost P200, 1x1 1/2 inch lang ang laki nya. Kabisado ko na yung itsura kasi hanggang tingin na lang ako. :(

and with our kulitan mode..
"Ano bang makukuha mo dyan sa chocolate na yan? tatangkad ka ba? papayat ka ba? gaganda ka ba? ha?!"
"gusto kong matikman yon eh!.. sige na.. bili na tayo kahit 1 pc lang!!"
"sabihin mo muna sa kin kung anong mangyayari pag nakatikim ka non.."
"eh di madadagdagan yung taba ko!".. "oh sige.. sabihin mo din sa kin kung anong makukuha mo pag nagpabango ka.."
"Oh sige.. di na lang ako bibili ng pabango"
"Oh di sige.. di na din ako bibili ng chocolate"

non-sense na usapan pero minsan nakakamiss din..

I went home without the chocolates and he went to the office with his cologne. Madaya!

I'm so happy for Chris, may computer shop na din siya. I visit his shop the other night.. napapag-isip tuloy ako na magrenovate. I like his shop. Pang-internet talaga, unlike mine na pang games naman. Oh well, kanya-kanyang trip ng customer yan :)

Gusto ko na din magdagdag ng computers, napapag-isip na din akong kumuha ng swipe it card.. :D Last month, may tinarayan pa kong babae sa telepono na every week kung tumawag, just informing me na qualified daw akong kumuha ng credit card sa kanila. Sa sobrang inis ko (kasi for 2 months, ganon na lang palagi).. I asked her.. "Miss, I've been receiving calls from your bank every week, informing me that I'm qualified to have a credit card. Can you please delete my name on that list coz I'm not interested." Hay! nakatikim ng katarayan ko. Bumalik ang karma sa kin. Nyahaha!! Oh well, di ko din naman kasi gusto yung bank kaya lagi kong nirereject. Pinag-iisipan ko pa kung san maganda kumuha ng credit card.
Hmmm... here I go again.

Give up

2004-09-01T02:40:00.000+08:00

Hay! Alang magawa..

The whole day.. 2 bagay lang ang tinutukan ko..

PC.. alimasag.. blog
tv..

Nandito yung technician ko, nagawa din pala siya ng web page. Naisip ko, baka puede kong matulungan ni kumag ayusin yung blog ko. May nakita kong magandang skin kanina.. kaso gusto ko siyang iedit. Sinimulan nya kong turuan ng basic around 10... 2 am na ngayon at give up na ko. Siguro kelangan muna naming magbes0-beso ng ms frontpage para friends na kami bukas. For sure, mapapanaginipan ko to. :D

Eto na naman ako sa gabi. Kahit pagod maghapon eh hirap na naman sa pagtulog. Ba't na naman kaya. Ang gaganda pa naman ng panaginip ko lately. Di ko na matandaan.. basta.. magaan ang gising ko kinaumagahan. :)

Walang masyadong happenings.. basta, medyo relieved na din ako ngayon. Ano ba to.. lahat ng friends ko na lumalapit sa kin ngayon eh puro lovelife ang problema. At eto na naman ako.. nagmamagaling magpayo pero sa sarili, bokya naman.

Moody Me

2004-08-29T10:43:00.000+08:00

too emotional, sensitive, cheerful, funny, depress lately.
Oh yes.. sometimes I cried alot.
I dont know how do to deal with this.. maybe I'm just feelin' a little crazy, tired, and bored.

Guess, I'm stressed for the whole week.

Bullit suggested that I should rearrange my routine coz I was beginning to get bored and not challenged.. Maybe, he's right...
.... or maybe I'm the one who's wrong.

What I feel today...

2004-08-24T22:51:00.000+08:00

Tired
Wala na naman akong kasama dito sa shop. Wish ko lang, makakuha na ng bagong tindera si Mama para makabalik na dito si Sheryl. Ang dami ko pa namang plans. Wala naman, puro kakikayan lang. Ang mahal naman kasi magpa-hairdye sa parlor. Kaya naisip ko na kaming dalawa na lang ang magkukulayan. Oh well, napurnada ang pabyuti.

Irritated

Ewan ko.. iritadong iritado ako don sa isang babae. Hindi ba siya manhid? Ayaw na nga sa kanya nung iba eh panay pa din ang hirit nya. Hay! No further comment. Basta, inis ako sa kanya! Period!

Excited

I'm glad Ate Thess is back from her vacation. I can't wait to talk to her again. Asan na ba ang hitler at sa offline message lang kami nagkikita. :(

Wag lang sana akong masabihan ng "talk to my hand jo" :p

Disappointed

... sa result ng test ko kaninang umaga. At dumating pa ang katotohan nung lunch time na hindi talaga totoo. :( Iniisip ko na lang na ... "maybe, this is not God's plan for me".. Optimistic ako ngayon.
Kung puso ang paiiralin ko... nakakadepress talaga. Pero kung yung isip.. Tama lang.

To top it all.. my day is Good. It wouldn't be complete if I didn't feel depress and irritated. :)

paextra lang...

Punyeta!! mas naiirita ako. Ano ba naman yung respeto na tinatawag. Siya na ang humihingi ng pabor tapos tatawagin pa kaming alipores.. Bastusan na to. Though di ko cover yung forum na yon.. masakit pa din pakinggan. Hindi kami binabayaran sa site na yon para mahingan ng pabor at magpatawag ng alipores lang. Gusto kong mag reply pero ayaw kong lumaki ang gulo... pero punyeta talaga... At anong sense of humor ang gusto nya.. Matatawa ako pag tinawag yung mga kasama kong Alipores?! Pu**ngina!

:)

2004-08-23T14:35:00.000+08:00

May dumating akong customer 2 nights ago. Nag-internet siya and naglaro ng games. He was smiling at me the whole time he's here.. Naisip ko, siguro friendly lang talaga. When he's done with what his doing at habang nagbabayad..

customer: Ate, naalala mo yung resume na ginawa mo sa kin dati?
I couldn't recall it.. but I remember his face..
j: oh.. Bakit?
customer: Nakapasa yung resume na ginawa mo.. Natanggap ako don sa trabaho na inaapplayan ko. Thank you ha.

Konting chika about the work he's into coz he's also studying at the same time.
Feeling accomplished ako that night. I'm happy coz nakatulong ako in my little ways. Atleast, parang naramdaman ko, may purpose pa din pala ako sa mundo. hehehe! Mas lalo na ngayon... There is something wrong... errr right. I'm a bit afraid.. excited.. worried... and paranoid. But whatever the result would be is.. I'll keep it. I don't want to regret it. Bahala na lang muna. Tutal, di pa naman sigurado.

I haven't blog for awhile.. Wala din akong maisulat masyado kasi busy kami. It's still the same as last week.. Ngayon, di ko na alam kung pano kasi bago na ang sched ni Bullit.. I'm missing him already. Sabi na nga ba eh.. ayaw kong nasasanay na nandyan lang siya. Pero ok lang naman ako.. di na irritated like before and madaming iniisip. Ayaw ko munang mag-isip isip.
I'll just watch my life goes by. :)

A Week Full of Happiness

2004-08-15T23:39:00.000+08:00

Too thankful for this week.
How I wish it never end.

Since Bullit started his training in Makati, he never failed to stop over my shop after office hour. Masyado daw matraffic kaya tambay na lang daw muna siya.
I had never been so happy like this for the past few months.
I just feel complete again.. and I don't know why.
Maybe, I'm just glad that he's just around... and syempre, with the thought that you don't obliged or even invited him. Yung kusa lang na gusto nya dito.
I appreciate those wallpapers na ginawa nya, well.. every pc eh may kanya-kanyang layout. Kaya ko namang gawin yon but I don't have the time.. atsaka infairness, creative kasi siya. Di tulad ko na contented na sa plain.

For the past few days, I feel like being someone's wife again. Oh siya.. dream on but that's how I feel. When I wake up in the morning, all the thoughts in me are ... "ano kayang ulam namin mamyang gabi pagdating nya?".. "magbake kaya ako mamya".. "maaga kaya siyang uuwi?".. "magluto kaya ako.. ano kaya yung madali lang lutuin"
Hopeless case talaga but I'm happy and I never regret it coz maybe.. I accepted the fact that it's over for the both of us... and the only thing left for us is the thing we call "friendship".. with benefits? hmmm... puede pero ayaw kong isipin na ganon.

We spend the whole weekend together.. I'm glad he still have a spare clothes with me. Puro movies ang inatupag namin and very relaxing talaga. Buti na lang may kasama na din ako ditos a shop. I'm just afraid to sleep alone again tonight. Hay! mumu thing na naman. Bahala na si Batman mamya.

Tomorrow is a good day to start.
Kelangan ko na talagang mag-gym.. Aero, taebo.. kahit ano! Atsaka diet na talaga.
No more chocolates, no more ice cream!!!
Di lang para magboost ng aking confidence.. di na rin kasi magkasya yung mga damit ko sa kin. waah!!
Kung pupunta pa din siya dito tomorrow (2 weeks daw kasi siyang pang-araw), eh di GREAT!! Kung lie low muna siya... Ok din lang. There are so many things to do din naman.

I remember last week, I bought a skirt.. actually I already have a blouse na match don. Excited ever ang byuti ko pag-uwi para i-fit ang blouse. Anak ng patis!! Nagmamakaawa ang mga bilbil ko!! Oh my gulay.. Muntik pa akong malate sa kasal ng friend ko kakapalit ng outfit, buti na lang may nagkasya pa. :)

I'm having a hard time being a schezoprenic. Mahirap pala pag di ka ganon. hahaha!! So, ano ba talaga ang gagamitin ko? Yung isa na magpapawala nung image ni panget sa kin or yung matagal ko ng ginagamit na puede kong gawin lahat ng gusto ko.. kasi don ako nakilala and madali lang talagang humirit kasi ... yon ang personality ko talaga eh. Well, I can be me with the other one but I know deep inside me that there is something missing... and I am not enjoying it as well. Siguro dahil sa log in- log out na yan.

Si Tolerante at Suplada....

2004-08-12T01:29:00.000+08:00

Anak ng teteng... Ay! ayoko na lang magreklamo coz I love what's happening right now.

Since Bullit left his job 3 weeks ago, we've been seeing each other often.. or let me say.. everyday. Oh no.. di ako napapagod. I'm just afraid na masanay na naman sa presence nya. He got a new job at Makati (near my place).. and he's at training right now. Awhile ago, we've been talking about my "suitors to be"... I asked him kung kikilatisin ba nya or ano yung gagawin nya when it happen. Tingnan ko na lang daw ang mukha nya. Pramis.. Ang pangit ng itsura nya. :D Pinag-isip nya ko kung ano bang gusto nyang mangyari.. Hmmm.. Maybe, the best thing with that is... I showed him na nagsisimula na akong mag-isip na papalitan ko na siya... and he needs to re-assess his self.. at kung ano ba talaga ang plano nya sa king buset siya.

Toleranteng konsensya: At ba't nga ba parang napaka-allergic ko ngayon sa term ng manliligaw. Wala lang.. tinatawanan ko lang minsan yung mga customer ko na nagtatanong kung may bf na ako.

*esep-esep*

Supladang konsensya: Pano ba naman sila makakaporma eh every week ata eh nandito ang panget of my life... Walanghiyang Bullit na to! Kaya walang nanliligaw sa kin eh!!

Masaya naman.. I'm beginning to move on with my life.... with him around. Ang ayaw ko lang sa kanya, when he reminisce. If there were things he wanted to bring back in his life, yon yung buhay pa yung dad nya.. and the second one is.. Yung bago pa lang daw kaming mag-on. Napakagulo.. I don't want to jump into conclusion after he said that. I also share my piece.. Well, yon din naman ang gusto kong balikan, yung di pa siya napunta sa London... Masaya kasi non eh para kaming honeymooners. :)
I remember going to the church every sunday with him and have a dinner on my place.. or just a plane lakwatsa sa mall. Namiss ko din yung pagkain ng isaw malapit sa kanila.. and he miss it too pero yung dito naman sa amin. We didn't fight.. we didn't argue about things.. We dont get jealous to anybody. We both have that love and respect to each other.. I don't know what hits him at nagloko na siya after he came back from London. Siguro, naiwan yung Bullit ko sa London at ibang Bullit na yung bumalik dito.
But that's life.. Some good things never lasts. At yon ang masakit na part ng buhay.

Maybe next week, di na din kami masyadong magkikita kasi pang-gabi na naman siya. Hay! Sana pang-araw na lang siya forever. Mamimiss ko naman yung dinner with him everyday... yung text nya nasa kanto na lang siya. Hmmm.. Magluto kaya ako tomorrow tapos bake naman sa friday.

Toleranteng konsensya: Good idea panget! Grab the opportunity while it's there... kung sa'n ka masaya. Sige lang.

Supladang konsensya: Yan ang sinasabi ko sayo!! Wag kang masanay na nasa tabi mo siya!!!

*opo.. buset na konsensya!!*

Right now, I'm thinking of going back to the gym.. pero ang bigat ng pwet ko para tumayo sa kama ng maaga. I'm oversleeping lately.. and that's bad. Kahit si Panget eh nagugulat sa katamaran ko. Dati, pag naka-6 hrs sleep ako eh tuwang-tuwa na ko. Pinaka-worst yung kanina.. 12 hrs!! Pero parang gusto ko din. Ang sarap managinip. Ang ayaw ko lang pag nagigising na ko kasi masakit na ang likod ko, ganon talaga ata pag napapasobra sa tulog.

Supladang konsensya: Mas maganda ngang yan na lang ang isipin mo.. kesa bullit-bullit ka dyan.

*abah! humirit pa!!*

Oh siya.. makisakay na lang kayo sa trip ko. :D

Back on the limelight again

2004-08-09T02:07:00.000+08:00

after the big blow from Bullit last week that makes me feel depress so much...
that makes me decide to isolate myself from the outside world for awhile.
I know it doesn't make any sense coz it wouldn't leave me behind.. so what the heck! I have a life of my own.. Why do I have to suffer on something I didn't do.
Hell! I just love him so much that's why I am so affected.

Well, I should still be thankful:

for the sun..
for the moon..
for the sky so blue at night..
for the stars, that I've been longing to see when I'm feelin' blue...
for the air that I breathe..
for the rain..
for the water..
for my vitamins to keep me away from flu..
for my friends who keeps on praying for me..
To God who give this all to me..
for my computers, that gives me simoleons to keep me going..
for my customers...
for my mom, who let me borrow her diamond earrings on my friends wedding.. I realized, I have to invest on jewelries..
for my sister, for letting me borrow Chi-chi for awhile and accompanying me to buy a skirt and shoes awhile ago..
To Joshua, for his sarcastic remarks na sapul ako palagi..
to my brothers.. na puro kakulitan ang inaabot ko..
to Bullit, who gave me a 3100 celfone.. and giving me so much pain and loneliness..
to Bullit, whom I love so much but doesn't deserve anything from me at all...
to Bullit.. for all those happy moments and love we shared..
for my ex's.. and their wives and babies..
for this celfone, that makes me escape me for awhile...
for my dvd player who accompany me when I am bored..
for those songs who makes me sad and makes me feel worst sometimes.. but not them all...
for the creator and supporters of Blogspot...
for the Alimasag friends and administrator...
for Yahoo messenger, where i can get intouch with my friends..
for that bastard who get the key in my house, coz if not from him.. I wouldn't be blogging...
for my bed and pillows, that gives me comfort at night..
for my kumot, that keeps me warm at cold nights and stay me away from mosquito bites..
for the aircon, that keeps my shop cool...
for the electricity...
for my electric fans..
for this mouse...
for this keyboard..
for my television set...
for this dress i wore today.. sige.. lahat na lang ng outfit ko for everyday....
for GPRS!...
thanks to my friend, for inviting me on her wedding coz na-unwind ako..
thanks to Globe telecom...
for San mig light.. knocks me off to bed agad...
for the medicines I'm taking everyday to keep me alive...

Did I miss something?..

forgive me for those things I missed. Tao lang po.

I miss myself so much..
I miss the lady who stand after something hit her...
The lady who never escape the world..

I'm still feelin' broken....

I panic when something wrong happen..
I mourn when there's nothing to mourn for...
I got easily affected with something that doesn't matter on my life anymore.
I can't even fight for myself..
I can't even show him how mad I am..
or tell him how that I can't understand it anymore..
or maybe tell him it's over.. let's stop fooling around.

I'm too confused.. afraid.. and still devastated...

Sometimes, I wonder..

...... How could people get along with me?

Ang Puno't Dulo ng Pag-ibig

2004-08-05T01:28:00.000+08:00

Nakakatawa talaga ang love. Isa siyang napakalaking oxymoron. Lahat ng pwede mong masabi sa kanya, baliktarin mo at totoo pa rin. Ang labo diba? Pero ang linaw. Masaya magmahal. Malungkot magmahal. Di mo naiintindihan pero naiintindihan mo. Walang rason. Maraming rason. Di mo na kaya, pero kaya mo pa rin. Masakit magmahal. Pero okey lang. Leche, ano ba talaga?! May kaibigan ako, sabi niya dati "Love is only for stupid people." Nakakatawa kasi laude ang standing niya, pero dumating ang panahon, na-in-love din ang hunghang. At ayun, tanga na siya ngayon. lahat kasi ng nahahawakan ng love nagiging oxymoron din. O kaya paminsan, nagiging moron lang. Hindi lang kasi basta baliktaran ang pag-ibig. Lahat ng bagay nababaligtad din niya. Lahat ng malalakas na tao, humihina. Ang mayayabang, nagpapakumbaba. Ang mga walang pakialam, nagiging Mother Teresa. Ang mga henyo, nauubusan ng sagot. Ang malulungkot, sumasaya. Ang matitigas, lumalambot. (At tumitigas din ang mga bagay na madalas nama'y malambot.)

Nakakatawa talaga. Lalo na kapag dumadating siya sa mga taong ayaw na talaga magmahal. Napansin ko nga eh. Parang kung gusto mo lang ma-in-love ulit, sabihin mo lang ang magic words na "Ayoko na ma-inlove!" biglang WACHA! Ayan na siya. Nang-aasar. Magpapaasar ka naman. Di ba nakakatawa rin na pagdating sa problema ng ibang tao, ang galing galing mo? Pero 'pag problema mo na yung pinag-uusapan parang nawawalan ng saysay lahat ng ipinayo mo dun sa namomroblemang tao? Naiisip mong wala namang mali dun sa mga sinabi mo. Pero bakit parang wala ring tama? Bali-baliktad din ang nasasabi ng mga taong tinamaan ng madugong pana ng pag-ibig. "Ngayon ko lang nalaman ganito pala. Sabi ko na eh!" "Ang sarap mabuhay. Pwede na 'ko mamatay. Now na!"

At hindi lang 'yon. Ang sarap din pagtawanan ng mga taong alam naman nilang masasaktan lang sila eh magpapatihulog pa rin sa bangin ng pag-ibig. Tapos 'pag luray-luray na yung puso nila, siyempre hindi sila yung may kasalanan. Siya! "Bakit niya 'ko sinaktan?" May kasama pang pagsuntok sa pader yon, at pagbabagsak ng pinto. Hayop talaga.

Mauubos ang buong magdamag ko kakasabi ng mga bagay na nakakatawa 'pag pag-ibig na ang pinag-usapan. Ang daming beses ko na kasi siya nakasalubong kaya masasabi ko nang eksperto na 'ko. Pero wala pa rin akong alam. Pero ang pinakanakakatawa sa lahat ay ang katotohanang kapag gusto magpatawa ng pag-ibig, ipusta na mo na lahat ng ari-arian mo dahil siguradong ikaw ang punchline.

Nakakatawa no?

Nakakaiyak.

I wish I wasn't

2004-08-04T15:31:00.000+08:00

here's a few line of our favorite song...
a song he likes so much but he doens't know it's a song for him.

I wish I could tell him to leave me alone.. but I promise him that I will stay forever by his side, no matter what happen. And now.. here I am again. So confused.. wishing my days will end.

Wish I could stay a little longer to keep my sanity with me..

I wish I wasn’t in love with you
So you couldn’t hurt me
It just ain’t fair the way you treat me
No you don’t deserve me
Wasted my time thinking about you and you ain’t never gone change
I wish I wasn’t in love with you
So I wouldn’t feel this way

When you touch me my heart melts
And everything you did wrong I forget
So you play me and take advantage
Of the love that I feel for you
Why you wanna hurt me so bad
I believed in you thats why I’m so mad
Now I’m drowning in disappointment, and it’s hard for me to even look at you
I wish that you were home
Holding me tight in your arms ooh baby
I wish I could go back
To the day before we met and skip my regret

Said you care about me, but from what I see
I ain’t feeling that, so I disagree
Gave you all my love and understanding and you treated me like your enemy
So leave me alone, don’t want nothing from you
Just go back where you came from this house is no longer your home
You can not never come no more

I wish I wasn’t in love with you so you couldn’t hurt me.

Broke

2004-07-30T19:48:00.000+08:00

"Ang kawawang cowboy..
may baril walang bala....
May bulsa, wala namang pera."

Sobrang nakarelate naman ako sa kanta..

2 days from now.. We will have a big gathering on our house because it'll be Joshua's 4th bday. As in big talaga.. knowing my mom.. di siya papayag ang ang first apo eh walang handa. So, she invited all of our kamag-anak and family friends.
I saw one of our aquarium, looking so empty because almost all of our salt water fish died coz my sister cannot maintain it anymore. I have a little cash on my pocket last night and decided to go to SM and buy some fish... ano nga pala yung pangalan nung petshop na yon? Anyway, it cost me 500 simoleons para lang sa mga isda but it doesn't really matter sa kapalit na ginhawa na maibibigay non pag gusto mong mag unwind sa harap ng aquarium... and ofcourse, di lang yon ang reason. Nakakahiya naman sa mga bisita kung mga 5 pcs na isda lang ang makikita don.

"it's been a while, I haven't sit and relax infront of our aquarium bcoz of my busy schedule.. it just happened awhile ago while eating my merienda. ang sarap ng feeling na nakatingin ka sa kawalanan..."

I went to Greenhills awhile ago. Ok na ang printer. Madumi pala and naihian ng lintek na daga. Lagot talaga sa kin yang mabait na yan pag nakita ko. Grrrrr!!! Ang mahal ng bayad sa repair! Nyemas. At the same time.. nangati ang kamay ko. Pinag-iisipan ko lang to last night pero natuloy na din.. I bought a DVD player and konting dvd movies na din. Gusto kong maiyak kasi halos murahin ako ng pitaka ko kasi wala ng matitira sa kanya. Sige, ok lang yan. Atleast, may bagong gamit at mapapakinabangan ko din naman.

I have a pic of Chi-chi, she's here with me at ayaw umalis sa kili-kili ko... Nakakuha ba naman ng instant kama.. tulog-tulog ang pobreng unggoy. This is courtesy of my webcam na ok na din ngayon.. Yehey!!

Uncompromising position...

i know what you're thinking... Oh no.. no.. no!!!!!

:D

Bloated

2004-07-29T00:36:00.000+08:00

As I planned yesterday... natuloy ang punta ko sa Greenhills. The printer would take 3 days to be repaired.. sabi nung technician... Sana nga. I have to post it here at baka makalimutan ko na naman.

Grabe... I'm so kaka-full! Antakaw ko today!! :(
I had my breakfast around 10 am, as in rice talaga.
after 3 hrs, nag shawarma ako sa Ghills.. at di pa nakunteno.. nag beef brisket rice and koapao pa ako sa Le Ching. Di na ako makahinga sa sobrang busog. Pramis! Bigat na bigat ako sa tiyan ko.

Kanina naman... nag-spag pa ako kasi bday ng bro ko.. Hay! bumalik na naman ang bigat ng tiyan ko. Greedy!! Parang nasa leeg ko pa yung kinain ko until now.

Dinaanan ko din si Papa sa stall nya kanina.. wala na naman siya kundi yung wife nya. May bago daw na stall sa Marikina.. don daw siya busy ngayon. Kung bat kasi papalit palit siya ng sim.. di ko tuloy mahagilap ang tatay ko. Miss ko na papa ko. :(
Well, si Mama naman... naglalambing kanina. I'm glad nagustuhan nya yung pasalubong kong koapao. With matching appear pa kami kanina nung tinanong ko siya kung nagustuhan nya yon. hehehe!!

It's nice to catch up with Ate Armi and Jun.

Sino kaya ang mananalo sa most wanted thread this year? hmmm.... :)

Nagkakamay ka ba?

2004-07-27T23:20:00.000+08:00

Inspired by my nephew, Joshua..

It was my first time to see him eating with his hands... and without his yaya beside him. Nakakatuwang tingnan.. Everytime I went to my mom's apartment, lagi kong hinahanap ang baby namin... I found him on our cashier's apartment at nakikikain. At yon na nga ang naabutan ko.. tapos na silang kumain lahat at si Joshua na nakikikain na lang ang nasa table at sarap na sarap sa pagsubo. It was his 5th round! Gosh! Ang lakas kumain.. Well, di naman siya mataba pero grabe ang appetite nya kanina. Natutuwa akong tingnan siya. I rushed to my mom and tell her what Joshua is up to... Tuwang tuwa din si Mama, after 5 mins.. nasa kwarto na si Josh, and inakay ang lola nya.. Sabi nya "mommy! ang sarap kumain kila Jan-jan.. Lika! mag thank you tayo.." Nagugulat ako sa gesture nyang yon. He's turning 4 on August 1.. Hay! Parang kelan lang.

------------------

After feeling so low last night.. parang maganda ang start ng morning ko.
ano ba to't lagi kong napapanaginipan si Jeff.... pang 4th time na sunod-sunod na to ha! Nagtataka na ako.

Arond 10 am, my assistant woke me coz she's having a problem on one of our customers.. internet thing kaya naparush ako ng labas ng bahay. I'm still wearing my pantulog... at ang naabutan ko.. Isang napakacute na nilalang.. Hay! kaya naman maganda ang umaga ko. Buti't nakapag toothbrush at suklay ako.. pero dyahe pa rin. Actually, he's nice. Makwento... He's working at a Call center which reminded me of him again.. Inayos lang nya yung resume nya and then nagpa-scan ng pic ng gurl. I thought she was his girlfriend.. sister pala. As I was editing the picture, nagtaka ako kasi bigla siyang natawa... pagtingin ko sa kanya.. sabi nya.. "Wala.. natatawa lang ako sa itsura ng kapatid ko.." hmmm... Defensive si papa. It all started there. When I open his resume.. nagtaka ako kasi sa excel nya ginawa. Wow! Naimpress ako coz he did it well. Usually kasi sa word ang resume eh. Kwento-kwento about his work.. na mag aapply siya sa Makati today kasi nahihirapan siya sa work nya kasi more on technical..
Ayon, nagbigay din ako ng tip sa mga call centers na puede nyang applyan and with good salary na din. :)

He's cute.. pramis! May bago na naman akong crush. :D

At long last! Nakausap ko din ang b2 kanina.. napatawag ako sa kanya kasi baka may irerekomenda siya sa kin technician na marunong magkumpuni ng printer.. Walanghiyang daga yan.. sinira ang printer ko. :(
Pati si Lino, naistorbo ko din. Bukas, tatakbo ako sa Greenhills ng maaga.. para mapaayos ang printer. Kung kelan naman madaming nagpapaprint na ngayon. :(

Compilation nung naghibernate ako part III

2004-07-26T23:27:00.000+08:00

7/26 Monday

I feel terrible pag gising ko kanina.. andaming worries. ewan ko.. parang di ako nakapagpahinga ng maayos. Tinext ko agad si Bullit about it kasi magkasama kami kagabi. Andami kasi naming hang ups sa buhay na parang di namin alam kung ano ang solusyon. Kung ba't kami dumadaan sa ganon. Ok lang naman kami, di kami magkagalit.

Bumalik na ata from Netherlands yung ubo't sipon na pinahiram ko kay Ate Sups. Nilalagnat na pala ako kanina.. akala ko giniginaw lang ako dahil sa aircon. I'm thankful dahil may kasama na ako dito. Nakapagpahinga din ako ng konti kaya I feel a lil better.   Sana dumating si Ian para magawan ng paraan yung pc #2 ko at maidala na sa pagawaan.

Umattend kami nila Lino and Missy sa baptismal ni Ziggy yesterday, Hazel aka Peppermintbugster's baby. Nahihiya nga ako kasi di naman kami masyadong close ni PB... nakakaawa yung dalawa kasi yung mga dapat kasama sa binyag at kakanta eh di lahat available dahil sa trabaho. Napaka-solemn ng binyag. Tahimik na tahimik yung baby.. tulog na tulog :) Sana ako din, pag nagpabinyag ng anak ko.. tahimik din siya. hay! inggit ako.

After kila PB, we proceed to Rockwell.. Medyo bitin kasi eh.. atsaka minsan lang ako makalabas kaya nilulubos ko na talaga. Nagkayayaang manood ng sine.. Imelda sana kaso di puede sa time, di makakahabol si Lucci kasi kelangan pa nyang umuwi.

Grabe yung adventure namin that day.. Laging nalolost ever ang byuti ko!! Sa Kamuning pa lang.. lagi kaming nag-u U turn. hehehe! Kahit nung papunta kila PB, naligaw din kami ng daan. Napanis yung pagiging navigator ni Lucci. hehehe! Ewan ko ba... lagi naman kami don ni Bullit dati eh parang nawala ako sa sarili ako... kaya nagkanda-ligaw ligaw kami kahit nung papunta na sa Rockwell. Ang lakas din ng ulan. Kung ba't kasi yung kotse ang ginamit ko.

Rockwell

It was my 3rd time there at 2nd naman si Lino, medyo bagito kami sa lugar.   Lakad lang kami ng lakad.. hanap ng place kung san kami puedeng maghintay kay Missy. Pagtingin namin sa schedule ng movie, medyo nagkakwentuhan ng konti don sa bench. Feeling uncomfortable, naghanap kami ng ibang place na mas masarap magkwentuhan. Bumagsak kami kung san kami iniwan ni Missy.. sa Auntie Anne's. hehehe! First time ni Lino don. :) I'm glad, nagustuhan naman nya.

Oh my God! I remember the chocolates!!! Waaahhh!!! Naiiyak pa din ako until now.. Kasi naman, napakamahal! 480.00 ang 100 grams. Dapat bibili ako.. kaso nung nakita namin na 4pcs lang nung chocolate eh inabot na ng 300+... nakinig na ako kay Lino na di siya karapat-dapat bilhin :(
I want that fucking dark chocolates!!! Waaahhhh!!

May aji ichiban din pala sa Rockwell, bumili ako nung fave candy namin ni Bullit. Ehek! di ko pala napatikim kila Lino and Missy. Sayang! next time na lang :)

Nag enjoy naman kami habang kumakain kasi maganda yung background music, may nag-gigitara. Tapos may dumating pang labrador na kasama ng guard. Napaka-friendly, nakikipaglaro sa mga bata. Sana ganon din kalaki si Achilles pag tumanda na siya... si Schat naman.. ay naku... di na ko nag-aambisyon at nagmana ata sa kin sa kaliitan. Sana nga wag na lang siyang lumaki para forever siyang cute.

Di naman nakakabored yung 3 lang kami.. mas lalo ko silang nakikilala. Intimate ang usapan.. tungkol sa buhay-buhay namin. I'm glad that I had the opportunity to meet interesting people like them.. at naging kaibigan ko pa. Maraming salamat sa Alimasag. :)

I'm bothered about Jeff.. parang problemado si pogi. at bakit broken?  :(
Pogi, when you need someone who's luka-luka like me.. wag mahihiyang magsabi ha... Idaan natin yan sa san mig lite.. :)

Buti on time dumating si Lucci pero di na kami nakahabol sa seat na medyo malayo sa screen. We sit on the 2nd row.. at lulang lula ako. Siguro dahil masama na ang pakiramdam ko kaya feeling nasusuka ako. Hindi ako buntis! Pramis! Sabi ko nga sa text ko kay Jeff.. a must see movie talaga ang Irobot. Ang galing ng twist. Gumitna yung 2 sa kin.. naghihintay na ako ng reklamo na may nahawaan ako. hehehe!
Umpisa na yung movie, tinetext ko si Jeff.. kasi kung kelan naman nasa sinehan na kami eh saka nagparamdam. Iinvite sana namin kasi alam kong toxic na siya sa aktibidades nya.
Miss ko na ang b2 :(

After the movie, naghiwa-hiwalay na kami.. este.. kasabay ko pala si Lino hanggang EDSA. Binaba ko na lang siya sa Guadalupe.. dapat Makati eh, kaso naligaw na naman kami.. kaya don na kami bumagsak. What a day! Habang nsa parking lot, nicheck ko ang celfone at may text pala si Bullit at may kasama pang miss call. Sabi ko kay Lino, pag nagyaya pa si Bullit, baka di na ko makasama kasi masama na ang pakiramdam ko. At kinain ko ang sinabi ko. Pagdating ko kila Bullit, nakisuka muna ko. : /  Ganon talaga ako, pag nanakit ang ulo at nakafeel na nasusuka.. kelangan ko talagang ilabas para gumaan ang pakiramdam. Ganon na nga ang nangyari.. Nagpahinga pa kami ng konti.. parang gusto ko na ngang matulog sa kanila pero makati talaga ang paa ko. We had dinner at North Park, Makati. Ang plano talaga is iinom pero masama ang pakiramdam ko kaya nagdinner na muna kami.  First time ko don, ang sarap ng food tapos andami pa. Grabe naman ang friend rice!  Sayang talaga!! Next time!! di na kami magtetake out! Nanlibre pa ang panget. :) Sweet siya last night. Siya pa ang nagseserve ng food ko, minsan sinusubuan pa ako. Hay! Bullit.. sayang.

After dinner, nagkwentuhan na lang kami, full na full kami kaya nascrap na ang Gilligan's. Effective din ang gamot na binigay nya sa kin kaya nakapaglakwatsa pa kami sa mga place na pinupuntahan namin palagi. Around 1 am, nakatambay na lang kami sa tapat ng haws nila.. Minsan nagrereminisce, minsan nag-aasaran. It feels good when we're together. We talked about babies.. kung magkaron ako ng anak sa kanya. Sarado pa din sa isip ko yon... syempre dati gusto ko.. pero ngayon ayaw ko kasi alam ko iiwan din lang nya kami. Gusto ko na ng ibang tao.. na makakasama ko habang buhay. Hanggang ex fiancee na lang talaga siya. Kung ano man yung nangyayari sa min.. ayaw kong pagsisihan.. It's my choice... no regrets na lang.. tutal mahal ko naman siya.
Nakakalito pero hanggang don na lang.

Nga pala... wala ng kaappeal appeal ang san mig light sa kin. Di na ako lasenggera :D

Clean living....

Forgiveness and Karma

Lagi kong sinasabi na mahirap akong magpatawad. Kanina naisip ko kung bakit ang sama sama ko. Pag naiisip ko yung nagawa ni Bullit sa kin dati or kung sino man na nakasamaan ko ng loob.. galit na galit ako tapos iniisip ko na lang na kakarmahin ka sa lahat ng ginawa mo sa kin. Tapos lumuluwag ang pakiramdam ko.. iniisip ko na patawadin siya pero nandon pa din ang vengeance thru karma.

Puede ba yung magpatawad ka ng walang iniisip na babalik sa kanya yung ginawa nya.  Ang sama ko. Bakit ang hirap magpatawad? Naiisip ko yung mga nakaaway.. nakasamaan ko ng loob. May nagbubulong sa kin, patawadin ko na sila... hindi dahil sa may babalik na karma sa kanila kundi dahil sa tamang kahulugan ng pagpapatawad.. at kasama na ang pagmamahal na totoo. Naiiyak ako. After what happen... At eto ang konsensya ko at sinasabihan ako na patawadin sila. Ano nga ba naman ang mangyayari sa buhay ko kung puno ako ng hatred sa puso. How can I move on kung meron pa ding pain sa past life ko.

Mix ang emotion ko ngayon. Happy for God's blessings.... and sad coz I feel alone.

Maybe, I have to admit na walang direksyon ang buhay ko ngayon. Kumakain ako kasi nagugutom ako.. humihinga ako kasi kelangan ng katawan ko ang hangin... Hindi ko na alam kung anong reason kung ba't pa ako nag-eexist.

God, give me the strength to conquer all my fears. My spirit is yearning for You. Guide me with my journey. Free me with hatred and heartaches. Please let me live in a world full of love and peace. God, I need You in my life.

Compilation nung naghibernate ako part II

2004-07-26T23:20:00.000+08:00

Saturday 7/24/2004

Oh my gulay.. holy pwet! may sipon na naman ako. I feel gloomy the whole day... at napakabigat ng pwet ko. Parang ayaw kong gumalaw but the show must go on. Wala akong aasahan kundi ang sarili ko.

Ang dina-dasal dasal ko na babaeng kasama dito sa shop eh ibibigay na ata ni God. Actually, may nakausap na ako kanina.. college level pero parang takot gumamit sa computer. Sabi ko naman, wag siyang matakot kasi di ko naman siya kakainin.. :D joke lang.. I mean, tuturuan ko siya. Ok naman yung pag-uusap namin kaso ayaw pumayag nung kasama nya. 2 kasi sila galing Abra, ang gusto ata nung kasama nya eh magtitindera sila, eh don siya idedestino sa canteen ng sister ko. Ayaw ata nung isa.. kaya nagdadalawang isip din yung para dito sa shop. Ewan ko kung ano ang pagkakaiba ng canteen at tindahan... Eh parehas lang naman silang magbebenta. Kung ayaw nya.. wag nya! Di ko na masyadong kinausap kasi madaming customer kanina sa shop. Hinayaan ko na lang kay mama kasi nag-iinit ang ulo ko pag te-maarts ang kausap ko. Di pa nga nakikita kung ano yung trabaho eh umaayaw na.

Pero di bale, may 2 pang dadating galing Bicol. Recruit naman ni madir nung pagpunta nya sa Bicol last week. Sana may pumasa na sa panlasa kong mapili. :D ...

Oo nga... kasama ng pagiging mabigat ang pwet eh si sungit.. Ang sungit ko the whole day. I'm trying to be jolly as I can be.. pero minsan talaga naiirita ako mas lalo na kung paulit-ulit.
Isipin mo naman.. morning, lunch, afternoon, pati na din gabi.. may isa akong batang customer na iisa lang ang sinasabi sa kin araw-araw pag maglalaro siya..
"ate, laro ako"
"gusto ko terrorist ako.. tapos saksak lang ang kalaban ko"

what he mean is.. terrorist siya sa Counter Strike, at knife lang ang weapon ng kalaban... at may pahabol pa yan na..

"ate.. ako lang mag-isa!"

Super iritado na talaga ko kanina, di lang sa kanya kundi sa tsismoso kong player na panay ang kwento ng kung ano-ano.. Pati yung kapit bahay nya na di ko kilala eh kinukwento.. Kasi sa mga bata na to.. pag nagshe-share sila sa kin.. di ko tinatalikuran.. Pinakikinggan ko talaga kasi ayoko na maka-feel sila na nirereject. Minsan lang, nauubos din ang pasensya ko. Mas lalo na pag makukulit na. Hay! feeling ko.. sangdosena na ang anak ko. :(

Ngayon pa lang, parang gusto ko ng baguhin ang plano ko sa pag-aanak. Kung dati, gusto kong isang basketball team (sa lalaki) at volleyball team (sa babae)... isama na din ang referree.. Ay!! ayaw ko na!! 2 na lang ang gusto ko!! No more! no less!!!

Makakasama ako sa binyag tom. Ay! medyo konti kami ngayon. Sayang, naghihibernate pa ako sa pagba-blog.. at medyo nagpipigil magpost sa alimasag. Pero minsan, pag iritado na talaga ako sa mga ot posts.. di ko mapigilan ang magpahaging. Nakakairita naman talaga. Maybe, it's one of the reasons why I don't want to go online for a while.. Dahil iritado ako sa nakikita ko.

May bago akong customer kanina, naubos din ang energy ko kasi di pa masyadong marunong mag-internet. Halos ako ang gumawa ng resume nya sa jobstreet. Dry na ang byutibells ko.

I feel accomplished lately.. and until now kasi madami akong natutulungan.. This past few days, madami akong natuturuan sa pag gawa ng email address... at pag-gamit ng internet. Lately, yung mga students dyan sa tapat namin ang nagbibigay buhay dito sa shop. Mag eexam na kasi sila and kelangan nila ng email account. May nagpaprint ng mga projects.. may nagpapatype. Busy talaga ang byuti ko kaya madami akong messages sa text na namimiss kong sagutin on time.

May isang bata lang kanina ang nagpatawa sa kin, ginugulo siya nung isang bata din.. sumigaw ang player ko.. ang sabi... "Teacher oh!!!!!"
Nagtawanan lahat ng bata sa shop. Ang kawawang student ko sa counter strike.. Akala, nasa school pa din siya. hahaha!!

Compilation nung naghibernate ako.... part I

2004-07-26T22:30:00.000+08:00

Friday.. 7/22/04

Madaming bata sa shop.. around 7pm, dumating yung very loyal kong customer na hindi puedeng maglaro ng school days. Syempre, dahil lagot ako sa magulang..

"Oh ba't nandito kayo?"...
"maglalaro kami 'te"..
"Anong maglalaro? Nagpaalam ba kayo sa mama mo?"
"Opo 'te"
"Hmm.. maniwala ako. Bakit? wala ba kayong pasok bukas?"
"Opo 'te"
"Bakit? huwebes pa lang naman ngayon ah! may welga ba?"
"'te! byernes na ngayon!"
sabad din yung isang customer
"oo nga 'te... friday ngayon!"
"Huh!! byernes na ba ngayon?! di ah!"

Pagtingin ko sa calendar ng celfone ko.. nagtutumaginting na byernes na pala. Ang bilis ng araw.. Ansama din ng pakiramdam ko. Ganto na siguro ang tumatanda... Ang sarap humatsing..

Bakit nga ba napakasarap humatsing no?!
Lintek na ulan to.. walang tigil. I have no choice sometimes kundi magpaulan mas lalo na kung nagugutom ako at wala si Owen. Kelangang suungin ang ulan para lang makabili ng pagkain... Timing na pag konti lang ang tao, saka malakas ang ulan at nagugutom na ko.

Di na ako nakain sa bahay namin... Nahihiya ako kay mama.

Lino texted me if I could come on Peppermint baby's nuptial.. I'm still not sure. Dapat nga magbabakasyon din ako pero di na natuloy kasi namatay yung lolo ni Owen. Kelangan ko talagang magbakasyon kasi di na nagfa-function ang utak ko ng maayos.

I feel so tired... I want to have some rest for a few days or so.

Sana naman magkaron na ako ng kasama dito sa shop!

Good News and Bad News

2004-07-25T12:09:00.000+08:00

May kasama na ako sa shop!!!!

Yiihiiii!!!!!!

pero 1 month lang siya...
update lang.. hibernate na ulit ako.

: )

Short Leave

2004-07-19T21:03:00.000+08:00

I might be gone for awhile.

Thanks for visiting...
Have a good day!

Self Help

2004-07-18T22:52:00.000+08:00

I saw this article on Women's Journal..
It kindda help alot.

The Positive Side of Breakups
by: Sheila Mateo

When you're inlove, you tend to do the craziest things that your never thought you were capable of doing. You act carelessly, not thinking of the consequences. In your mind, you have a forever romance - and the man in your life is a permanent resident.

Until your relationship runs aground, that is. Only then do you realize that you have not been paying attention to the signs. They have been there all along with potent messages that you chose to ignore. When your world suddenly collapses, your magical love story ending in a tragic twist, it is as if you have been hit by a ton of bricks.

Fortunately, there's life after a breakup. Painful though it may seem, the experience may, in fact, turn out to be a blessing.
A split could be a way of rediscovering that part of you that you had lost while you were in love. And you, of course, there are some precious lessons to be learned in the wake of a breakup. These includes the following:

~ You have limitations, just like everyone else.

When you're blissfully in love, you become forgiving to a fault. You are ready to sacrifice everything. You ignore what others say and disregard objective advice from the people around you. When your partner attack you, whether mentally, physically, emotionally, you take the blows silently.
But everyone, including you, must reach this threshold-that breaking point when you finally muster enough courage to bail out and call it quits.
After this, you rediscover your old self, take control of your life again.

~ You, too, have shortcomings.
I don't want to skip any thing on this... it's all true.... sad but true.

In your quest for the ideal relationship, you may find yourself setting standards that are too high for you and your man to meet. In many cases, unrealistic expectations have caused romance to fizzle out.
So, he's constantly occupied with work and doesn't find time for you anymore. You begin to demand for his attention, picking fights in order to whip him into submission. This eventually stresses him out and strains the relationship, until you both realize that you can never again be happy together.
And once the relationship is over, you realize that you are partly to blame, too, for the deminise of your romance. You reflect on things went wrong and remember your own faults. You were too narrow-minded, refusing to understand that he had no choice but to deliver what his job demanded. You were possessive, paranoid, jealous and self-centered.
The beauty of a breakup is that it allows you to look back and realize your mistakes. This way, you'll come out a better person fot the next chapter of your love life.

~ You have other priorities besides love.

Love has a way pof making you drop your priorities one by one your partner becomes the center of your universe. You go out of your way to make him feel special, running errand and giving him small "no occasion" gifts.
The minute you break up, you have a wake-up call. You begin to be aware of the opportunites that you allowed to slip away and the breaks that you ignored because you were too caught up with his welfare, too wrapped up in your relationship.
With him gone now, you can devote your time to personal pursuits-a steady career, financially independence, creative projects, and making friends.

~ You can cushion the impact of a breakup.

The fear of losing the person you love can drive you to do terrible things to your relationship. It can make you illogically jealous, or lead you to smother him with affection so he won't think of straying. Utter fear can even cause a relationship to die before it reaches its full bloom.
Once your greatest fear actually happens, you realize that it would have been better if you had not loved him that much. In which case, the pain would have been much more bearable.
But it's over and all that is left for you to do is to start letting go. If you have trust in yourself, you'll be over him-and ready to love again -- sooner than you expect.

~ You can confide in other people.

When you're romantically attached, you shudder the thought of losing the person you love. That's why you cling to the relationship despite his shabby treatment, his acts of disloyalty.
What you don't know is that you are better off living alone than holding on to a partner for the wrong reasons. You may find this difficult to accept in the beginning, but soon enough, you will find that being single can be enjoyable again.
You will also realize that there are people around you who can help you get over the pain. Count on your friends and relatives to be by your side when the going gets tough. They'll always be ready to listen to what you want to say.

~ You hold the key to your own happiness.

Love has a way of robbing you of reason. Thus, you allow yourself to be emotionally enslaved by your partner. You let him call the shots and give him the authority to decide on your behalf. As such, you end up feeling weak without him.
A breakup lets you recover from the illusion that your man holds your happiness, until you remember that you were happy before he came into your life. After which, you realize that you can be happy again without him.

~ You can start all over again.

Love is not to be-all and end all of your existence. It the romance you have carefully nurtured through the years suddenly withered, it doesn't mean your world ends right there.
Don't take to drinking to ease the pain. Even suicide doesn't count as an escape. Don't let the trauma of a breakup harden your heart and allow bitterness and hatred to consume you. Instead, open your world to the possibilities of life.
Think of it this way: It was his loss, not yours. His absence leaves a vacuum but only because your "true love" is on his way to fill it up.

____________________

Lately, we've been texting a lot, sometimes he calls me on my landline.. just checking if I'm ok... or what am I doing.. Maybe I'm overwhelmed with what he' s doing and having the thought of.. "what if we reconciled again".. at may babawi na... "scrap the thought of it.."
On his last text to me awhile ago, he asked me... "Teka, may tanong lang ako, Di naman ako ang pinakamatagal na naging bf mo, di ba ? Ewan, pero bigla lang pumasok sa isip ko eh" Gusto ko sanang sagutin ng "ano na naman bang kagaguhang tanong yan?" but then.. I still replied him nicely.. "yup.. ikaw. bakit?" He thought it was Jun.. yung pumunta ng Hawaii. I was thinking na .. sana si Jun na nga lang.. but still, I replied.. "Nyeh! taon ang binilang ng friendship namin non bago kami naging magbf.. Sige na.. matulog ka na nga." Di na ako nagsabi ng goodnight kasi iniba nya ang timpla ng gabi ko.
How could he ask me that kind of question so easily? Grr!! I'm so kaka naiinis to you Bullit. Hay! kung hindi lang kita mahal. tsk tsk tsk...
Gaga ko talaga... at gago ka din naman. >:(
Sometimes he doesn't know that he's already crossing the line.. Pero ganyan na talaga siya eh.
If I'll be asked kung mahal ko pa siya.. Syempre! oo ang sagot ko! pero yung tanong eh kung willing akong makipagbalikan.. ay... iisipin ko muna.
I'm happy with my life right now.
Di ko na nga alam kung saan ko ilalagay yung mga problema sa sarili ko..
di ko na nga din alam kung pano ako magkakatime for myself.. tapos idadagdag ko pa siya. Ni simpleng pagbubunot ng kilay eh ginagawan ko pa ng schedule.
Abah! baka di na ako matulog nyan!!

I love that article.. sapul na sapul ako.. tagos buto! Ganyan na ganyan yung nangyari eh.. Nakakatuwang isipin na di pala ako nag-iisa. Atleast, lumuwag ang pakiramdam ko after reading that. Somehow, it's not only me who's alone and mending a broken and badly damage heart! hahaha!! Now, I'm laughing to myself. Magandang pangitain to..

I might be moving on too slowly... but hey!
I'm taking it surely. ;)

This is What I Need

2004-07-16T22:26:00.000+08:00

5 Traits Men Look For In A Girlfriend

1. A girl must have a life of her own, and a pretty good one at that.

Since wala na naman siya.. I already had a "life of my own"..
I was reminiscing last nyt, and I admit.. yon na ang nawala sa kin.

I need to have this next time.

2. A girl NEVER makes the first move.

Of course, I already know this.
I dont need to know this, since nakakataba na nga ang sobrang pride.

3. A girl can be sexy withour being a tramp.

Hmmmm.... Ok. This doesn't apply to me.

4. A girl does little things to show she cares.

Ok.. sige po. Next time, di ko na sosobrahan. :)

5. A sensible girl always chooses a good man.

Aray ko!!! does this means I'm not sensible? Darn!!!

sabi sa magazine.... There are two main traits to consider in a boyfriend, for that matter, Mr. Right - honesty and dependability. He simply has to treat you right.
He treat me right naman ah.. ok.. dati yon.
If he says he is going to the neighbor convinience store, he better be there not at the billiard home with his barkada. If he shows dishonesty this early in the relationship (always making a palusot with his countless alibis) what more could you expect when the two of you finally get hitched?

____

Ok .... I don't wanna mess with my mood anymore. Actually, I am perfectly fine ~ emotionally... and mentally. :)
I don't have much story to tell because there's nothing really happening to me except for the virus I got in.... hmmm...  I really don't know where it came from. : p

Lately, I've been thinkin about life and death. I and Bullit talked about it last sunday, na ayoko ng tumuntong ng 40. He told me how depressing it is coz life starts at 40 daw. Maybe, it can be changed... siguro pag nagkapamilya na ako.. pag nagkaron na ako ng little Joanne... little name ni Hubby kung sino man siya.. ay! ano ba yon! :)
I'm afraid of getting old..
... afraid of wrinkles and everything about getting "old".
Too afraid that no one will take care of me by that time.
That's why I want to be Forever Young.

About my feelings to Bullit, somehow.. nakapag-move on na ako. Something happened last nyt. Inaanalyze ko yung feelings ko.. parang balewala lang, parang ok lang. Nasanay na din siguro. Natanggap ko na din na hanggang don na lang yon. Salamat na lang sa experience. :)

Nakakatuwa yung panaginip ko kanina, may bf na daw ako.. and then.. as I look at myself... I was 10 years younger daw.   We weren't holding hands, basta may mutual agreement na kami na. Nakakatuwa kasi alam ko yung feeling na ganon coz that's what I was before. Pakipot.. malamig.. maldita.. at ako ang nang-iiwan. hahaha!!! Things change so fast!.. di lang fast! incredible pa!  Madami akong bagay na ginawa sa isang relationship na akala ko di ko kayang gawin. Ganon siguro talaga pag nainlove ka.

But don't expect na wala ng stories about him.. He's been a part of my life.. Aside from being his lover.. he has been my bestfriend... and until now.. I still treat him as it is. If that's the only thing left for us, bakit hindi?.   We both travel the road with full of surprises, sometimes madaming nakiki-hitch.. minsan kaming dalawa lang. Sa isang salita, madami kaming pinagsamahan.. at di yon matatawaran ng kahit na ano pang mangyayari sa buhay ko. Though we both decided to walk on our own path, it doesn't mean na tapos na. Life is like a box of chocolate, we doesn't know what will happen next. ;)

Hey! I'm not expecting ha!!! we just don't know what will happen next. I'll just open my door for everyone.. kaso hanggang sala na lang siguro muna.
My room is too occupied. ; )

Duh...

2004-07-13T23:19:00.000+08:00

Nothing really happened today.. hay! It's kinda boring coz bokya ang shop. Walang masyadong customer. Tapos umalis na sila Mama for a 2 weeks vacation at Bicol. What I did the whole day is tumutok dito sa pc, chat, ragnarok, sims, and nakipagtext ng konti kay Bullit.

I was planning a while ago na magstroll sa Roxas Blvd but my brother borrowed syoting (my car) kaya postponed ang lakad ko. Gusto kong magmuni-muni. Puede naman dito sa shop pero gusto ko nakaharap ako sa dagat, nararamdaman ang hampas ng hangin sa mukha ko. Masarap sigurong umiyak. Oh well, di naman ako depress. Gusto kong mafeel yung freedom na meron ako ngayon. Eto ang advantage ng walang bf. :)

The whole day, si Ate sups lang ang kausap ko sa ym. Hindi kaya magsawa ang suplading sa kin. :D Thanks again sa Doodle. :) I haven't tell her na namassacre ang buhok ko yesterday. This is not what I wanted.. waaah!!! Pero I forgive her.. magpapagupit pa din ako sa kanya next month.
Buti na lang mabilis humaba ang buhok ko..

uyyy!! pink na ulit ang skin ng blog ko.. di na ulit madilim ang mundo ko. :)

Oh siya.. magraragnarok na ko. Level 9 na, free pa eh. Pag kelangan na ng card.. di ako ako maglalaro. hehehe!!

Bitchy me...

2004-07-12T20:24:00.000+08:00

Hay! San ba ako magsisimula?

We went out last night. Watched Mean girls instead of Volta. It's a blast!! I may say that we're a good tandem watching a comedy film coz our laugh echoes inside the movie house, you wouldn't hear us laughing hahaha!! but bwahahaha!!! Minsan, kami na lang ang tumatawa, and yes.. we're crazy that's why I love Bullit so much. I love him much more that I could ever know... This guy still knows where to touch me.. we still do the things we used to do inside the theater, nabawasan nga lang ng yakap but it's still the same.. As if the relationship is still there... as if "WE" still exist. Oh siya... I'm a stubborn bitch... di lang stubborn... may kadugtong pa na CRAZY and CONFUSED.. After the movie, we went on my house.. supposed to be eh inuman sa house nila but our friend have a curfew kaya sa bahay na lang. I introduce him to Bob Ong's book. He likes the book that why I let him borrow it.. yung 3 lola! Pinakita ko din sa kanya ang bagong itsura ng bahay. It's been months since his been there, pati sa kwarto. While on our way to "our" home. He asked me if somebody has been there... sabi ko wala.. Just ate thess, lucci,and rye lang. Even my friends haven't visit me for a long time. He also asked me kung may iba ng nakapunta sa kwarto.. I replied, yes, si nanay(labandera).. pag kinukuha ang labahan ko. Maybe, he's expecting na may iba na akong lalaking dinadala don. He's fucking wrong. Just a thought, ginagaya yata ako ni Bullit sa mga babaeng nakikilala nya na kung sino-sino ang kasama gabi-gabi. It's ok. Yan na ang hangin na hinihinga nya ngayon kasama ng mga ka-officemate nya na puro sex, pangangarir sa mga may bf ng may bf, and one nightstand. So, what would I expect from him? Yan ang reality... mas lalo na sa call center. Nanghihinayang ako sa kanya.
"Bato-bato sa langit.. ang tamaan, wag magagalit"
Oh my.. naiinis na naman tuloy ako.. Anyways, we had a great time last night. Masaya... Nagpustahan kami at natalo ko ng 100 simoleons.. Minsan na nga lang ako makipagpustahan, natalo pa. hahaha!

Yes, he's still wearing our ring.. and so do I.

Before he leave, nagkwentuhan pa kami sa sasakyan. Kung ano-ano.. pinikon ko pa nga eh. Wow!! ang galing ko! Napipikon ko na siya. With Bullit kasi, I can be myself.. being maldita, sweet, demonyita, boyish.. If there is one person who really knows me, siya na siguro yon. Oh siya.. ilang buwan na lang.. 3 years na pala kaming naglolokohan.
Bitch!!!!

Talked to Ate awhile ago... it's a morning sermon. Di pa ata nag-aalmusal eh nasermonan na ko. She's right. How can I move on if he's still here. Mabubuhay naman ako kung wala na siya. Ang tanong eh.. kaya ko ba pag wala na siya? "oo naman.. kaya ko di ba?". Actually, matagal ko ng iniisip to, "to go with the flow".. siguro ganto na din yung nangyayari. Ok lang sa kin kung di ko siya makita.. ok din lang kung hindi na. I love him.. and that's a fact! I love living a life with him... though sometimes, feeling ko nasa impyerno ako... but not all the time naman. Minsan langit din mas lalo na pag gabi. Basta ang importante don.. Di ako ang nag-iinitiate na magkita kami. Yon nga lang, isang sabi lang nya eh nandyan na ko. I haven't try pa din kasi na yayain siya since naghiwalay kami except syempre nung bday ko.

Late na ako nagising kanina.. uminom muna ko bago natulog.. Gusto ko diretsong tulog. Yung wala ng isip-isip kasi masasaktan lang ako. Salamat naman kay San Mig lite. Pinatulog nya ako mabilis. Paggising ko kanina, pumasok na sa kukote kong may hangover ang "move on jo, it's about time to face your fears of falling inlove again." and yes.. I want to fall inlove again.. Not with Bullit but with someone who's better than him. The chase has started.. but hey! why should I look for him when he must be the one who seek for me ;)
Manang talaga ako sa flirting.. Tsk...tsk.. or nakalimutan ko na yung bagay na yan kasi nagawa ko na lahat? hmmm.... Kelangan ko sigurong magreminisce kung pano ko naakit yung mga ex's ko. :D
Bitch ka talaga!

Sandali.. bago ang flirting 101... maghanap ka muna ng ifli-flirt.

Yan ang mahirap.. wala akong type ngayon. My heart is frozen cold. Kelangan ni cupid ng mainit na palaso para matunaw ang yelo. Sino kaya ang susunod na biktima? Mahirap yung ipinipilit. Gusto ko yung pag nakita ko siya bigla akong kikiligin.. kasi napaihi na pala ako sa pantalon. atsaka yung parang heaven ang feeling.. parang may pusong umiikot-ikot sa ulo ko.

Syet! kinikilig na naman ako.. I remember last night, sa Mega kami nagdate. Siya kasi yung bumili ng food namin, basta, maayos na resto ang pinuntahan namin. May dagdag siya don sa order ko na strawberry flavor na tinapay. Nung pagkagat ko, medyo basa pa.. parang di naayos ang pagbake tapos nagpintas ako. Hindi siya naoffend.. Natuwa siya kasi marunong na daw akong mamintas pagdating sa baking. Parang gusto kong sabihin sa kanya that time na "Lahat naman ng natutunan ko eh para sayo, if not from you, di ako matututong magbake. I want the best for you kasi... kaso... Salamat na lang sa lahat. I never thought na mag-eexceed pa pala ako sa kaya kong gawin dahil sa pagmamahal ko sayo."
Cheesy..

Back to reality...
Konti ngayon ang customer ko. Late na kasi ako nakapag-open ng shop and monday ngayon. Medyo di busy.. but I forgot that I have an appointment to my dentist. Buti na lang busy siya when I call her in the afternoon kasi morning ang usapan namin. May improvement naman akong nakikita, naghihiwalay na silang lahat.

Schat and Achilles is doin great. Natutuwa ako sa kanila... :)
I have to schedule their first shot.

Bullit's dog named Mocha died last week :( nasagasaan daw. May blacky pa naman siya. Uy! Parehas pala kaming 2 ang baby. :D White and brown yung akin, black and brown naman sa kanya. Hmmm.... Dream on.. isa na lang ang aso nya.

Natutuwa ako kay Mama kanina, naglalambing kasi aalis siya papuntang Bicol. hay! Ilang weeks ding di kumpleto ang araw ko kasi wala akong maaasar. Bad ka na nga.. Bitch ka pa!!

Wag gigisingin ang batang nananaginip... >:(

2004-07-10T10:28:00.000+08:00

Hindi maganda ang gising ko. >:(

Nakakairita yung gigisingin ka na kinakalabog yung pinto habang sumisigaw. Sa lahat ng bagay, yon ang pinaka-ayaw ko. I was on a middle of a not so good dream kung saan papatayin na naman ako... at ang gigising sa kin eh isang alang kwentang may iiwan lang sayo na akala mo eh siya ang may-ari ng buong mundo. Iba talaga ang ugali ng mga katulong namin na to pag wala si mama. Nabastos ko tuloy si Yaya, nasigawan ko kasi akala ko kung anong gulo na yung nangyayari sa labas. Nabitin yung tulog ko.. iritado pa ako.

I slept around 3 am, pinag-iisipan kong mabuti yung mga applikante ko pati na din yung advice ni Jeff. I have 3 applicants, medyo pasado sa kin yung isa pero medyo lang talaga. Di ko alam kung anong interes nya dito sa shop. Gusto ko sanang ibalik yung isa sa mga boys na nakausap ko yesterday kaso madaming kaartehan. Parang nabaligtad pa yung pangyayari na ako ang may kailangan sa kanya dahil siya ang madaming kondisyones... at naiirita na naman ako ngayon. Ang laki ng ibinaba ng bill ko sa kuryente last month unlike nung may kasama pa ako dito... less than 1.5k yung nasave ko. Hmm.. Kailangan ko ba talaga ng assistant? Kelangan ko sigurong gumawa ng advantage and disadvantage list muna. Pati na din yung rules.
Nailagay na yung brace ko, medyo umayos na yung inner lower lip ko kaninang pagtulog. Nagagasgas kasi ng bakal... naaksidente pa nung dentista yung lips ko dahil don sa pantistis nya nung inaayos yung excess na pandikit sa ngipin ko. Buti di nagdugo pero mahapdi kagabi bago matulog. 1/4 nung wax na ang naubos ko kagabi pa lang para don sa braces na gumagasgas sa labi ko, tanggal-balik.. replace-tanggal.. mas mahaba pa yung oras ko dyan kesa sa pagkain. Di pa naman masakit kasi di pa naadjust and wala pa yung molar something pero mas lalo akong nawalan ng ganang kumain. Good enough.. malaking tulong sa diet ko :D Sabi nga ni Jeff, napamura pa ako kesa magpa-lipo kasi nadaan na sa brace. Good thinking pogi. :)

Dinalaw ako nung 2 kong anak nung isang araw.. Ang laki-laki na talaga ni Achilles.. nasa 21 inches na siya without the tail tapos si Schat, mga 15 inches na. Medyo lumaki na din si barbie and nanaba na. Nakakatuwa sila, kahit minsan na lang kami magkita.. alam nila kung sino yung amo nila. Natutuwa ako sa simple tricks nila. Sayang, I dont have much time to spend with them or turuan man lang sana na umupo or habulin lahat ng makitang panget. hehehe! They're going 2 months old on July 12. :)

Manonood daw kami ni Bullit ng sine tom. He invited me yesterday.. at dahil sine.. Go ako. Sana Volta yung papanoodin namin.

Movie Galore

2004-07-09T01:36:00.000+08:00

Watched "the prince and me" and "Kill Bill 2"... Actually, nagbayad lang ako ng bill para sa internet kanina at napadaan sa movie haws. Since libre naman si Owen, umuwi lang ako sandali para pakiusapan siya na siya na muna ang bantay. Buti ala pa siyang work. :)

Though napaka-predictable ang story ng The prince and me, na-appreciate ko pa din.. at syempre kinilig ng husto. It's been a while I haven't watch a movie like this. Puro kasi action and horror ang napapanood ko. And syempre, iniiwasan ko yung mushy love stories kasi baka mas lumala ang nagmemend kong broken heart.. corny!

Medyo relaxing yung first movie, nafi-feel kong marelax yung upper back ko habang finifeel ko yung upuan, natapos na lahat-lahat, parang di narerelax yung likod ko. Ewan ko ba.. basta, parang ngawit pa din siya kahit don sa Kill Bill. Ano na naman kaya to?

At yon na nga, nasaling na naman ako. Hay! Napaiyak pa ako sa sinehan (don na sa Kill Bill), paglabas ko kasi sa sinehan, nakita ko yung friend namin ni Bullit. Yung pinaka-close ko na ka-officemate nya with her boyfriend. They have been a good friend of ours, minsan double date pa kami ng mga yon. Our friend told me that he's still wearing our ring. Naki-oo na lang ako kasi nakita ko din 2 weeks ago. She commented, "Ang labo nya. Ano bang takbo ng isip non." Hay! aba! ewan ko sa kanya! Lingon pa ng lingon ang bruha kasi baka daw tinatago ko lang yung ka-date ko. hahaha!!! Di siya makapaniwala na mag-isa lang akong nanonood ng sine.

At yon na nga, habang nanonood ng Kill Bill, panay ang tulo ng luha ko. I can't imagine myself watching a movie all alone again. It's lonely without someone to be with. Sometimes, before I fall asleep, I'm thinking na para saan ba tong pinag-gagawa ko. Para lang ba sa sarili ko? I dream of this shop because of him. Ngayong nandito na to, saka naman siya nawala. Ironic. You gain some... you lose some.
There's a saying...
You can't have it all baby..

Ok.. now, I'm talking to my hand

I was reading "bakit baligtad magbasa ang pilipino" by Bob Ong last night. Sadly, di ko na naapreciate to mas lalo na yung isa about Hudas. Yung green lang talaga ang nagustuhan ko. Naalala ko tuloy si Jeff, mas gusto ko pa ang humor nya, at tinext ko nga siya about it. Napuna ko lang, pag nagtext si Jeff, nagtetext din si Bullit. Sayang, yung kay Jeff lang ang nasagot ko ng di malayo sa oras. Busy kasi ako sa dl ko ng mp3 and Sims. Bukas pa daw ikakabit ang brace ko. Di daw dumating ang piyesa. Hay! Gusto ko man kainin lahat ng gusto ko bago ilagay yon eh.. parang ala akong gana. Kahit nung nanood ako kanina eh nagkasya na lang ako sa iced tea. 2 movies pa yon. Wala talaga akong ganang kumain ngayon.. kahapon lang feeling ko na ganon pero natulog ako na 12 hrs ng alang laman ang tiyan ko kundi tubig lang. Sa awa naman ni Batman, 1 pound ang nawala pag gising ko. :D

If I Ain't Got You

2004-07-08T14:51:00.000+08:00

Some people live for the fortune
Some people live just for the fame
Some people live for the power yeah
Some people live just to play the game
Some people think that the physical things
Define what's within
I've been there before
But that life's a bore
So full of the superficial

Some people want it all
But I don't want nothing at all
If it ain't you baby
If I ain't got you baby
Some people want diamond rings
Some just want everything
But everything means nothing
If I ain't got you

Some people search for a fountain
Promises forever young
Some people need three dozen roses
And that's the only way to prove you love them

Hand me a world on a silver platter
And what good would it be?
No one to share, no one who truly cares for me

Some people want it all
But I don't want nothing at all
If it ain't you baby
If I ain't got you baby
Some people want diamond rings
Some just want everything
But everything means nothing
If I ain't got you

Some people want it all
But I don't want nothing at all
If it ain't you baby
If I ain't got you baby
Some people want diamond rings
Some just want everything
But everything means nothing
If I ain't got you

If I ain't got you with me baby
Nothing in this whole wide world don't mean a thing
If I ain't got you with me baby

Chukchakchenes

2004-07-06T00:18:00.000+08:00

Wala naman.. adik na naman ako sa Sims. :D
Di ko muna ininstall yung Sims Unleashed, superstar, and Makin' magic.. ieexplore ko muna yung vacation, hotdate, livin' large, atsaka houseparty. hehehe!! natatawa ako sa player ko, pati babae pinapatos. :D

I went to my dentist late in the afternoon, sa thursday na makakabit yung brace ko. hay! I'm broke but happy. :)
Papayat kaya ako pag kinabit na yon? Magandang advantage yon ah.

Andami kong unpaid bills ngayon.
Nawala na naman ako sa mga pina-prioritize ko. Di bale, basta trabaho lang ng trabaho... mababayaran ko din yan. Baka next month na lang yung cable connection ng internet. Iaayos na lang namin muna ni Ian ang mga pc para wala ng proxy na gagamitin.

Ilang araw ko ding di nakausap and nakatext si Bullit. Medyo tumahimik ang mundo ko. He called on me ng lunch time, nakausap daw nya si Mama sa phone tapos sabi ni madir, ala daw ako.. di nya alam kung san ako pumunta. Natakot na naman si mama na baka nagkabalikan kami ni panget. Hay! sarap buhay! Sana tuloy-tuloy ng stable tong isip ko. Kaya ko din naman pala eh.

May narealize lang ako kanina pag gising, kasi bakit minsan pag nag end ang isang relationship eh bakit nag-e-end up na magkaaway sila? Di ba puede yung lalabas pa din kayo, mag-eenjoy kayo sa company ng isa't-isa.. parang ganon. Si Chris ang naaalala ko na ganto ang friendship namin kahit naghiwalay kami. Si Bullit kaya eh kelan? Siguro nasa akin yung problema. Kahit kelan, di naman nagalit sa kin yon, siguro nainis.. Oh siya.. iba pa din yung kinaliwa nya ko. (that's unforgivable baby).. At bakit naman kaya siya magagalit, to think na siya ang may problema. Gusto ko yung naiisip ko kaninang umaga.. yung lalabas kami uli ni bullit or kung sinong ex ko na wala ng extra baggage from the past. Siguro, mas masaya yon.

Namimiss na daw nya yung makipag-inuman dito sa amin, namimiss daw nya yung mga tao. He invited me na lumabas sa sunday tapos biglang back out siya kasi may inuman daw sila... Yan ang nakakainis sa kanya, mag iinvite tapos di naman sigurado sa oras nya. Ay naku.. sumasama naman kasi ako kahit na sino sa mga friends ko ang mag-invite sa kin mas lalo na kung sine ang pag-uusapan at kung may oras talaga ako. He informed me na igi-give up na daw nya yung line nya sa globe, actually, naunahan lang nya ako. I also wanted to surrender the simcard he gave me kasi sobra na ako sa bills. Gusto ko na din mag-let go. Yung walang makakapag-paalala sa kanya para mabilis ang healing process ko... but how can I heal if I'm not sure kung napatawad ko na siya? Minsan, parang ang hirap ipaintindi sa kanya yon na lubayan muna nya ako kahit isang taon lang para naman matutunan ko ulit mabuhay ng wala siya... pero nasa akin na din naman kung gusto kong mag let go coz if I really wanted to move on, kahit nandyan pa siya ... magmu-move on ako.

Think Jo.. think about it...

WANTED: Poging Kontyuter Attendant

2004-07-03T00:23:00.000+08:00

It's been 3 weeks at wala pa din akong assistant. I'm exhausted and bored but then.. I have no choice. I'm glad, Owen is still helping me here especially when I have an important things to attend too. By appointment nga lang. Ayoko din masanay na nandyan siya.

Right now, I'm waiting for my customer na matapos sa pagchachat nya but for sure, mag-eextend pa tong si Pogi. Pinagtitiyagaan ko na lang kasi walang customer kanina.

I'm so kaka-lazy lately. I should have called my dentist last week pa coz matutulungan nya ako sa problema ko sa kasama dito sa shop. Nagda-dalawang isip ako... I really prefer a female assistant but I'm afraid na "what if mahirap turuan, and walang interes sa games and computer?" Hay! Sabi nga ni Bullit, lalaki na lang daw. Until now, bine-base ko pa din ang desisyon ko sa gusto nya. Oh well. Siya na lang kaya ang gawin kong ASSistant?

I'm planning na mag-cable na lang instead of dial up. Para makapagpa-ragnarok na ko dito. Medyo may conflict kasi eh. Actually, inayos na kanina tong pc. Na-trojan na naman ako. XP na naman ang OS ko. Sana naman ngayon, wag na akong ma-virus. May virus na nga ang utak ko.. pati ba naman pc!
Ayon, minsan gusto ko ng murahin ang sarili ko... kasi yung cable company eh di ko na tinawagan since nag-inquire ako last week. Antamad mo Jo!!

Nanood kami (Ate Thess, missy, and ivy) ng Spiderman yesterday sa Rockwell. Ang ganda :D ansarap pa ng popcorn don. Takaw! hehehe! Actually, humabol na lang ako. After nung movie, medyo umikot pa kami sa Rockwell, naghanap ng singsing kasi balak kong regaluhan ang sarili ko. Wala kaming nahanap. Puro fancy yung nakita namin, mga pang-kikay stuff talaga. Tingin na nga lang ako sa Ongpin, baka nandon yung trip ko.
Bact to topic.. After ng window shopping, I invited them to come over my house and don na mag-dinner. Di naman sila nagdalawang isip :D Supposed to be eh dapat sila jeff, rc, neo, and ate sups and dapat pupunta dito sa bahay, I promised them last week na if ever na magkita-kita ulit eh sa haws ko na lang tutuloy tapos magluluto na lang ako. Since di natuloy at puro gurls kami, and unexpected ang dinner sa haws, nag-Andoks na lang.
Buwan pala ang binilang ko bago uli nakakain sa sariling bahay ko. Pramis! Naalala ko na naman tuloy si Bullit. The day after my bday, may hangover pa kami at nag-lunch sa bahay. Since non, di na nasundan pa ng kahit sinong bisita ang bahay... at di na nadumihan ang mesa.. di na din nagulo ang kusina. "A clean kitchen isn't a happy kitchen"... Eh pano na ang maalikabok? :s

(Ayan.. nag-extend pa nga ng 1 hr si Pogi)

Mahaba-habang kwentuhan pa to.

After dinner, kwentuhan pa kami ng konti tapos nagyaya na sila sa shop. Nag internet sila ate and lucci, tapos kami naman ni rye eh tumambay na lang sa labas. Si rye lang ang nakakita sa mga babies ko. Kahiya nga kasi ang dungis na naman ng mga aw-aw ko. Ay naku! pinaliguan ko yung dalawa kanina salbaheng Achilles yan! grrr!! bawat buhos ko ng tubig, panay ang wag-wag ng balahibo, panay pa ang habulan namin. Tatalian ko na yon next time. Mahirap na siyang paliguan unlike Schat na napaka-hinhin. Ayon lang, parang ayaw na nya atang lumaki. Nakukuha ata lahat ni Achilles ang sustansya. Pag tinignan sila ngayon, di na sila mukhang magka-edad. Mukha pa ding 2 weeks old ang Schat ko. Yung iba, di Schat ang tawag sa kanya... Barbie daw kasi mahinhin gumalaw. Naku! kung marinig mo namang tumahol eh pagkalakas-lakas! (yes, tumatahol na si Schat at si Achilles, magaling lang umiyak... baligtad sila. Makes sense, lumabas ang pagiging babae nya. hehehe! kawawa ang magiging asawa ni Schat, bungangera eh. hahaha!!!)

Nawala na naman ako sa topic. Inabot na kami ng 1:30 dito sa shop bago sila nagdecide na mag-uwian na. At syempre, di ko na pinahirapan pa ang Suplada.. sinipa ko na lang pauwi sa kanila. hahaha!! joke lang.. hinatid ko siyempre ang suplada kong Ate. Mamimiss ko yung halos 3 oras na kwentuhan sa phone. Yung walang katapusang tsismisan at kung ano-ano pa. Sa ym na lang ulit kami magkikita. Pero atleast nakita ko na yung mukha behind her avatar. Kakaibang experience na naman to. Kagabi,sabi nya.. baka last na kita na daw namin yon. Ako, ayaw kong isipin na ganon.. magkikita pa ulit kami ni Ate... Kung di dito sa Pinas, don na sa Holland.
I have to fulfill my dream before I die... Sino na kaya ang makakasama ko sa place na yon? Don sa place na gusto kong puntahan sana namin ni Bullit pag successful na kami sa kanya-kanyang karera namin sa buhay. Hay! Hanggang pangarap na lang pala na si Bullit ang kasama ko. Siguro nga may dadating pang MAS hihigit sa kanya. Di ko pa man maisip kung kaya ko pang magmahal katulad ng pagmamahal na naramdaman ko para sa kanya, basta ang alam ko.. mas mamahalin ako nung tao na yon kaysa sa pagmamahal na kaya kong ibigay sa kanya.

I'm fillin' tayerd.....

2004-06-29T13:30:00.000+08:00

1:30 pa lang, parang pagod na pagod na ako.
Siguro dahil ilang weeks na din na di kumpleto ang tulog ko.
Kung pangbawi sa mga 4 hrs na tulog ko nung mga nakaraang araw..
Naku! baka magbalanse pa ko.
Buti nilayasan na din ako ng ubo't sipon.. minsan, dinadalaw-dalaw ako.
Pero tinatapatan ko na agad ng ascorbic acid.

Medyo may naaninag na akong solusyon sa problema sa videocam.
Na-enlighten ako kahit papano sa advise ni Pogi. :)
Thanks Jeff! Mwah! ~~~ Yan ang di ko nasabi sa kanya kanina kasi na-lowbat ako.
Nung tinawagan ko ulit, nakatulog na ata ang nilukob ng ubo't sipon na si Pogi. :(
Kawawa naman, iba na ang boses kanina.
Parehas sila ni Ate Sups..
Nakokonsensya tuloy ako.. baka nahawa sila sa kin 2 weeks ago kasi ako ang malala non.

Medyo matao ngayon pero nakakasingit pa naman akong magblog. Pakonti-konti.. May mga bagong mukha na. Kahit wala pang signboard sa labas, medyo nakakatuwa ang spread of the mouth na advertisement. :)

Sana bago bumalik yung customer kong mag-ama eh nakaligo na sila.
Baka tumakbo yung mga customer ko pag naamoy ang pabango nila na napakasarap sa ilong, para ka na ding pumunta sa tambakan ng basura.
Wala ng tatalo pa sa baho nung 2 yon.
Kanina, kausap ko si Jeff sa ym... buti na lang di maayos ang webcam kundi.. makikita nya kung pano tumirintas ang noo ko habang katabi ko ang bata at di rin nya maririnig ang sinabi ko sa munting anghel na rumolyo ata sa pinaglinisan ng isda. (at habang tina-type ko to.. SPEAKING OF THE DEVIL! pumasok na ang bata without the erpats... at kakatapos ko lang makiusap na maligo muna siya at kinumbinsi sya na di tatakbo ang kontyuter ko. Sumunod naman. Hay salamat!).
No joke.. true story to.

Minsan ang pang-isang buwan kong pabango dito sa shop eh di na umaabot ng 2 linggo... at ang mga cologne at pabango ko, malapit na din akong bumili, minsan kasi wala silang kamalay-malay eh pinipisik ko ang pabango ko sa kanila para di naman ma-turn off ang papasok na customer.

Hay! Kalahati pa lang ang araw ko.. Pero feeling ko.. Pagod na pagod na ako! :(

at sa pang 3/4 ng araw ko, I received an unexpected --- errr.. expected call.. Hmmm.. Actually, I was expecting it last sat or sunday pa. It was a call from Jun. Routine na ata namin yon. I thought he'd received my email that's why he call, di pa pala. I haven't text him for a week kasi.. lam mo na.. napraning na naman ako. He asked me kung ba't di na daw ako nagtetext or tawag man lang.. Gusto ko man sabihin na nagkasakit na naman ako sa utak, eh di ko na tinuloy. Ayaw ko siyang bigyan ng problema pa. Bumili na naman si kumag ng BMW. hay! I'm happy for him, atleast kahit nacarnap yung honda nya eh nakabangon agad siya. :) Natutuwa ako sa kanya.. parang gusto ko tuloy siyang padalhan sa Hawaii ng libro ni Bob Ong.

Good morning!

2004-06-28T12:46:00.000+08:00

Maganda ang gising ko...
I install my webcam... and here's a snap shop..

medyo nakangiti pa ako dyan kasi yan ang first pic taken from that crap.

masyadong madilim.. pano ko kaya aayusin ang brigtness nito..
pindot dito..
pindot doon..
wala pa ding nangyari..
mag-install kaya ako ng bagong ilaw dito sa shop.
hmmm...
inabot ako ng isang oras...
ang aga-aga.. Punyeta! sumakit ang ulo ko! :D

11:55 pm

Kakainstall lang namin kanina ng bagong ilaw dito sa shop.. para sa webcam..

eto ang result..

at dahil patawa si Bullit sa text nya.. about the bunot.. Naisip kong magpacute sa snapshot na to.. hehehe!

....ng dahil sa bunot!
....at nagpacute ako... :D

di ko lang maiconnect sa internet.. sana may makausap akong pogi dyan na makakatulong sa kin. :D

Jeff!! I need yer help!!